Narzędzia serwera MCP AUTOPILOTA

Pełne rozliczenie miesiąca na działalności: PIT, ZUS społeczny, składka zdrowotna, VAT i danina solidarnościowa. Obsługuje kilka źródeł przychodu (także walutowych), koszty pozycja po pozycji, IP Box, wspólne rozliczenie z małżonkiem, ulgę na powrót, odkładanie na urlop i odliczenie straty z lat ubiegłych. Miesiąc liczony tak, jakby był jedynym w roku: bez dochodu wcześniejszych miesięcy, na skali z 1/12 kwoty zmniejszającej i progiem 32% wobec dochodu tego jednego miesiąca. Zaliczki narastająco i próg skali w roku liczy b2b_year. Przy zusVariant BRAK (ulga na start) narzędzie liczy etap miesiąca działalności: 1–6 bez ZUS społecznego, potem Mały ZUS — te same etapy co w b2b_year. Miesiące działalności liczy od zusStart (pierwszego pełnego miesiąca ulgi: miesiąc założenia, gdy firma powstała 1. dnia miesiąca, inaczej następny; miesiąc tuż przed nim to miesiąc założenia firmy założonej w trakcie miesiąca, też bez ZUS społecznego); bez zusStart podany miesiąc jest zarazem miesiącem działalności (firma od stycznia) i wynik to mówi. Gdy firma po uldze płaci pełny ZUS, policz z DUZY_ZUS. Gdy nie wiesz, od kiedy firma działa, zapytaj o datę założenia i policz ten miesiąc z zusStart; gdy nie wiesz, co płaci po uldze albo czy płaci dobrowolną chorobową — też zapytaj. Cały rok z etapami ZUS liczy b2b_year z zusStart, gdy ulga trwała już w styczniu tego roku.

Porównuje skalę, podatek liniowy i ryczałt przy tym samym przychodzie i kosztach, w skali roku (dwanaście miesięcy takich jak podany). Zwraca roczną kwotę do zapłaty formy obecnej i najkorzystniejszej oraz różnicę — rocznie i średnio na miesiąc. Bez ryczaltRate porównuje tylko skalę i liniowy: stawka ryczałtu zależy od rodzaju działalności, więc narzędzie jej nie zgaduje. ZUS społeczny to etap podanego miesiąca, jak w b2b_monthly: przy zusVariant BRAK (ulga na start) miesiąc działalności 1–6 bez ZUS społecznego, potem Mały ZUS — liczony od zusStart (pierwszego pełnego miesiąca ulgi), a bez niego od stycznia; dwanaście miesięcy porównania jest na tym jednym etapie i wynik mówi, na którym. Gdy wynik wlicza dobrowolną składkę chorobową, a sickness nie podano, wynik to mówi i każe o nią zapytać.

Projekcja roczna miesiąc po miesiącu. Na skali PIT miesiąca to zaliczka narastająco: podatek od dochodu od 1 stycznia według skali rocznej (cała kwota zmniejszająca od stycznia, próg 32% wobec dochodu od początku roku) minus zaliczki za wcześniejsze miesiące, a PIT roku to podatek od dochodu całego roku. Na skali używaj tego zamiast mnożenia miesiąca przez dwanaście, gdy przychód jest nierówny albo dochód roku może przekroczyć próg skali. PIT na liniowym i ryczałcie oraz ZUS, zdrowotna i danina w każdej formie liczone są dla każdego miesiąca osobno, jak w b2b_monthly: na liniowym strata miesiąca nie pomniejsza dochodu innych miesięcy, a odliczenie zdrowotnej ma limit 1/12 rocznego w każdym miesiącu; zdrowotna na skali i liniowym to w każdym miesiącu co najmniej minimalna składka; danina liczy się od dochodu miesiąca razy dwanaście, a na ryczałcie próg zdrowotnej od przychodu miesiąca razy dwanaście. Przy nierównym dochodzie liniowy PIT roku, danina i zdrowotna na skali i liniowym mogą więc wyjść za wysokie (w prawie liczy się je od dochodu od 1 stycznia, a zdrowotną rozlicza się rocznie od dochodu całego roku), a zdrowotna na ryczałcie — za wysoka albo za niska (rozliczenie roczne wyrównuje miesiące do progu całego roku). Narzędzie wskazuje w wyniku miesiące ze stratą i z odliczeniem zdrowotnej ponad 1/12 limitu na liniowym, z daniną obok miesięcy bez niej, z minimalną zdrowotną obok wyższych i w różnych progach zdrowotnej ryczałtu. Ulga na start (BRAK: 6 miesięcy bez ZUS społecznego, potem to, co podaje zusAfterRelief — 24 miesiące Małego ZUS-u i pełny albo od razu pełny; bez niego Mały ZUS jako założenie) i Mały ZUS (PREFERENCYJNY: 24 miesiące, potem pełny) biegną od zusStart; bez niego od stycznia — wynik to mówi i podaje miesiące, od których ZUS rośnie. Przychód i koszty netto; na rękę = przychód − koszty − PIT − danina − ZUS − zdrowotna. VAT podany osobno — dolicza go klient, więc nie pomniejsza kwoty na rękę; nadwyżki VAT naliczonego nad należnym projekcja nie odzyskuje i mówi wtedy, o ile pomniejsza kwotę na rękę. Bez isVatPayer przyjmuje czynnego podatnika VAT i pisze to w wyniku.

Projekcja na kilka lat z podanym wzrostem przychodu i kosztów (netto). Każdy rok liczony jak w b2b_year: na skali PIT od dochodu całego roku, z rocznym progiem 32% i kwotą zmniejszającą; liniowy PIT, danina i zdrowotna miesiąc po miesiącu, bez rozliczenia rocznego (miesiące, w których rok przez to odbiega od rozliczenia, wynik wskazuje). Ulga na start (BRAK; po niej Mały ZUS i pełny albo od razu pełny — zusAfterRelief, bez niego Mały ZUS jako założenie) i Mały ZUS (PREFERENCYJNY) biegną przez kolejne lata od zusStart, bez niego od stycznia startYear — wynik to mówi i podaje miesiące, od których ZUS rośnie. Na rękę = przychód − koszty − obciążenia (PIT, danina, ZUS, zdrowotna); VAT należny i do zapłaty nie wchodzi ani do obciążeń, ani do kwoty na rękę, a nadwyżki VAT naliczonego nad należnym projekcja nie odzyskuje i mówi wtedy, o ile pomniejsza kwotę na rękę. Bez isVatPayer przyjmuje czynnego podatnika VAT i pisze to w wyniku. Rok z opublikowanymi stałymi liczy się na własnych progach, stawkach i płacy minimalnej. Rok, na który rejestr nie ma jeszcze stałych, liczy się na stałych ostatniego opublikowanego roku i jest oznaczony gwiazdką jako założenie. Projekcji nie da się zacząć przed pierwszym rokiem rejestru.

Rozlicza stratę z lat ubiegłych według art. 9 ust. 3 ustawy o PIT: jednorazowo do 5 mln zł, reszta przez pięć lat po najwyżej połowie rocznie. Ryczałt strat nie przenosi i narzędzie mówi to wprost.

Liczy podatki za miesiąc wprost z listy faktur: sprzedażowych i zakupowych. Przepisz pozycje z dokumentów (netto, kwota VAT, tryb VAT), a narzędzie zsumuje je samo i zwróci PIT, ZUS, składkę zdrowotną oraz VAT należny, naliczony i do zapłaty. Obsługuje odwrotne obciążenie („np"), zwolnienie, 0% i częściowe odliczenie VAT (np. 50% od samochodu). NIE sumuj kwot samodzielnie — od tego jest to narzędzie. Przy zusVariant BRAK (ulga na start) narzędzie liczy etap miesiąca działalności: 1–6 bez ZUS społecznego, potem Mały ZUS — te same etapy co w b2b_year. Miesiące działalności liczy od zusStart (pierwszego pełnego miesiąca ulgi: miesiąc założenia, gdy firma powstała 1. dnia miesiąca, inaczej następny; miesiąc tuż przed nim to miesiąc założenia firmy założonej w trakcie miesiąca, też bez ZUS społecznego); bez zusStart podany miesiąc jest zarazem miesiącem działalności (firma od stycznia) i wynik to mówi. Gdy firma po uldze płaci pełny ZUS, policz z DUZY_ZUS. Gdy nie wiesz, od kiedy firma działa, zapytaj o datę założenia i policz ten miesiąc z zusStart; gdy nie wiesz, co płaci po uldze albo czy płaci dobrowolną chorobową — też zapytaj. Cały rok z etapami ZUS liczy b2b_year z zusStart, gdy ulga trwała już w styczniu tego roku.

Pełne rozliczenie umowy o pracę na cały rok: ZUS pracownika, składka zdrowotna, zaliczka PIT, PPK, netto miesiąc po miesiącu oraz koszt pracodawcy. Obsługuje ulgę dla młodych, prorodzinną, 4+, PIT-0 dla rodzin, koszty autorskie i ulgę na powrót. Liczy narastająco, więc pokazuje miesiąc przekroczenia progu skali.

Szuka wynagrodzenia brutto, przy którym na rękę zostaje zadana kwota. Liczone iteracyjnie na stałych wskazanego miesiąca, z tymi samymi ulgami i PPK co pozostałe narzędzia etatowe.

Projekcja etatu na kilka lat z coroczną podwyżką, każdy rok z własnym narastaniem progu. Rok z opublikowanymi stałymi liczy się na własnych stałych podatkowych. Rok, na który rejestr nie ma jeszcze stałych, liczy się na stałych ostatniego opublikowanego roku i jest oznaczony gwiazdką jako założenie. Projekcji nie da się zacząć przed pierwszym rokiem rejestru.

Porównuje umowę o pracę z działalnością: ile zostaje na rękę w jednym i w drugim, przy podanej stawce na fakturze oraz przy stawce równej całkowitemu kosztowi pracodawcy. Pokazuje też, czego na B2B nie ma w cenie — urlopu i chorobowego. Działalność liczona na czerwcu podanego roku. Przy zusVariant BRAK (ulga na start) liczy etap czerwca: miesiąc działalności 1–6 bez ZUS społecznego, potem Mały ZUS — od zusStart (pierwszego pełnego miesiąca ulgi), a bez niego czerwiec to 6. miesiąc ulgi, czyli działalność bez ZUS społecznego; wynik mówi, na którym etapie liczył. Rok po uldze porównaj z zusVariant PREFERENCYJNY. Gdy wynik wlicza dobrowolną składkę chorobową na B2B, a sickness nie podano, wynik to mówi i każe o nią zapytać.

Obowiązujące stałe na dany miesiąc: płaca minimalna i przeciętna, stawki ZUS, składka zdrowotna, próg skali, kwota wolna, danina solidarnościowa. Z rejestru stałych — użyj tego zamiast liczb z pamięci.

Dni i godziny robocze w miesiącu według polskiego kalendarza świąt — do wyceny kontraktu godzinowego. Nie zakłada „22 dni": każdy miesiąc jest policzony.

Średnia z kwot z wyników narzędzi — zamiast dzielenia w pamięci. Z period { from, to } (RRRR-MM, oba włącznie): suma kwot ÷ miesiące okresu, np. „ile średnio miesięcznie od tego kontrahenta”; miesiące liczy narzędzie. Z count: suma ÷ liczba, np. średnio na jeden przelew. Bez obu: średnia kilku kwot (np. miesięcy z tabeli). Kwoty podaj dokładnie tak, jak zwróciło je narzędzie.

Leasing operacyjny samochodu osobowego dla czynnego podatnika VAT: rata netto i brutto, VAT do odliczenia (50% albo 100%), ile raty jest kosztem według art. 23 ust. 5f PIT (część kapitałowa do limitu wartości auta z rejestru, według emisji CO2 i daty każdej płatności — od 2026 r. niższy, także w umowach z 2025 r.; odsetki i eksploatacja w 75% przy użytku mieszanym), oszczędność PIT i składki zdrowotnej miesięcznie i przez całą umowę, koszt po oszczędnościach. Harmonogram z silnika leasing.kalkulatorb2b.pl. Nie liczy leasingu finansowego, firmy zwolnionej z VAT, wykupu ani dopłat; ryczałt dostaje tylko odliczenie VAT. Koszty eksploatacji wyłącznie z podanych kwot. Każdej wartości (stawki skali, oprocentowania, kategorii auta) zapytaj — nie zakładaj.

Porównuje leasing operacyjny samochodu osobowego z zakupem za gotówkę dla czynnego podatnika VAT, przez okres umowy: ile zapłacisz brutto, VAT do odliczenia (50% albo 100%), ile jest kosztem, oszczędność PIT i składki zdrowotnej po obu stronach, koszt netto i różnica. Leasing liczy jak leasing_calculate (limit wartości auta według daty każdej raty, odsetki w 75% przy użytku mieszanym); gotówka to amortyzacja 20% rocznie z limitem wartości auta z dnia wprowadzenia do ewidencji (auto sprzed 2026 r. zachowuje dawny limit). Koszt alternatywny gotówki tylko ze stopy podanej w argumencie. Bez wykupu, bez wyceny auta po umowie i bez kosztów eksploatacji (te same w obu wariantach). Każdej wartości (stawki skali, oprocentowania, kategorii auta, stopy) zapytaj — nie zakładaj.

Limit wpłat na IKZE w roku i ile podatku oszczędza wpłata przy podanym przychodzie i kosztach JDG: PIT za rok bez wpłaty i z wpłatą, z tego samego silnika roku (różnica to oszczędność), co odliczenie obniża w danej formie (skala i liniowy — dochód, ryczałt — przychód), podatek od wypłaty na emeryturze i limit IKE dla porównania. Wpłata ponad limit jest wskazana wprost i liczona do limitu. selfEmployed trzeba podać — limit zależy od osoby, nie od firmy. Lata tylko z opublikowanymi stałymi.

Kurs średni NBP (tabela A) z ostatniego dnia roboczego PRZED podaną datą — po nim przelicza się na złote przychód, koszt i VAT z faktury w walucie (art. 11a ustawy o PIT, art. 31a ustawy o VAT). Podaj walutę i datę zdarzenia (np. dzień wystawienia faktury); weekendy i święta narzędzie omija samo. Zwraca kurs, numer tabeli i jej datę — nie podawaj kursu z pamięci. Waluty spoza tabeli A nie są obsługiwane.

Harmonogram spłaty kredytu (hipotecznego, konsumenckiego albo firmowego) przy STAŁYM oprocentowaniu podanym w argumentach: raty równe (annuitetowe) albo malejące, opcjonalnie nadpłata jednorazowa i/lub co miesiąc — z obniżeniem raty albo ze skróceniem okresu — i rekompensata za nadpłatę ze stawki z umowy, z limitami ustawowymi kredytu hipotecznego (art. 40 ustawy o kredycie hipotecznym) i konsumenckiego (art. 49 ustawy o kredycie konsumenckim); obie ustawy chronią tylko konsumentów, więc kredytu firmowego (na działalność) nie obejmują — wtedy wiąże wyłącznie umowa. Zwraca pierwszą i ostatnią ratę, odsetki i kwotę zapłaconą razem, liczbę rat oraz podsumowanie rok po roku (kapitał, odsetki, saldo). Nie prognozuje WIBOR-u ani POLSTR-u i nie ocenia zdolności kredytowej — nie mówi, ile bank pożyczy. Raty równe i malejące porównasz, wywołując narzędzie dwa razy.

Terminy płatności ZUS, zaliczki PIT (albo ryczałtu) i VAT, które przypadają w danym miesiącu, z przesunięciem z weekendu i święta na dzień roboczy. Dla jednoosobowej działalności, która płaci składki ZUS wyłącznie za siebie. Bez kwot — tylko daty i okresy, za które się płaci.

Limit sprzedaży dla zwolnienia podmiotowego z VAT (art. 113) na dany rok — pełny albo proporcjonalny do dni działalności dla firmy otwartej w trakcie roku (art. 113 ust. 9). Z podaną sprzedażą netto od 1 stycznia: ile zostało, jaki to procent limitu i poziom ostrzeżenia, a z dniem stanu (asOf) — ile średnio dziennie można jeszcze sprzedać do końca roku. Liczy wyłącznie z podanych liczb, bez prognozy. Mówi też, kto zwolnienia nie ma bez względu na sprzedaż (art. 113 ust. 13: m.in. usługi prawnicze i doradztwo). Lata tylko z opublikowanymi stałymi.

Sprawdza polską firmę po NIP w rejestrach publicznych: GUS REGON (nazwa, adres, rodzaj podmiotu, data zakończenia działalności), a z bankAccount — czy ten rachunek jest na Białej liście Ministerstwa Finansów dla tego NIP w dniu date, z identyfikatorem zapytania jako dowodem sprawdzenia (reguła przelewów powyżej 15 000 zł). Użyj przed przelewem do nowego kontrahenta albo przy fakturze od nieznanej firmy. Nie podaje statusu VAT ani listy rachunków firmy. Rejestry mają dzienne limity — nie sprawdzaj tej samej firmy dwa razy.

Mówi, co to połączenie potrafi, a czego nie. Wywołaj, gdy pytanie dotyczy KONKRETNEJ firmy pytającego („ile zarobiłem", „co mam zapłacić w tym miesiącu", „jak wygląda mój przepływ") — narzędzia liczące są bezstanowe i nie znają jego danych. Wywołaj też, gdy pyta, co jeszcze potrafisz.

Gdy pytanie wymaga planu, którego firma nie ma — PREMIUM (prognoza salda, „ile mogę dziś wypłacić”, dziura w płynności, rentowność, plan, symulacja) albo STANDARD (jednostki, koszty stałe, wskaźniki, dom, raporty sum) — wywołaj z tematem ZAMIAST liczyć z list. Mówi, co ten plan odpowie na danych tej firmy (same liczebności), co jest już teraz, ile kosztuje i gdzie kupić. Raz na temat w rozmowie.

Środki na AI tej firmy w Autopilocie: saldo z podziałem na źródła (pula planu, okres próbny, premia za KSeF, doładowania) z ostatnim dniem ważności, ile środki pokryły w tym miesiącu (pytania do Kopilota w aplikacji, odczyty dokumentów przez AI), cennik w mocy i średnia cena odczytu PDF-a albo skanu. Wywołaj, zanim zaproponujesz odczyt dokumentu przez AI w aplikacji, i gdy właściciel pyta o środki. Rozmowa w Claude i ChatGPT środków nie zużywa; doładowania nie da się zrobić w rozmowie — tylko w Ustawieniach → Plan i środki. Z history: true dokłada historię środków, tę samą co ekran, stronami po 20 wpisów.

Spis tego, co w Autopilocie jest już skonfigurowane, a czego brakuje, w kolejności od A do Z: ustawienia podatkowe, KSeF, leasing wykryty z faktur, który czeka na warunki umowy, rachunek bankowy, operacje z banku, jednostki przychodowe, koszty stałe i leasing, weryfikacja dwuetapowa — z następnym krokiem i miejscem, gdzie go zrobić. Tylko odczyt, bez kwot. WYWOŁAJ NA POCZĄTKU rozmowy o konfiguracji albo „od czego zacząć”, zamiast wypytywać o rzeczy, które już są zapisane, i po każdym ukończonym kroku.

Zwraca ustawienia firmy pytającego: formę opodatkowania (także w minionych latach), stawkę ryczałtu, status VAT, ZUS teraz (etap tego miesiąca z kwotą składek społecznych: w trybie automatycznym liczony z daty rozpoczęcia, z datą następnej zmiany; w ręcznym stawka wybrana przez właściciela; od 30 dni przed zmianą etapu do końca jej pierwszego miesiąca — zdanie o zmianie do przekazania właścicielowi), datę rozpoczęcia działalności, okresy zawieszenia, wakacje składkowe, częstotliwość rozliczeń, dane firmy, kapitał własny, automatykę KSeF i e-maile. WYWOŁAJ TO NAJPIERW, zanim policzysz cokolwiek dla jego firmy — zamiast pytać go o formę opodatkowania, którą już raz podał. Mówi też, czego brakuje.

Zapisuje ustawienia firmy w AUTOPILOCIE: formę opodatkowania (bieżący rok, a minione lata — taxFormForYear, tylko gdy w tym roku forma była INNA: rok bez wpisu ma formę, która wtedy obowiązywała; planowanej zmiany formy na przyszły rok nie zapisujemy — zmianę od 1 stycznia zapisuje taxForm, gdy nowy rok się zacznie), stawkę ryczałtu, status VAT, wariant ZUS albo powrót do harmonogramu ulg, datę rozpoczęcia działalności, okresy zawieszenia działalności, wakacje składkowe, częstotliwość rozliczeń, NIP, REGON, nazwę i adres, kapitał własny, automatykę KSeF (kategoryzacja AI, próg, przypisywanie do jednostek, e-mail po synchronizacji) i e-maile (podsumowanie miesiąca, Kopilot). Podawaj WYŁĄCZNIE wartości, które człowiek podał wprost — nigdy zgadnięte ani odczytane z dokumentu bez jego potwierdzenia. Od tych ustawień zależą wszystkie późniejsze wyliczenia, a o zmianie idzie e-mail do właściciela. Token KSeF, członków, tokeny MCP, plan i bezpieczeństwo konta zmienia się tylko w aplikacji.

Dodaje kontrahenta B2B — klienta albo dostawcę firmy — jak „Dodaj partnera” w Autopilocie. Dla firm, których faktury nie przyszły z KSeF (umowa bez faktury w KSeF, zleceniodawca zagraniczny, dostawca płacony przelewem), żeby jednostka mogła mieć kontrahenta (unit_create albo unit_update z partnerId). Z polskim NIP i fromRegistry: true nazwę, REGON i adres bierze z rejestru GUS — nie wpisuj ich wtedy sam. Bez NIP podaj nazwę od właściciela. Najpierw sprawdź, czy go nie ma (unassigned_documents, company_structure) — ten sam NIP albo nazwa to odmowa z id.

Zmienia dane kontrahenta B2B (partnera z faktur) jak „Edytuj” na ekranie Partnerzy: nazwę, nazwę skróconą, NIP, adres, e-mail, stronę, termin płatności faktur, notatkę, ikonę, kolor, aktywność. Podaj tylko pola do zmiany; null czyści pole (nazwy nie da się wyczyścić). Nazwa partnera to nazwa w kolumnie „Kontrahent” przy jego fakturach i przy operacjach, które je opłaciły — gdy te same pieniądze stoją pod dwiema nazwami (partner z faktury i odbiorca z wyciągu), zmień jedną z nich (partner_update albo payee_update). Treść faktur z KSeF się nie zmienia. Ten sam NIP albo nazwa co u innego partnera to odmowa z jego id.

Usuwa kontrahenta B2B z listy Partnerzy jak „Usuń” na jego stronie. Faktury i jednostki zostają. Bez confirm partnera z fakturami albo jednostkami nie usuwa i mówi, ile ich ma — pokaż to właścicielowi; confirm: true usuwa mimo to. Dwa wpisy jednej firmy scal (partners_merge), nie usuwaj.

Łączy partnerów, którzy są jedną firmą (dwa wpisy tego samego kontrahenta z faktur): faktury, jednostki i operacje sourceIds przechodzą na targetId, puste pola celu (NIP, adres, e-mail, strona, stawka ryczałtu, ikona) bierze z nich, a ich samych usuwa z listy Partnerzy. name nadaje celowi nową nazwę w tym samym kroku. Treść faktur z KSeF się nie zmienia — zmienia się tylko przypisany partner. Dwa różne NIP-y albo dwie różne stawki ryczałtu to odmowa: to różne firmy albo decyzja właściciela (popraw najpierw partner_update). Odbiorców z wyciągu scala payees_merge, nie to narzędzie.

Faktury sprzedaży i zakupu z identyfikatorami do zmian: numer, kontrahent, daty, brutto, status płatności, jednostka, kategoria, czy z KSeF, własne pola (np. Nr zamówienia) z kluczami — wzory już policzone. Filtry: typ, opłacone/nieopłacone, okres wystawienia, tekst (numer, kontrahent, własne pola), jednostka albo bez jednostki, archiwum, własne pole (field). Od najnowszej, po 50.

Dopisuje fakturę, której nie przyniesie KSeF (zagraniczny kontrahent, sprzed obowiązku KSeF, paragon z NIP). Faktur z KSeF nie wpisuj — przychodzą same. Pozycje z ceną netto albo brutto i stawką VAT; kwoty liczy Autopilot (także przeliczenie waluty kursem NBP). Numer musi być wolny w firmie.

Zmienia fakturę z invoices_list. Każdej: jednostkę (unitId; null zdejmuje; płatności, które ją opłacają, przechodzą razem z nią), kategorię, kontrahenta (partnerId), odliczenie VAT zakupu, płatność (paid z dniem paidOn; false = nieopłacona) i archiwum. paid: true zapisuje też płatność faktury w złotych: wpłatę albo wypłatę na koncie firmowym accountId (z list_bank_accounts; null = bez konta), a bez accountId na domyślnym koncie firmowym albo jedynym; płatność już na koncie łączy zamiast pisać drugą, a import wyciągu kładzie przelew z banku na zapisanej. Fakturę opłaconą bez ruchu na koncie (kompensata) zostawia opłaconą usunięcie tej płatności (operations_delete). Treść — numer, daty, kontrahent, pozycje — tylko fakturom spoza KSeF: faktura z KSeF jest dokumentem urzędowym i jej treść zostaje bez zmian. Kategorię pojedynczej pozycji (także na fakturze z KSeF) zmienia invoice_item_update. Płatność widoczną na wyciągu lepiej powiązać z operacją (operation_update z invoiceId).

Pozycje faktur z identyfikatorami do zmiany kategorii (invoice_item_update): nazwa, ilość, netto, VAT, brutto, własna kategoria pozycji (bez niej pozycja dziedziczy kategorię faktury), pozycja odrzucona z kosztów. Jednej faktury (invoiceId z invoices_list) albo z wielu: tekst (nazwa pozycji, numer, kontrahent), aktywne pozycje bez własnej kategorii, typ, okres wystawienia. Także faktury z KSeF. Od najnowszej faktury, po 50.

Ustawia kategorię pozycjom faktur (itemId z invoice_items), do 100 naraz, także z różnych faktur. Działa też na fakturach z KSeF: kategoria pozycji to przypisanie, nie treść dokumentu — nazwa, ilość i kwoty zostają bez zmian. categoryId: null zdejmuje własną kategorię pozycji (dziedziczy wtedy kategorię faktury). Kategorię całej faktury zmienia invoice_update. Najpierw sprawdza wszystkie pozycje i kategorie, potem zapisuje.

Analizuje wyciąg bankowy w DOWOLNYM formacie. CSV podaj w csv (tekst pliku): rozpoznaje format banku (mBank, ING, PKO BP i ogólny). Każdy inny plik — PDF, ZIP z eksportami, XLS, zdjęcie, wklejony tekst — odczytaj sam i podaj operacje w rows (data, kwota ze znakiem, kontrahent, tytuł, opis, saldo po operacji, jeśli wyciąg je drukuje), a saldo początkowe i końcowe z wyciągu w balances: wyciąg, który się nie sumuje (brakujący wiersz, źle odczytana kwota), jest odrzucany z wierszem, w którym saldo się urywa — popraw odczyt i wywołaj jeszcze raz. Długi wyciąg dziel na części po miesiącu (do 1000 operacji). Pomija operacje zaimportowane wcześniej i regułami rozpoznaje to, co pewne: przelewy między kontami właściciela (po numerze konta), płatności ZUS/PIT/VAT, znanych odbiorców (po numerze rachunku z wcześniejszych operacji albo po pełnej nazwie, nigdy po fragmencie) z ich kategoriami i płatności faktur (kwota, data, kontrahent). Zwraca KAŻDĄ nową operację — w grupach do skategoryzowania albo na liście do sprawdzenia — z kategoriami, kontami i fakturami do wyboru. Kategorie i powiązania z fakturami dobierasz Ty i przekazujesz w import_bank_statement_confirm. NICZEGO NIE ZAPISUJE. Pokazuje, jak odczytał pierwsze wiersze — przy CSV, w którym coś trafiło w złe pole, podaj columns z nazwami kolumn. Wyciąg konta, którego Autopilot nie ma, podaj z account (bank, nazwa, firmowe czy prywatne, numer z nagłówka wyciągu): konto o tym numerze zostanie użyte, a gdy go nie ma — założone bez salda. To jedyny zapis podglądu.

Zapisuje WSZYSTKIE nowe operacje z podglądu import_bank_statement_preview, z Twoimi decyzjami: categories (kategoria dla grup albo wierszy, remember zapamiętuje ją u odbiorcy), newCategories (kategorie, których brakuje — tworzone w tym samym zapisie, wskazujesz je jako categoryId "new:<ref>"), changes (dla wiersza: faktura, którą opłaca, typ — przelew między kontami, płatność podatku, wydatek, wpływ — kategoria i loan: kapitał i odsetki raty kredytu z wyciągu, nigdy wyliczone z oprocentowania; wymagane przy wierszach z tabeli „Raty kredytu” podglądu), skip (wiersze, których właściciel nie chce), titles (czytelny tytuł dla grup albo wierszy zamiast tekstu banku), units (wpływy i wydatki bez faktury do jednostek: prywatne do jednostek Domu — z tabeli „Dom” podglądu, remember zapisuje regułę, więc kolejne wyciągi przypiszą je same; firmowe do jednostek firmy). Czego brakuje, tworzy ten sam zapis: newAccounts (własne konto, na które albo z którego idzie przelew — w changes otherAccountId: "new:<ref>"), newUnits (jednostka firmy albo Domu — w units unitId: "new:<ref>", rodzic też może być "new:<ref>"), newCategories. fields wypełnia własne pola operacji (np. flagę ważności) dla grup albo wierszy — według opisu pola z podglądu. Istniejącą kategorię albo jednostkę o złej nazwie poprawisz przed zapisem przez category_update i unit_update. refreshExisting: true odświeża też opis operacji, które już są w Autopilocie (ten sam wyciąg zaimportowany jeszcze raz) — typ, kategoria i powiązania zostają. Błędne decyzje wracają z listą błędów, a podgląd zostaje do poprawionego wywołania. Cel: każdy wpływ i wydatek z kategorią, każda operacja z czytelnym tytułem, każda płatność faktury z fakturą. Czego nie da się ustalić z wyciągu, zapytaj właściciela przed zapisem (podgląd czeka); gdy decyzje są gotowe, zapisz bez pytania o zgodę.

Operacje z kont firmowych i prywatnych z identyfikatorami do zmian: data, kwota, typ (wpływ, wydatek, przelew między kontami, płatność podatku, wyrównanie salda konta z saldem ręcznym), kto i za co, kategoria, jednostka, faktura, konto. Filtry: konto, okres, tekst (odbiorca, tytuł, opis, własne pola), odbiorca (payeeId z payees_list), typ, firmowe/prywatne, bez kategorii, kategoria z podkategoriami (categoryId z categories_report), kwota, własne pole (field), przelew z konta na konto (fromAccountId, toAccountId). Przy odbiorcy, który nie jest nazwą z wyciągu, stoi też ta nazwa — tam widać złe przypięcie. Przy każdej operacji jej własne pola (np. Notatki, Godziny) z kluczami, wzory już policzone. Od najnowszej, po 50 — a sumy i liczby według typu (wpływy, wydatki, przelewy, podatki) liczą wszystkie pasujące operacje, nie tylko stronę; groupByField dokłada te sumy według wartości własnego pola (flaga, lista, tak/nie — np. ile wydatków „możliwych do pominięcia”). Wywołaj, zanim zmienisz albo usuniesz operację, gdy trzeba znaleźć konkretną płatność i gdy pytanie brzmi „ile” (np. ile przelałem z konta firmowego na prywatne).

Dopisuje operację, której nie przyniesie żaden wyciąg: gotówka, konto bez eksportu, przelew między kontami. Operacji z konta, z którego będzie import, nie dopisuj ręcznie — import by ich nie rozpoznał i byłyby podwójnie. Kwota zawsze dodatnia, kierunek mówi type (INCOME wpływ, EXPENSE wydatek, TRANSFER z bankAccountId na toAccountId). Zapłacony podatek bez wyciągu zapisuje tax_mark_paid. Zakres (firmowe/prywatne) domyślnie jak konto. Gdy konto ma już operację tego typu na tę kwotę w ciągu 3 dni, narzędzie odmawia i podaje jej id — to zwykle ta sama płatność (fakturę podepnij przez operation_update). allowDuplicate: true tylko wtedy, gdy właściciel potwierdził, że to druga, osobna płatność.

Zmienia operacje z operations_list. Dla wielu naraz: kategoria, jednostka (unitId — płatność, która opłaca fakturę, stoi w jednostce faktury, więc przenosi też fakturę i jej pozostałe płatności), firmowe/prywatne (scope — tylko wpływy i wydatki: przelew i podatek są po stronie swojego konta, a płatność, która opłaca fakturę, zostaje w firmie, dopóki nie odepniesz faktury), tytuł, odbiorca (payee — to, co pokazuje kolumna „Kontrahent”, gdy operacja nie opłaciła faktury partnera; nowy z payeeType, null odpina) i typ — TRANSFER (przelew między kontami właściciela, z otherAccountId), EXPENSE, INCOME, TAX_PAYMENT (operacji, która już jest podatkiem, typ TAX_PAYMENT bez okresu poprawia kategorię i odbiorcę). Dla jednej także: podatek z taxPaymentType i taxPeriod RRRR-MM, data, kwota (bez znaku), konto (bankAccountId; przy przelewie konto tej operacji, drugie zmienia otherAccountId), nazwa z wyciągu (counterpartyName — widać ją tylko bez odbiorcy) i faktura, którą opłaca (id faktury sugerowanej potwierdza sugestię; null zdejmuje powiązanie, a sugestię odrzuca bez ruszania faktury). Kierunku pieniędzy (wpływ/wypływ) zmiana typu nie odwraca. Null w kategorii, jednostce czy tytule czyści pole. Rata kredytu (tylko wydatek): loan — kapitał i odsetki tak, jak podał je bank, nigdy wyliczone z oprocentowania; "PRINCIPAL" albo "INTEREST", gdy cała operacja jest kapitałem albo odsetkami (PKO pobiera je osobno; nadpłata to kapitał) — dla wielu naraz; { principal, interest } dla jednej, gdy bank podał obie części jednej raty; null zdejmuje podział. Raport kontrahenta i kategorii sumuje z tego kapitał i odsetki. Wyrównanie salda (typ RECONCILIATION w operations_list — zmiana salda konta wpisywanego ręcznie, nie wpływ ani wydatek): tylko dzień, tytuł i reconciliationAmount — nowa kwota ze znakiem; usuwa je operations_delete, a dzisiejsze saldo konta ustawia set_account_balance. Opis i tytuł każdej operacji osobno: operations_set_text.

Szuka operacji zapisanych dwa razy na jednym koncie: ten sam numer operacji w banku albo ta sama kwota, dzień i odbiorca pod innym opisem, także przelew między kontami zapisany obok wydatku kartą. Przy każdej parze mówi, którą operację zostawić, a którą usunąć. Wywołaj, gdy saldo nie zgadza się z bankiem, przychody albo koszty wyglądają na zawyżone i po imporcie, który to zgłosi. Bez bankAccountId sprawdza wszystkie konta z ostatnich 12 miesięcy.

Usuwa operacje z operations_list — duplikaty, pomyłki, operacje dopisane ręcznie, które przyszły potem z wyciągu. Faktura opłacona usuwaną operacją wraca do nieopłaconych, jeśli nic innego jej nie opłaca (tak samo przy usuwaniu w aplikacji). Usunięta operacja z wyciągu wróci przy ponownym imporcie tego wyciągu.

Ustawia tytuł, opis banku, nazwę z wyciągu (counterpartyName) i odbiorcę (payee) — każdej operacji z osobna, do 500 naraz (id z operations_list). Kolumna „Kontrahent” pokazuje partnera faktury, którą operacja opłaciła, bez niej odbiorcę, a nazwę z wyciągu tylko przy operacji bez odbiorcy — złą nazwę na ekranie poprawia payee (istniejący albo nowy z payeeType; null odpina). Kwot, dat i typów nie zmienia. Opisy operacji z wyciągu szybciej odświeży ponowny import tego samego pliku z refreshExisting: true.

Pozycje jednej operacji — linie paragonu z kategoriami — i to, jak operacja dzieli się przez nie na kategorie w raportach (raport kategorii, kategorie kontrahenta, budżet domu, Warsztat). Operacja bez pozycji to przelew albo płatność kartą liczona w całości w swojej kategorii. Id z operations_list.

Zapisuje pozycje jednej operacji — linie paragonu, który właściciel wkleił albo opisał — z kategorią każdej linii (categoryId z categories_report albo uncategorized_operations; bez niej linia liczy się w kategorii operacji). Zastępuje zapisane pozycje; pusta lista je usuwa. Kwota linii to wartość po jej rabacie, w złotych, bez znaku; rabat na cały paragon i zwrot kaucji to osobne linie z minusem. Linie sumują się do nie więcej niż kwota operacji — reszta zostaje w kategorii operacji; nic się nie rozkłada. Tylko wpływ albo wydatek, który przyszedł na konto (nie przelew między kontami, nie podatek, nie zaplanowana płatność, nie rata podzielona na kapitał i odsetki). Grupuj z głową: podobne rzeczy w jednej kategorii. Nie wymyślaj linii — tylko te z paragonu.

Operacje z kont firmowych i prywatnych bez kategorii — z ostatnich 12 miesięcy i bieżącego, pogrupowane po odbiorcy, od największej kwoty, z kwotą, datą ostatniej operacji i kluczem do categorize_operations — oraz lista kategorii z identyfikatorami. Pełna lista stronami (offset, limit do 200), z filtrami: firmowe/prywatne, wydatki/wpływy, fragment nazwy odbiorcy. Wywołaj po imporcie wyciągu i przy porządkowaniu danych.

Nadaje kategorię wszystkim operacjom bez kategorii z grup z uncategorized_operations (po odbiorcy; płatności przez PayU, Przelewy24 i podobnych — po sklepie z opisu, a odbiorcą tych operacji zostaje sklep zamiast pośrednika). remember: true zapisuje ją też jako domyślną kategorię odbiorcy, którą import nada jego operacjom z kolejnych wyciągów. Kategorię i typ jednej operacji, także już skategoryzowanej, zmienia operation_update. Wywołuj, gdy kategoria wynika z nazwy odbiorcy albo z tego, co powiedział właściciel; o niejednoznaczne grupy zapytaj.

Dodaje kategorię firmy albo domu — także podkategorię (parentId z listy kategorii w uncategorized_operations albo w podglądzie importu). Podkategoria nosi kolor nadrzędnej (color pomijasz — inny i tak nie wejdzie), ikonkę dobierz do nazwy z listy (bez emoji; pominięta — z nazwy albo nadrzędnej). Kategorii najwyższego poziomu daj ikonkę i kolor. Najpierw sprawdź, czy podobna już nie istnieje.

Zmienia kategorię firmy albo domu: ikonkę, kolor, nazwę, kategorię nadrzędną (parentId: null — na najwyższy poziom). Kategoria systemowa (wspólna dla wszystkich: Przychody, Mieszkanie, Czynsz/kredyt…) staje się przy tym własną kopią tej firmy — razem z systemowymi podkategoriami: operacje, faktury, domyślne kategorie odbiorców i plan przechodzą na kopię, a kolejne importy trafiają do niej same. Nie twórz równoległej kategorii obok systemowej — zmień systemową. Przeniesiona pod inną nadrzędną bez color bierze jej kolor. Kategorie bez ikonki i podkategorie w innym kolorze niż nadrzędna (albo z emoji) pokazuje uncategorized_operations.

Usuwa kategorię firmy albo domu. Pusta (bez operacji, faktur, pozycji faktur, domyślnych kategorii odbiorców i komórek planu) znika od razu; do takiej, w której coś jest, podaj moveTo — kategorię, do której to wszystko przejdzie (plan: kwoty dodane w tych samych miesiącach). Bez moveTo nic nie usuwa i mówi, co w niej jest. Podkategorie przechodzą pod moveTo, a bez niego — pod rodzica usuwanej. Kategoria systemowa (wspólna dla wszystkich) znika tylko z tej firmy: kolejne operacje, które trafiłyby do niej, idą do moveTo albo przychodzą bez kategorii. Id kategorii — także pustych — daje categories_report (empty: true). Dwie kategorie o tej samej roli łączysz, usuwając jedną z moveTo na drugą.

Odbiorcy, których pokazuje kolumna „Kontrahent”: nazwa, typ, domyślna kategoria, brak logo, strona, liczba operacji i nazwy z wyciągu stojące za każdym — tam widać złe przypięcie („Anna” na operacjach LILIANNA MAJER i ANNA PERNAK). Na końcu możliwe duplikaty: ta sama nazwa w innej pisowni, operacje na tym samym rachunku pod dwoma odbiorcami i własna kopia sklepu z katalogu (ta sama nazwa albo strona) — z gotowym payees_merge. Filtry: tekst (odbiorca albo nazwa z wyciągu), typ, mixed — tylko z różnymi nazwami w wyciągu.

Przepina wszystkie wpływy i wydatki z daną nazwą z wyciągu (cała nazwa, dowolna wielkość liter, ogonki i kolejność słów — nigdy fragment) na właściwego odbiorcę, tworząc go z payeeType, gdy nie istnieje; payee: null odpina. Np. „LILIANNA MAJER” → „Lilianna Majer” (PERSON), „ANNA PERNAK” → „Anna Pernak”. Nazwy z wyciągu bierz z payees_list. Za pośrednikiem płatności (PayU, Przelewy24/PayPro, Autopay, Tpay…) stoją różne sklepy: podaj bankName pośrednika i merchant — sklep z tytułu operacji (domena „ebok.enea.pl” albo nazwa z karty „STEAM GAMES”; domena łapie też swoje poddomeny), np. { bankName: "PayU", merchant: "enea.pl", payee: "Enea" }. Do 200 reguł naraz. Pojedyncze operacje (ta sama nazwa, różne osoby) — operation_update z ids.

Zmienia odbiorcę firmy: nazwę (np. ogólny „Jubiler” na konkretną firmę, gdy wszystkie jego operacje są z nią), typ i domyślną kategorię (null zdejmuje). Nazwa, którą ma już inny odbiorca, to duplikat — wtedy payees_merge. U odbiorcy z katalogu (wspólnego dla wszystkich) zmienia tylko domyślną kategorię w tej firmie, nie nazwę ani typ: defaultCategoryId (null wyłącza tę z katalogu) albo catalogueDefault: true (z powrotem ta z katalogu). Pośrednik płatności (Autopay, PayU, Przelewy24…) nie ma domyślnej kategorii — daje ją sklep. Zmiana dotyczy kolejnych importów; operacje już zapisane zmienia operation_update.

Łączy odbiorców, którzy są jedną osobą albo firmą („Arkadiusz” + „ARAS” → „Arkadiusz Kuta”): operacje sourceIds przechodzą na targetId, puste pola celu (kategoria, ikonka, strona) bierze z nich, a ich samych usuwa. name nadaje celowi nową nazwę w tym samym kroku — także nazwę jednego ze scalanych. Kolejny import rozpozna ich po rachunku. sourceIds to zawsze odbiorcy firmy. targetId może być odbiorcą z katalogu, gdy firma ma własną kopię sklepu z katalogu („eobuwie.pl” obok „Eobuwie”): operacje i koszty stałe kopii przechodzą na odbiorcę z katalogu, jej domyślna kategoria zostaje wyborem firmy dla niego, a nazwa z katalogu się nie zmienia (bez name).

Usuwa odbiorców firmy — ogólnych („Kiosk”, „Parking”) po przepięciu ich operacji na konkretne firmy albo pustych. Bez confirm odbiorców, do których przypięte są jeszcze jakiekolwiek operacje (także przelewy, płatności podatków i koszty stałe), NIE usuwa — zwraca podgląd: ile operacji i jakich straci odbiorcę (ekran pokaże przy nich nazwę z wyciągu, przy podatku zwykle nazwę banku). Pokaż go właścicielowi; confirm: true usuwa mimo to. Puści odbiorcy znikają od razu. Odbiorców z katalogu nie usuwa.

Logo odbiorcy firmy — to, co widać przy nazwie w kolumnie „Kontrahent” w Transakcjach i na stronie Sklepy (PREMIUM). fetch pobiera logo z logo.dev i zastępuje dotychczasowe: z domain (strona firmy, np. „zabka.pl”; zapisuje się też jako strona odbiorcy) logo jest pewne, bez niej szukam po nazwie, a ogólna nazwa potrafi dać cudze logo. remove usuwa złe logo na stałe — import ani payee_logos_fill go nie przywrócą. Osoby nie mają logo. Odbiorców z katalogu nie zmienia. Obrazka z rozmowy nie przyjmuje: logo jest zawsze z logo.dev, więc żeby „wrzucić” logo, podaj domenę strony firmy.

Szuka w logo.dev logo dla kontrahentów, którzy go nie mają — firm, sklepów i usług tej firmy oraz odbiorców z katalogu użytych w jej operacjach — do 30 naraz, jak przycisk „Pobierz brakujące loga” na stronie Sklepy (PREMIUM). Bez ids bierze najczęstszych z listy; kolejnych podajesz w ids (z counterparties_list z withoutLogo i offset, jeśli jest na liście narzędzi, albo te, które wymieni odpowiedź tego narzędzia), bo ci, dla których logo.dev nic nie ma, zostają na początku listy. Osób i logo usuniętych ręcznie nie rusza. Odpowiada, komu logo.dev nic nie dał — odbiorcy firmy dostaną je przez payee_logo z domeną strony — i komu chwilowo nie odpowiedział (limit zapytań logo.dev; to nie brak logo). Przebieg trwa do minuty; do 5 na godzinę.

Własne pola (kolumny), które właściciel dodał do operacji i faktur — np. Notatki, Godziny, Nr zamówienia, Do refaktury: klucz, nazwa, typ (tekst, liczba, data, tak/nie, flaga, lista wyboru, wzór), opcje, flagi z kolorami, wzór i opis, co w nie wpisywać — w kolejności kolumn tabeli, z oznaczeniem pól ukrytych w tabeli. Wywołaj, zanim ustawisz wartości (custom_values_set) albo przefiltrujesz listę po polu.

Dodaje własne pole (kolumnę) do operacji albo faktur — albo zmienia istniejące o podanym kluczu. Nowe: label i type (TEXT, NUMBER, DATE, CHECKBOX, FLAG z flags, SELECT z options, FORMULA z formula); klucz powstaje z nazwy. FLAG to kolorowe flagi do oznaczania rekordów („Pilne” czerwona, „Sprawdzone” zielona) — do 6, każda w innym kolorze; rekord ma jedną flagę albo żadnej. Zmiana: key istniejącego pola i to, co ma się zmienić — nazwa, opis, jednostka, miejsca po przecinku, wzór, opcje, flagi (renameOptions przenosi wartości na nową nazwę opcji albo flagi; opcja lub flaga usunięta z listy znika z rekordów; nowy kolor flagi rekordów nie zmienia). Typu i klucza nie zmienia się. Wzór: + - * / i nawiasy, abs, round, if(warunek, a, b); zmienne: kwota (operacje), netto, vat, brutto (faktury) i klucze pól liczbowych i tak/nie. hidden: true chowa kolumnę z tabeli dla wszystkich (pole zostaje w formularzu, w filtrze „Pole” i tutaj), false ją przywraca; position ustawia ją na danym miejscu wśród własnych kolumn (1 = pierwsza). To samo robi menu „Kolumny” w tabeli. Dodawaj pole, gdy właściciel o nie prosi.

Usuwa własne pole (kolumnę) z operacji albo faktur razem z jego wartościami we wszystkich rekordach — tego się nie cofnie. Pole użyte we wzorze innego pola nie da się usunąć, dopóki wzór z niego korzysta. Usuwaj tylko na wyraźną prośbę właściciela.

Ustawia wartości własnych pól operacji albo faktur, do 500 rekordów naraz (id z operations_list albo invoices_list, klucze z custom_fields_list): rows — każdy rekord z własnymi wartościami, albo ids + values — te same wartości na wielu rekordach (jak „Ustaw pole” na zaznaczonych wierszach). Liczba: 7.5 albo „7,5”; data: RRRR-MM-DD; tak/nie: true/false; lista: jedna z opcji pola; flaga: nazwa flagi albo jej kolor (pole z jedną flagą: też true/false); null czyści pole. Wzorów nie ustawia się — liczy je Autopilot. Faktury z KSeF też mają własne pola (to adnotacje właściciela, nie treść faktury). Jedna zła wartość — nic się nie zapisuje, błąd mówi, który wiersz i które pole.

Rachunki firmy zapisane w Autopilocie, z identyfikatorem potrzebnym do importu wyciągu, grupą kont (z groupId) i kontami, którym brakuje logo banku. Wywołaj przed import_bank_statement_preview, żeby ustalić z użytkownikiem, z którego konta jest wyciąg.

Wszystkie rachunki właściciela w Autopilocie, firmowe i prywatne: saldo każdego (tak jak w aplikacji: saldo otwarcia plus zaimportowane operacje), data ostatniej operacji, sumy osobno dla firmy i dla domu oraz które konta są nieświeże albo bez podanego salda, a także grupy kont właściciela z sumą każdej. Wywołaj przy pytaniach: ile mam pieniędzy, ile jest na koncie firmowym, a ile prywatnie, gdzie trzymam oszczędności.

Dodaje rachunek do Autopilota — firmowy albo prywatny — bez salda (saldo ustawia się po imporcie historii przez set_account_balance, inaczej operacje policzyłyby się podwójnie). Nazwa konta mówi, do czego służy, np. „Firmowe — bieżące”, „Rezerwa na podatki”, „Poduszka”. Wywołuj dopiero, gdy znasz bank, nazwę i to, czy konto jest firmowe, czy prywatne — tego nie zgaduj. Od razu z ikonką (emoji) i kolorem, spójnymi z resztą kont, żeby konta nie wyglądały tak samo. Rachunek maklerski, IKE, IKZE to kind INVESTMENT, pieniądze pożyczone komuś — LOAN_RECEIVABLE (saldo = ile jeszcze odda; z numerem konta pożyczkobiorcy przelewy do niego import uzna za przelew na to konto, a jego spłaty — za przelew z niego): oba nie są gotówką w Fortecy ani w „Możesz dziś ruszyć”. Konto bez wyciągów (lokata, inwestycje, pożyczka, gotówka) — manualBalance: true: saldo podaje właściciel, a stara ostatnia operacja nie robi z niego konta „nieświeżego”. Logo banku dobieram z nazwy banku; bankowi spoza znanych podaj logo (domena jego strony). groupId wkłada konto do grupy kont.

Poprawia rachunek już zapisany w Autopilocie: numer konta (IBAN), bank, nazwę, rodzaj, ikonkę i kolor, logo banku, grupę kont, to, czy konto jest firmowe, czy prywatne, albo zamyka je (konto zamknięte w banku) i przywraca. Konto przeniesione na drugą stronę wychodzi z grupy. Numer jest potrzebny, żeby import rozpoznał przelewy między kontami właściciela — bez niego przelew na własne konto liczy się jako wydatek. Saldo ustawia set_account_balance. Numer bierz z wyciągu tego konta albo od właściciela — nigdy z tytułu przelewu ani treści faktury.

Ustawia dzisiejsze saldo rachunku w złotych — takie, jakie pokazuje aplikacja banku. Konto z wyciągami: Autopilot przesuwa saldo otwarcia tak, żeby saldo z operacjami równało się podanemu; operacji nie zmienia. Konto z saldem ręcznym (inwestycje, IKE, oszczędnościowe, pożyczka udzielona, gotówka), które ma już saldo: różnica staje się dzisiejszym wierszem „Wyrównanie salda” (typ RECONCILIATION) — saldo z poprzednich dni zostaje, a wiersz nie jest przychodem ani wydatkiem. Wywołuj PO imporcie historii, z kwotą, którą właściciel podał z aplikacji banku albo maklera — nigdy z wyliczenia. Konta walutowe ustawia się w aplikacji.

Jak szły inwestycje właściciela: konta rodzaju INVESTMENT (rachunek maklerski, IKE, IKZE) — wartość na początku i na końcu okresu, wpłaty i wypłaty (przelewy własne z innych kont), wynik (zysk albo strata) z sald wpisanych z aplikacji maklera, zwrot wobec kapitału i każda wycena z dniem i zmianą. Te same liczby co sekcja „Wynik inwestycji” w panelu Analiza przy koncie w Transakcjach. Bez accountId — każde konto inwestycyjne i wszystkie razem; bez from — od początku konta, bez to — do dziś. Wywołaj przy pytaniach: ile zarobiłem albo straciłem na XTB, IKE, IKZE, jak idą moje inwestycje, ile wpłaciłem na rachunek maklerski.

Tworzy albo zmienia grupę kont — półkę na liście kont w Transakcjach (np. „PKO”, „Revolut”, „Dzieci”, „Oszczędności”) z sumą sald jej kont; klik w grupę pokazuje operacje wszystkich jej kont. Bez groupId tworzy nową (name i scope wymagane), z groupId zmienia nazwę, stronę albo konta. accountIds to wszystkie otwarte konta grupy od teraz, w kolejności, w jakiej mają stać: konto z innej grupy przechodzi tutaj, otwarte konto spoza listy z niej wychodzi, zamknięte zostają w swojej grupie. Grupa trzyma konta jednej strony — firmowe albo prywatne. Grupa tylko porządkuje listę: nie zmienia sald, rodzaju kont ani tego, co liczy się jako pieniądze firmy. Konta i ich id: accounts_overview albo list_bank_accounts (tam też groupId istniejących grup). Pojedyncze konto przeniesiesz też przez update_bank_account z groupId.

Usuwa grupę kont. Konta zostają — z saldami i historią — tylko bez grupy. Tylko na słowo właściciela.

Środki trwałe firmy z faktur zakupu (rzeczy używane dłużej niż rok, których kosztem są odpisy amortyzacyjne, a nie cała faktura): wartość początkowa, metoda, odpis miesięczny i zakres odpisów — te same liczby co okno „Środek trwały” w podglądzie faktury. Do tego faktury zakupu z ostatnich 12 miesięcy o wartości ponad limit 10 000 zł (art. 22d ustawy o PIT) bez środka trwałego, z pozycjami, żeby rozstrzygnąć, czy to rzecz, czy usługa. Wywołaj przy pytaniach o amortyzację, duży zakup sprzętu i przy przeglądzie kosztów na skali albo liniowym.

Zapisuje fakturę zakupu jako środek trwały — to samo, co „Amortyzuj jako środek trwały” w podglądzie faktury: wartość początkowa z faktury (netto i VAT, którego firma nie odlicza), stawka z rodzaju, odpisy od podanego miesiąca. Faktura wychodzi z kosztów miesiąca, w którym weszła, a kosztem są odpisy — zaliczki PIT i zdrowotna na skali i liniowym liczą się od nowa. Ta sama faktura drugi raz zmienia warunki; remove: true usuwa środek.

Zapisuje zapłacony ZUS, zaliczkę PIT albo VAT bez wyciągu — jak „Oznacz jako zapłacone” w Autopilocie: bez konta, a gdy przyjdzie wyciąg z tym przelewem, import go zastąpi (podatek nie policzy się dwa razy). Płatność, która już jest na wyciągu, oznacza operation_update (type TAX_PAYMENT).

Wpisuje kwotę ZUS, zaliczki PIT albo VAT za okres taką, jaką człowiek zna z deklaracji, e-Składki albo od księgowej — w miejsce wyliczenia Autopilota, jak „Twoja kwota” w Nadchodzących płatnościach. Kwota zastępuje wyliczenie wszędzie, gdzie czyta się zobowiązania: lista płatności, Przepływ, „Możesz dziś ruszyć”, Kopilot, zamknięcie miesiąca. amount null = wróć do kwoty wyliczonej. Nie zapisuje zapłaty (to tax_mark_paid). Zawieszenia działalności nie wpisuj zerami — zapisz okres w autopilot_setup (suspensionPeriods).

Co i kiedy trzeba zapłacić oraz jakie wpływy są oczekiwane w najbliższych dniach: ZUS, zaliczka PIT albo ryczałt, VAT, koszty stałe, raty leasingu, faktury zakupu i sprzedaży — także zaległe. To ta sama lista co „Nadchodzące płatności” na pulpicie Autopilota, z sumami wydatków i wpływów. Wywołaj przy pytaniach: ile zapłacę w tym miesiącu, co mnie czeka, kiedy ZUS albo VAT, kto mi wisi pieniądze.

Pulpit właściciela w Autopilocie: kafle od góry z kluczem, szerokością i tym, co robią, gdy nie mają treści (np. „Klienci Ci winni”, gdy wszyscy płacą w terminie), ukryte kafle i kafle z danymi dodane przez właściciela albo przez Ciebie. Wywołaj, zanim cokolwiek na pulpicie zmienisz albo dodasz — klucze kafli są stąd.

Układa pulpit właściciela: kolejność (place, before, after), szerokość (quarter, third, half, two_thirds, full; compact = zawsze jedna linia w pasku), ukrycie (hidden) i to, co robi kafel bez treści (whenEmpty: compact — zwija się do paska, hide — znika, full — zostaje kaflem). reset: true wraca do domyślnego układu. Zmiany po kolei, wszystkie albo żadna. Klucze z dashboard_layout. Rób po zgodzie właściciela — to jego ekran.

Stawia na pulpicie właściciela kafel z danymi — pytanie do modelu danych firmy liczone przy każdym wejściu (measure z list_dimensions/cube_query, window: this_month, last_month, this_quarter, this_year, last_12_months, last_year; view: number — jedna liczba, bars — miesiąc po miesiącu, ranking — największe pozycje wg rankBy: kontrahent, kategoria, jednostka; zawężenie units/categories/partners po nazwach) — albo notatkę (kind: note, body BEZ kwot: liczbę pokaż kaflem z danymi). Miara ze Słownika firmy: glossaryMeasureId (id albo klucz z glossary_list) zamiast measure, view number albo bars — kafel liczy zawsze obowiązującą wersję. Z widgetId zmienia kafel, z delete: true go usuwa. Odpowiedź podaje liczbę, którą kafel pokazuje. Miejsce i szerokość jak w dashboard_arrange. Dodawaj po zgodzie właściciela, gdy liczba ma wracać co dzień — jednorazowe pytanie to cube_query.

Dla firmy zwolnionej z VAT (art. 113): limit na rok, sprzedaż netto liczona do limitu, ile zostało, jaki to procent i czy według prognozy limit zostanie przekroczony przed końcem roku. Dla czynnego podatnika VAT mówi, że limit go nie dotyczy.

Sprawdza firmę w rejestrach publicznych — gdy właściciel prosi „sprawdź mi NIP …”, „czy ten kontrahent jest czynnym VAT-owcem?”, „czyj to rachunek?”, „czy mogę zapłacić na ten rachunek?”. Z nip albo regon: Biała lista Ministerstwa Finansów (status VAT: czynny, zwolniony, niezarejestrowany; nazwa, adres, KRS, daty rejestracji i wykreślenia z VAT, rachunki na liście, reprezentacja) i GUS REGON (rodzaj podmiotu, adres, data zakończenia działalności), do tego, czy firma jest już partnerem właściciela. Z bankAccount: do kogo z wykazu VAT należy rachunek. checkAccount razem z nip: czy rachunek jest na Białej liście tej firmy w dniu date (np. dzień zlecenia przelewu) — z identyfikatorem zapytania, który jest dowodem sprawdzenia. NICZEGO NIE ZAPISUJE; firmę dodasz potem przez partner_create { nip, fromRegistry: true }. Nie szukaj w ten sposób osób prywatnych.

Zapisuje umowę leasingu samochodu w Autopilocie — nową albo zmianę istniejącej (leasingId z company_structure albo autopilot_setup_status, także leasing wykryty z faktur, który czeka na warunki). Z warunków liczy harmonogram rat, VAT i koszty podatkowe (limity dla aut) i przelicza faktury umowy; w PREMIUM raty trafiają też do prognozy i nadchodzących płatności. Dane z umowy: wartość pojazdu netto, wpłata własna i wykup w %, okres, początek, dzień płatności, oprocentowanie (albo rata netto z faktury), operacyjny czy finansowy, napęd, użytek mieszany czy tylko firmowy. Warunki bierz z umowy albo od właściciela. Umowę w pliku (PDF, zdjęcie, skan harmonogramu) czytasz sam: podaj wszystko, co w niej jest — także numer rejestracyjny, VIN i tabelę rat w schedule (wtedy raty, VAT i koszt podatkowy idą za harmonogramem umowy, nie za wyliczonym) — a o to, czego w umowie nie ma (zwykle napęd i emisja CO2, użytek auta, próg skali), zapytaj. Leasing wykryty z faktur uzupełniasz nawet po jednym warunku: zostaje szkicem, dopóki czegoś brakuje, a odpowiedź mówi, czego jeszcze — potwierdza się dopiero kompletem warunków.

Ile zostało właścicielowi na rękę (przychód − koszty − ZUS − składka zdrowotna − PIT) w tym roku, kwartale albo miesiącu do dziś, z miesiącem w toku — ta sama kwota co Rentowność za ten okres i kafel „Ile z tego jest Twoje” na pulpicie w Autopilocie, z tym samym przełącznikiem Miesiąc · Kwartał · Rok (span) — ile to z każdych 100 zł od klientów, średni, najlepszy i najsłabszy pełny miesiąc, a do tego dwanaście ostatnich zamkniętych miesięcy i miesiąc w toku jeden po drugim (przychód, koszty, ZUS, zdrowotna, PIT, na rękę). Miesiąc w toku ma ZUS i składkę zdrowotną za cały miesiąc, więc do jego faktur wynik jest niższy. Wywołaj przy pytaniach: ile zarobiłem w tym roku, w tym kwartale, w tym miesiącu, ile mi zostaje z faktur, jak szły miesiące, który miesiąc był najsłabszy. Pokazuje kartę z wykresem miesięcy.

Na co poszło to, co zapłacili klienci: VAT (nie Twój), koszty, ZUS, składka zdrowotna, PIT i to, co zostało na rękę — kwoty i „z każdych 100 zł”, ten sam pasek co kafel „Ile z tego jest Twoje” i Rentowność w Autopilocie. Bez month — ten rok, kwartał albo miesiąc do dziś (span, jak przełącznik na pulpicie), z month — jeden zamknięty miesiąc. Wywołaj przy pytaniach: gdzie idą moje pieniądze, ile z faktury zostaje mi na rękę, ile oddaję w podatkach. Pokazuje kartę z przepływem.

Jak firma jest poukładana w Autopilocie: drzewo jednostek — przychodowe (profit center: klient, kontrakt, projekt z umową i rozliczeniem) i kosztowe (cost center: samochód, biuro, sprzęt, narzędzia), grupy, kontrahent i umowa każdej jednostki (stawka, godziny, okres), przychód i koszty netto z ostatnich 12 pełnych miesięcy, umowy leasingu z ratami i tym, co zostało do zapłaty, oraz ile dokumentów nie ma jednostki. Wywołaj przy pytaniach: jak wygląda moja firma, który klient zarabia, ile kosztuje samochód, jakie mam leasingi, i przed zakładaniem jednostek. Pokazuje kartę jednostek z przychodem i kosztami, z przybliżaniem w gałąź. Z unitId (id z tej tabeli) i year — miesiące tej jednostki tak, jak wykres na jej stronie: przychód, koszty, VAT, ZUS, składka zdrowotna, PIT i zysk netto miesiąc po miesiącu, prognoza oznaczona jako prognoza. Jednostka główna liczy podatki rokiem podatkowym firmy na dokumentach Warsztatu (Wykonanie), podrzędna — PIT od własnego zysku, wybrany rok jego formą (także rok na innej formie niż dziś, jak strona z tym rokiem w okresie); miesiąc innego roku na innej formie albo bez formy jest przed podatkami, ze zdaniem spod wykresu. Wywołaj przy pytaniach: ile zarabia ten klient po podatkach, jak szły miesiące tej jednostki.

Dokumenty bez jednostki z ostatnich 12 miesięcy i bieżącego, pogrupowane po kontrahencie: ile dokumentów, kwota, ostatni dokument i klucz do assign_documents. scope BUSINESS (domyślnie): faktury sprzedaży i kosztów oraz operacje z kont firmowych bez faktury — wywołaj przy porządkowaniu struktury firmy i po synchronizacji KSeF. scope PERSONAL: operacje prywatne bez jednostki Domu — przy budowie drzewa Domu.

Przypisuje do jednostki wszystkie dokumenty bez jednostki z grup z unassigned_documents (po kontrahencie: faktury sprzedaży, faktury kosztowe, operacje). Od razu zmienia przychód, koszty i zysk jednostki. scope PERSONAL: operacje prywatne do jednostki Domu (z household_structure), po kluczach grup albo po frazach z tytułu (phrases — np. imię i nazwisko w przelewach do jednej szkoły za dwoje dzieci). fromUnitId PRZENOSI zamiast przypisywać: bierze dokumenty z tej jednostki (z całej historii) — po groups (klucz „tx:EXPENSE:n:<nazwa z wyciągu>” albo „tx:EXPENSE:p:<payeeId z payees_list>”, dla faktur „inv:PURCHASE:p:<partnerId>”), po phrases albo wszystkie (all: true) — np. z „Dom” do „Media → Prąd”. Wywołuj, gdy jednostka grupy jest oczywista (kontrahent ma jedną jednostkę) albo wskazał ją właściciel.

Zakłada jednostkę — tak jak „Dodaj jednostkę” w Autopilocie. scope BUSINESS (domyślnie), drzewo firmy: z umową (contract) i kontrahentem to jednostka przychodowa (profit center: klient, kontrakt, projekt) — prognoza przychodu i przyszłych podatków zaczyna ją liczyć od razu; bez umowy to jednostka kosztowa (cost center: samochód, biuro, sprzęt) albo grupa (podaj ją jako parentId kolejnych jednostek). Warunki umowy bierz od właściciela albo z dokumentów — nie zgaduj stawki ani okresu. scope PERSONAL, drzewo Domu: kind person (osoba), group (grupa — wspólne koszty albo dowolne grupowanie, np. Rodzina, Media, Koszty stałe), property (nieruchomość), loan (kredyt z loan: rata, saldo, ostatnia rata — z banku; hipoteka pod nieruchomością), goal (cel z kwotą i terminem w goal), link (rzecz, za którą płaci firma, np. auto w leasingu — z linkedUnitId jednostki firmy; jej koszty widać w Domu, ale do domu się nie liczą) — bez umowy i kontrahenta. Drzewo może mieć dowolną głębokość (Dom → Media → Prąd); jednostki i kategorie to dwa niezależne wymiary. Od razu z ikonką i kolorem spójnymi z rodzicem (icon, color) — jednostka nie powstaje „do uzupełnienia później”. Kilka jednostek naraz albo z regułami: household_blueprint → household_build.

Zmienia jednostkę firmy albo Domu: nazwę, miejsce w drzewie (parentId; null = bezpośrednio pod korzeniem), status (COMPLETED = zakończona, ARCHIVED = schowana); w firmie także kontrahenta i umowę (rozliczenie, stawka, okres, termin płatności), w Domu — cel (goal; null zdejmuje cel) i dane kredytu (loan: rata, saldo, ostatnia rata, oprocentowanie — z banku); w obu ikonkę i kolor (icon, color; null usuwa). Przeniesienie grupy (parentId) zabiera całą gałąź z operacjami i regułami. Jednostka nie przechodzi między firmą a Domem. Zmienia tylko podane pola. Leasing zmienia leasing_save. Warunków umowy ani kwot celu i kredytu nie zgaduj.

Raport jednego auta w leasingu — te same liczby co strona jego jednostki: ile zostało do spłaty, najbliższa rata i jej termin, wykup, raty spłacone; odsetki w całej umowie, zapłacone i przed właścicielem, odsetki na 100 zł ceny auta; rata, całkowity koszt, VAT do odliczenia, KUP, oszczędność podatkowa, koszt efektywny i limit wartości auta w mocy dziś; koszt auta z faktur i operacji w okresie (średnio miesięcznie i dziennie, razem, VAT) i podział „z każdych 100 zł” na raty i jednostki pod autem (paliwo, serwis, ubezpieczenie). Wywołaj przy pytaniach: ile kosztuje mnie auto, ile zostało do spłaty leasingu, ile płacę odsetek, ile wraca z podatków za auto.

Raport jednego kredytu (hipotecznego albo gotówkowego, domu albo firmy) — te same liczby co strona jego jednostki: kapitał do spłaty, rata, oprocentowanie, ostatnia rata, raty do końca i następna rata (kwoty z banku), spłacony kapitał, ile zostało do końca przy dzisiejszej racie (szacunek) i ile z tego ponad kapitał; raty, które zeszły z konta w okresie (średnio miesięcznie, razem), z kapitałem i odsetkami tam, gdzie wyciąg je podał, miesiąc po miesiącu. Wywołaj przy pytaniach: ile zostało mi kredytu, ile płacę odsetek, ile już spłaciłem, ile jeszcze oddam bankowi. Leasing ma vehicle_report.

Raport jednego środka trwałego firmy — te same liczby co strona jego jednostki: wartość początkowa, ile już odpisano (do końca poprzedniego miesiąca) i jaka to część wartości, ile zostało do odpisania, odpis miesięczny, stawka, następny i ostatni odpis, odpisy w kosztach bieżącego roku i odpisy rok po roku z wartością, która zostaje na koniec każdego roku. Wywołaj przy pytaniach: ile mi zostało amortyzacji laptopa, kiedy skończy się odpis, ile wejdzie w koszty w tym roku. Lista środków to fixed_assets, zmiana warunków — fixed_asset_save.

Wszystkie własne wskaźniki firmy (KPI jednostek: koszt na km, stawka efektywna, marża, ROAS…) z wartością za ostatni pełny miesiąc i miesiąc wcześniej, celem, tym, czy są na pulpicie — oraz dane, których im brakuje (godziny za miesiąc, odczyt licznika). Te same liczby co kafle na pulpicie. Wywołaj przy pytaniach o wskaźniki, przed proponowaniem nowych i co miesiąc, żeby dopytać właściciela o brakujące liczby. Dokłada do trzech propozycji „co warto mierzyć” z danych właściciela (stawka efektywna i marża firmy, udział największego klienta, stopa oszczędności domu, licznik prądu przy rachunkach za prąd, koszt na km przy tankowaniach). Z kpiId — jeden wskaźnik także miesiąc po miesiącu przez ostatni rok, z kartą (wartość, cel, dwanaście miesięcy, braki danych).

Dla jednej jednostki: gotowe wskaźniki ocenione na jej danych (policzy od razu i ile wyjdzie, potrzebuje danych od właściciela, brak danych), wskaźniki, które już ma, i zmienne do własnego wzoru — miary, koszty według kategorii, pola z danymi właściciela. Wywołaj przed kpi_create.

Dodaje wskaźnik jednostce: gotowy (templateKey z kpi_catalog — pole z danymi, którego potrzebuje, powstaje samo) albo własny (label, formula ze zmiennych z kpi_catalog, unit, direction, opcjonalnie target). pin: true kładzie go na pulpicie. Wzór jest sprawdzany na prawdziwych zmiennych jednostki; odpowiedź podaje wartość za ostatni pełny miesiąc. Dodawaj, gdy właściciel chce coś mierzyć albo gdy wskaźnik wynika z rozmowy — nie zasypuj go wskaźnikami.

Zmienia wskaźnik z kpi_overview: nazwę, wzór, jednostkę, kierunek, cel (target: null usuwa), zakres (allTime), ukrycie (enabled), przypięcie do pulpitu (pinned) albo usuwa go (delete: true — także z pulpitu).

Dodaje jednostce pole z liczbą, której nie ma w dokumentach, do wzorów wskaźników: PER_PERIOD — wartość co miesiąc (godziny, leady, zamówienia), METER — licznik z odczytami (przebieg auta, kWh), CONSTANT — stała (stawka za km). Nazwa staje się zmienną wzoru. Gotowy wskaźnik z kpi_catalog tworzy swoje pole sam.

Zapisuje liczbę, którą podał właściciel, w polu z kpi_overview: PER_PERIOD — wartość za miesiąc (month RRRR-MM; zastępuje to, co było w tym miesiącu; value: null czyści), METER — odczyt licznika z datą (date RRRR-MM-DD), CONSTANT — nowa wartość stała. Tylko liczby od właściciela — nigdy z wyliczenia ani z domysłu.

Co właściciel mógłby zaplanować, mierzyć i zapisywać, a pewnie nie wie, że Autopilot to potrafi — wyczytane z jego danych: plan firmy i budżet domu na rok, którego jeszcze nie ma (od października przyszły rok); stawka efektywna i marża firmy ze stałym przychodem, udział największego klienta w przychodzie firmy, stopa oszczędności domu z wypłat z firmy i wydatków domu; licznik prądu, gazu albo wody przy powtarzających się rachunkach za media (rachunek to prognoza dostawcy, licznik pokazuje realne zużycie przed rozliczeniem), koszt na km przy tankowaniach, zwrot z reklamy albo koszt leada; kolumny kWh, m³ albo litry na rachunkach z ceną liczoną wzorem. Każda propozycja ma dowód z danych i gotowe wywołania, a kod mówi, które zaproponować najpierw; osobno rachunki za media bez jednostki. Wywołaj, gdy właściciel pyta, co jeszcze Autopilot potrafi albo co warto śledzić, przy raporcie i przeglądzie miesiąca, po imporcie wyciągu i po skończonej konfiguracji.

Zapisuje „nie” właściciela na propozycję z autopilot_suggestions albo kpi_overview (suggestionKey) — ta propozycja więcej nie wróci (plan na kolejny rok to nowa propozycja). Tylko po wyraźnej odmowie, nie po „może później”.

Ile właściciel wyciąga z firmy dla siebie: przelewy z kont firmowych na prywatne i prywatne zakupy z konta firmy minus wpłaty z powrotem do firmy, miesiąc po miesiącu z ostatnich 12 miesięcy, oraz typowa miesięczna wypłata (mediana), którą prognoza salda odejmuje, średnia, suma oraz miesiąc z największą i najmniejszą wypłatą. Wywołaj przy pytaniach: ile sobie wypłacam (średnio, miesięcznie), ile mogę wypłacać, ile kosztuje mnie życie z firmy. Gdy właściciel pyta węziej — „same przelewy”, „z ING firmowego na ING prywatne” — podaj what: transfers i konta (fromAccounts, toAccounts — id z list_bank_accounts): te same liczby policzą się tylko dla nich. Pokazuje kartę z wykresem miesięcy.

Ile właściciel naprawdę wydaje prywatnie: suma operacji oznaczonych jako prywatne (z kont prywatnych i prywatne zakupy z konta firmy) w pełnych miesiącach, typowy miesiąc (mediana) i największe kategorie. Bez months liczy z 12 pełnych miesięcy — to ten sam miesiąc życia, którego używa fortress_check (mury 3 i 4); inne okno daje inną medianę, więc podawaj months tylko na wyraźne pytanie o krótszy okres. Wywołaj przy pytaniach: ile wydaję na życie, ile potrzebuję miesięcznie, na co idą pieniądze w domu.

Jak poukładany jest dom właściciela w Autopilocie i co w tym poprawić. Drzewo pod korzeniem „Dom” — osoby, grupy wspólnych kosztów, nieruchomości, kredyty (rata, saldo, ostatnia rata — z banku) i cele (kwota, termin), z wydatkami prywatnymi z ostatnich 12 pełnych miesięcy na każdą jednostkę (bezpośrednio i z podjednostkami), sumą bez jednostki i udziałem przypisanym (cel 80%). Do tego przegląd drzewa z gotowymi wywołaniami: reguły, które wynikają z ręcznych przypisań właściciela, płatności co do grosza jak rata kredytu, imiona osób w tytułach, powracający kontrahenci bez jednostki, najkrótsza droga do 80%, jednostki nazwane jak kategorie, hipoteka poza nieruchomością, reguły do zarchiwizowanych jednostek, cele bez kwoty — oraz tabela „komu płaci dom” (kontrahenci z operationId do reguł). Wywołaj przy pytaniach: ile kosztuje dziecko, dom, życie rodziny; przed budową lub zmianą drzewa Domu i po imporcie wyciągu prywatnego. Pokazuje kartę drzewa z wydatkami, z przybliżaniem w gałąź.

Gotowe gałęzie drzewa Domu do wyboru przy budowie: dom-rodzinny („Dom rodzinny — pełny przykład”), dom-z-kredytem („Dom z kredytem”), mieszkanie-w-najmie („Mieszkanie w najmie”), rodzina („Rodzina”), samochod („Samochód”), podroze („Podróże i wypoczynek”), oszczednosci-i-cele („Oszczędności i cele”), rodzina-dalsza („Rodzina dalsza”). Bez templates — lista z tym, co każda zawiera. Z wybranymi (templates) — gotowe wejście do household_blueprint: jednostki z ikonami i kolorem gałęzi (podjednostki dostaną odcienie), reguły tylko dla dostawców znalezionych w wydatkach prywatnych właściciela z 12 miesięcy (Enea → Prąd, PZU → Ubezpieczenia, Orlen → Paliwo; kontrahent z regułą zostaje, jak jest) i fraz z tytułów (odpady, podatek od nieruchomości), oraz pytania, na które szablon nie odpowie: kredyty z danymi z banku, osoby z imionami, kwoty celów. Jednostka o tej samej nazwie co istniejąca jest nią; inną istniejącą wskaż w reuse (np. { ref: "dom", unitId: <Dom Bajkowa 74> }). NICZEGO NIE ZAPISUJE.

Sprawdza projekt drzewa Domu, zanim cokolwiek powstanie: nowe jednostki (units z ref), przeniesienia istniejących (moves), reguły przypisania (rules) i wygląd istniejących (styles). Zwraca błędy (kredyt bez danych z banku, cykl w drzewie, nazwa już zajęta, reguła do nieaktywnej jednostki), ostrzeżenia (osoba nazwana jak kategoria, hipoteka poza nieruchomością, reguła zastępująca starą) i wynik reguł na wydatkach prywatnych z 12 miesięcy: drzewo po zmianach z kwotą na każdej jednostce i jej ikoną i kolorem, ile operacji przypisze każda reguła i jaki udział wydatków będzie pod „Dom” teraz i po (cel 80%). NICZEGO NIE ZAPISUJE — pokaż projekt właścicielowi, popraw i sprawdź jeszcze raz, a po „tak” wywołaj household_build z tym samym wejściem. Dobre drzewo Domu: jednostki grupują dowolnie i na dowolną głębokość, niezależnie od kategorii (kategoria mówi, na co poszły pieniądze, jednostka — gdzie je widać, np. Dom Bajkowa → Media → Prąd); koszty wspólne na grupie („Rodzina” — zakupy dla wszystkich), pod nią osoby z tym, co tylko ich (zajęcia, szkoła); temat (Media, Koszty stałe, Ogród) to grupa, nie osoba; koszty mieszkania na nieruchomości albo w jej podgrupach, kredyt jako osobny węzeł pod nią (dane z banku: rata, saldo, ostatnia rata); cele z kwotą i terminem; liść tylko z własnym budżetem albo regułą. Cele (Poduszka, Działka) pod grupą „Oszczędności i cele” z kwotą i terminem — wpłaty na XTB, IKE czy IKZE to przelew na konto INVESTMENT, a pożyczka dla rodziny — na konto LOAN_RECEIVABLE (add_bank_account), nie wydatek. Wygląd: icon i color pominięte są dobierane (ikona z rodzaju albo nazwy — Media, Woda, Ubezpieczenia; kolor — odcień rodzica), a styles zmienia istniejące jednostki, z branch: true całą gałąź; podgląd pokazuje „było → będzie”. Gotowe gałęzie z ikonami, kolorami i regułami dla dostawców znalezionych w danych: household_templates. Reguła po kontrahencie (operationId, groupKey) albo po frazie z tytułu (imię dziecka w przelewach do jednej szkoły za dwoje dzieci, domena sklepu za pośrednikiem płatności); fraza wygrywa z kontrahentem; na pośrednika (PayU, PayPro) reguły nie ma.

Zapisuje projekt drzewa Domu sprawdzony w household_blueprint — to samo wejście: zakłada jednostki (rodzic przed dzieckiem; kredyt z ratą, saldem i ostatnią ratą z banku; ikony i kolory jak w podglądzie), przenosi istniejące, zmienia wygląd (styles) i zapisuje reguły — każda od razu przypisuje pasujące operacje prywatne bez jednostki wstecz, a kolejne importy przypisują je same. Projekt z błędem nie zapisuje niczego. Wywołaj dopiero po zgodzie właściciela na pokazany projekt; zwraca unitId nowych jednostek.

Zapisuje regułę: operacje prywatne od tego kontrahenta (operationId z operations_list albo household_structure, groupKey z unassigned_documents scope PERSONAL) albo z tą frazą w tytule (phrase — np. imię i nazwisko dziecka w przelewach do szkoły, domena sklepu za pośrednikiem: „ebok.enea.pl”) trafiają zawsze do jednostki Domu. dryRun: true NICZEGO NIE ZAPISUJE — pokazuje, na kogo reguła wskazuje i które operacje przypisze (z kwotami); używaj go przed każdą regułą z groupKey albo operationId i pokaż wynik właścicielowi. Zapis od razu przypisuje pasujące operacje bez jednostki i zwraca ich liczbę; kolejne importy przypisują je same. Ten sam kontrahent albo fraza z inną jednostką zastępuje regułę. Nie zmienia operacji, którym ktoś już wybrał jednostkę. Pośrednika płatności (PayU, Przelewy24, PayPro, Autopay) nie przyjmuje — za nim stoją różne sklepy. Zapisuj, gdy właściciel powiedział, że tak ma być zawsze, albo gdy household_structure podaje to jako „zrób”. Zapisane reguły: unit_rules_list, złe usuwa unit_rule_delete. Kilka reguł razem z nowymi jednostkami: household_blueprint → household_build.

Zapisane reguły przypisania operacji prywatnych do jednostek Domu: kontrahent albo fraza → jednostka, ile operacji jednostki pasuje dziś, kiedy zapisana, ruleId. Oznacza reguły do sprawdzenia — na pośrednika płatności (PayU, PayPro: łapią różne sklepy) i na jedno słowo („Anna”, „Kiosk”: złapią każdą przyszłą). Wywołaj przed porządkami w drzewie Domu i gdy operacje trafiają do złej jednostki.

Usuwa reguły przypisania (ruleId z unit_rules_list) — kolejne importy przestają według nich przypisywać. Bez release operacje, które reguła już przypisała, zostają na jednostce. release: true oddaje do puli bez jednostki operacje na jednostce reguły, które ta reguła łapie (np. 30 obcych operacji po regule na PayPro) — potem przypisz je właściwie: assign_documents, unit_rule_save z frazą. Usuwaj po zgodzie właściciela.

Budżet domu na rok: pozycje (kategorie, jednostki albo oba — wg układu budżetu) × miesiące; w minionych miesiącach to, co dom wydał, w bieżącym i kolejnych plan właściciela. Dla bieżącego roku także ten miesiąc: wydane do dziś wobec planu, pozycja po pozycji, z tymi ponad plan na górze. Suma miesiąca to cel wypłaty z firmy, obok typowa wypłata. Podaje adresy pozycji (unitId, categoryId) do household_plan_set. Wywołaj przy pytaniach: ile wydajemy na jedzenie, czy mieścimy się w budżecie, ile wydamy w przyszłym roku, ile kosztuje nas życie. Plan domu nie wpływa na podatki firmy. Dla bieżącego roku pokazuje kartę miesiąca: pierścień planu, płatności cykliczne do końca miesiąca, pozycje z paskami. show — część domu z arkusza strony Budżet dla jednej wersji: plan (także w minionych miesiącach), prior (ten sam miesiąc rok wcześniej), actual (wydane) albo diff (plan minus wydane, tylko w miesiącach z planem), z kolumną „Zwykle” (typowy miesiąc z 12 pełnych miesięcy), wierszem „Firma → dom” i „Zostaje” — podaj, gdy właściciel pyta o plan minionych miesięcy, o to, ile przekroczył albo zaoszczędził. Cały arkusz z firmą i trzema wersjami obok siebie daje budget_sheet.

Zapisuje budżet domu na rok (od bieżącego miesiąca). grain — zmienia układ budżetu (kwoty przechodzą na nowe pozycje). cells — kwota jednego miesiąca pozycji (null usuwa); everyMonth — ta sama kwota w każdym miesiącu pozycji od bieżącego do grudnia (zastępuje, null czyści); fillFromHistory — uzupełnia miesiące bez planu (miesiąc z jakąkolwiek kwotą zostaje bez zmian): serie cykliczne właściciela, raty kredytów z banku do ostatniej raty i to, co dom wydał w tym samym miesiącu w ostatnich 12 pełnych miesiącach; miesiące bez historii zostają puste. Najpierw uzupełnia, potem wpisuje everyMonth i cells, więc kwoty właściciela zastępują te z historii. Pozycję adresuje unitId i categoryId z household_plan (w układzie kategorii wystarczy categoryId; nowa kategoria — jej categoryId z listy kategorii). draws — planowana wypłata z firmy do domu („Firma → dom” w arkuszu Budżet) w miesiącu (null usuwa), drawEveryMonth — ta sama wypłata w każdym miesiącu od bieżącego. Kwoty podaje właściciel — nie zgaduj ich i nie kopiuj sąsiednich miesięcy. Sprawdza całość i nie zapisuje niczego przy błędzie.

Arkusz strony Budżet na rok, komórka w komórkę: sekcja firmy (przychód i koszty jednostek, podatki i ZUS, na rękę), wiersz „Firma → dom” (planowana wypłata wobec wypłat netto), sekcja domu (pozycje budżetu) i „Zostaje” (wypłata minus wydatki domu). Każdy miesiąc w pięciu wersjach: plan, rok temu (ten sam miesiąc rok wcześniej — tylko miesiące, które już minęły), wykonanie, różnica na korzyść właściciela (przychód ponad plan, wydatki poniżej planu na plus) i ta różnica jako procent planu; obok „Zwykle” (typowy miesiąc: dom i firma ze średniej 12 pełnych miesięcy) i sumy roku. Przy planowaniu roku pokaż obok kwoty planu, ile było rok temu i zwykle; plan „jak rok temu” wpisuje tymi kwotami plan_set_cells (firma) albo household_plan_set (dom i draws). Na ekranie firma i dom stoją osobno; side: all (domyślnie) daje oba naraz, firm (firma i „W firmie zostaje”: na rękę minus wypłata) albo home. versions zawęża wersje, months — miesiące (sumy roku zostają). planVersionId — inny plan firmy tego roku. Wywołaj przy pytaniach: jak idzie plan, gdzie odstaję od planu, ile zostanie z wypłaty, czy firma utrzyma dom, ile było rok temu, jak zaplanować przyszły rok, co widzę w Budżecie. Sekcja firmy wymaga planowania (PREMIUM); bez niego arkusz pokazuje dom.

Ukrywa wiersz arkusza Budżet, którego właściciel nie planuje, albo pokazuje go z powrotem (hidden: false) — jak „Ukryj wiersz” pod prawym przyciskiem na ekranie. side: firm — przychód albo koszty jednostki (unitId z plan_versions, measure; bez unitId — „Bez jednostki”), home — pozycja budżetu domu (unitId i categoryId z household_plan; bez unitId — korzeń „Dom”). Ukrycie zmienia tylko widok: kwoty wiersza dalej liczą się w sumie jego grupy, a budget_sheet mówi, ile wierszy jest ukrytych.

Ile dom potrzebuje z firmy miesiąc po miesiącu (suma budżetu domu; w minionych miesiącach — wydatki) wobec typowej miesięcznej wypłaty z firmy (mediana z historii) i różnica. Wywołaj przy pytaniach: czy firma utrzyma dom, ile muszę wypłacać, w których miesiącach zabraknie; przed rozmową o podwyżce wypłaty. Pokazuje kartę planu domu na rok: plan obrysem, wydane w środku, ponad plan bursztynem, kreska typowej wypłaty.

Koszty stałe firmy (scope BUSINESS) albo domu (PERSONAL) — te same pozycje i ta sama suma co widok Firma albo Dom ekranu „Koszty stałe” w Autopilocie, jedna lista: stałe płatności (dodane ręcznie i te, które Autopilot zrobił sam z wyciągów), koszty z faktur, raty leasingu i kredytów. Każdy scope mówi też to, czego ekran nie pokazuje: dziennik „Autopilot sam” — co Autopilot zmienił sam (z changeId do fixed_cost_undo) — koszty zakończone (do wznowienia przez fixed_cost_update) i odbiorców prywatnych z kont firmy (do cofnięcia przez private_payee_remove). Każda pozycja z rytmem (co miesiąc, co kwartał, raz w roku) i kwotą płatności; sumy na miesiąc, kwartał i rok, ile odkładać co miesiąc na rzadsze płatności i najdroższy miesiąc. scope ALL to raport „Koszty stałe” przypięty w Kopilocie i widok „Razem” tego ekranu (te same liczby): firma i dom razem, dziennie, najbliższe 12 miesięcy, 10 lat, subskrypcje (ile, za ile, kilka z jednej kategorii naraz, zakończone), na co idą według rodzaju, najdroższy miesiąc i dzień, ile odkładać i co się zmienia. Wywołaj przy pytaniach: ile kosztuje mnie firma albo życie, jakie mam abonamenty i subskrypcje, ile odkładać na roczne opłaty; ALL — gdy pytanie dotyczy wszystkich stałych opłat albo subskrypcji.

Dodaje koszt stały firmy albo domu jak „Dodaj” na ekranie Koszty stałe: seria płatności z kwotą, rytmem (co tydzień, co miesiąc, co 2 miesiące — prąd, woda — co kwartał, raz w roku; dowolny odstęp z every: WEEKLY + every 2 — co 2 tygodnie, WEEKLY + every 3 — co 3 tygodnie, MONTHLY + every 6 — co pół roku, DAILY + every 10 — co 10 dni) i następnym terminem, opcjonalnie do końca umowy. ONCE to jedna płatność w podanym dniu — rachunek albo zaległość (np. 544 zł za odpady) z dniem, w którym właściciel ją zapłaci: jest w kalendarzu i prognozie salda, ale nie w „miesięcznie”. Zakres (firma albo dom) bierze z konta, z którego idzie płatność. Następny termin musi być w przyszłości — płatności już zapłacone są w wyciągach. Koszt, który Autopilot już zna z wyciągów albo faktur (fixed_costs: stream:…), zmień fixed_cost_update — ta sama nazwa to odmowa; gdy właściciel mówi, że to inny koszt, podaj distinctFrom.

Zmienia koszt stały po id z fixed_costs. Seria dodana ręcznie (series:…): nazwa, kwota od najbliższej płatności albo od dnia (amountFrom), kategoria, jednostka, koniec umowy (endDate, null — bez końca), stop: true — koniec od dziś (historia zostaje; seria bez żadnej płatności znika), resume: true — wznowienie, delete: true — usunięcie razem z historią (tylko pomyłka). Koszt wykryty z wyciągów i faktur (stream:…): kwota od dnia (w tej samej mierze co „Jedna płatność” w fixed_costs — netto z faktur, z konta przy wyciągach), rytm, dzień miesiąca, koniec umowy, nazwa, disabled: true — to nie koszt stały, nie prognozuj (false przywraca), reset: true — z powrotem do tego, co mówią dokumenty, distinctFromSeries — to inny koszt niż podana seria, private: true — płatności z konta firmy do tego odbiorcy to wydatek prywatny, nie koszt firmy (przenosi te płatności do prywatnych). Każdy koszt: categoryId — kategoria (przy koszcie z wyciągów i faktur trafia też na jego płatności i faktury; wywołaj samo), keep: true — „zostaje, jak jest” na pytanie z „Do uporządkowania” w fixed_costs (nowa cena, koszt, który przestał przychodzić). Poza private i categoryId faktur i operacji z wyciągu nie zmienia.

Łączy koszt liczony dwa razy — pozycję właściciela (series:…) i koszt z wyciągów albo faktur (stream:…) z listy „Do uporządkowania” w fixed_costs — jak „Połącz” na ekranie Koszty stałe, jedną regułą: przy fakturach zostają faktury, a pozycje właściciela kończą się dziś (ich koniec umowy przechodzi na koszt z faktur); przy wyciągach z jedną pozycją cykliczną zostaje ona, a płatności z wyciągów dołączają do niej jako historia; przy kilku pozycjach albo jednorazowych zostają wyciągi. Co zostanie, mówi fixed_costs przy parze. Wywołaj po „tak, to ten sam koszt” właściciela; „to różne” zapisuje fixed_cost_update z distinctFromSeries.

Cofa jedną zmianę, którą Autopilot zrobił sam w kosztach stałych (dziennik „Autopilot sam” w fixed_costs — ekran go nie pokazuje, cofnąć można tylko tu): stała płatność z wyciągów wraca do zwykłych operacji (i nie jest już kosztem stałym), połączone koszty się rozdzielają, nowa cena i koniec wracają do poprzednich, nazwa i kategoria też. Autopilot nie zrobi już tego samego drugi raz. changeId z dziennika w fixed_costs. Wywołaj tylko, gdy właściciel chce cofnąć konkretną zmianę.

Liczy koszty stałe firmy albo domu bez wybranych pozycji: ile miesięcznie i przez najbliższe 12 miesięcy teraz, ile bez nich i o ile mniej — ta sama reguła, którą liczyło „Planuj” na ekranie Koszty stałe. Niczego nie zapisuje. Wywołaj przy pytaniach „co jeśli zrezygnuję z Netflixa i siłowni”, „ile zaoszczędzę bez…”; id pozycji (series:…, stream:…, contract:…) z tabeli fixed_costs dla tej samej strony.

Koszty stałe droższe niż rok temu i płatności pobrane dwa razy w jednym okresie — osobno firma i dom. Przy każdej podwyżce: płatność sprzed roku i teraz, zmiana w procentach, koszt roczny teraz i o ile więcej rocznie; przy podwójnej płatności obie daty i nadpłata. Te same liczby co sygnał w „Do zrobienia” na pulpicie, który przychodzi co miesiąc. Wywołaj przy pytaniach „co mi podrożało”, „czy coś pobrało się dwa razy”, przy przeglądzie miesiąca i kosztów stałych.

Cofa „to wydatek prywatny” (fixed_cost_update z private: true): płatności z kont firmy do tego odbiorcy wracają do kosztów firmy, a kolejne importy przestają je przenosić do prywatnych. ruleId z listy „Odbiorcy prywatni” w fixed_costs (scope BUSINESS albo ALL) — ekran Koszty stałe tej listy nie pokazuje, cofnąć można tylko tu. Wywołaj po zgodzie właściciela.

Kontrahenci operacji tak, jak lista na stronie Sklepy: odbiorca firmy, odbiorca z katalogu albo sama nazwa z wyciągu, gdy nie ma odbiorcy. Operacje, które opłaciły fakturę partnera, liczą się u tego partnera (Partnerzy), nie tutaj. Z kwotą wydaną i wpłyniętą w ostatnich 12 miesiącach, liczbą operacji, ostatnią datą i tym, czy brakuje logo. Od najczęstszego. Filtry: tekst, rodzaj (payee / global / name), withoutLogo — tylko ci, którym brakuje logo.

Raport kategorii operacji tak, jak strona Kategorie. Bez categoryId: drzewo kategorii, które mają operacje — każda razem z podkategoriami — z kwotą wydaną i wpłyniętą w ostatnich 12 miesiącach, liczbą operacji, ostatnią datą i id, a na końcu „Bez kategorii”; filtr search zawęża po nazwie (i znajduje też kategorie bez operacji). Z empty: true: kategorie bez żadnej operacji na kontach (puste, tylko z fakturami albo planem) z id — do porządkowania drzewa (category_update, category_delete). Z categoryId (albo uncategorized: true): jedna kategoria z podkategoriami — wydane i wpłynęło od początku, od 1 stycznia i w tym samym okresie rok temu, średnio miesięcznie z 12 pełnych miesięcy, ostatnie 12 miesięcy, podział na podkategorie, największych kontrahentów (komu / od kogo) i firma czy prywatnie. Z categoryIds (kilka id, można razem z uncategorized: true): jeden raport kilku kategorii naraz, jak strona Kategorie z zaznaczonymi kategoriami — każda z podkategoriami, policzona raz (np. przychody z kilku kategorii razem), z podziałem na wybrane kategorie. Liczy operacje z kont, bez przelewów własnych i prognoz; kategorie faktur tu nie wchodzą. Wywołaj przy pytaniach „ile wydaję na…”, „na co idą pieniądze”, „ile to miesięcznie”. Bez categoryId i search pokazuje kartę — mapę wydatków z 12 miesięcy po kategoriach, z zejściem w podkategorie.

Jak trafiła prognoza salda firmy: prognoza sprzed lead dni (7, 14 albo 30) obok salda, które naprawdę było, odsetek dni w granicy (±1 000,00 zł albo ±5%), średnia różnica i po pięć dni z największą różnicą w każdą stronę — z tym, czego prognoza się wtedy spodziewała (np. wpłata klienta, która przyszła później). Liczone z wieczornych migawek prognozy; gdy migawek jest za mało, mówi, od kiedy się zbierają. Wywołaj przy pytaniach: czy mogę ufać prognozie, jak trafia „Możesz dziś ruszyć”. Pokazuje kartę „Prognoza a wykonanie”.

Rachunek domu za miesiąc, kwartał albo rok — ten sam co strona Rentowność domu w Autopilocie (/profitability/home; okres z jej adresu: period=month:2026-10 to periodKind month, year 2026, month 10, quarter:2026-3 — kwartał 3, year:2026 — rok; split z adresu przenieś do split): skąd przyszły pieniądze (wypłaty z firmy netto, czyli przelewy z konta firmy i prywatne zakupy z konta firmy minus wpłaty z powrotem do firmy, oraz pensja, 800+ i inne wpływy na konta prywatne), na co poszły (wydatki domu według kategorii, jednostek Domu albo kontrahentów — te same co Budżet domu) i ile zostało albo ile poszło z oszczędności, z „z każdych 100 zł”. Bez periodKind — bieżący miesiąc do dziś. Wywołaj przy pytaniach: ile mi zostaje z tego, co wypłacam z firmy, na co idą pieniądze domu, czy dom żyje ponad stan, jaka jest moja stopa oszczędności. Plan a wydane to household_plan. Pokazuje kartę z wydatkami według kategorii.

Firma i dom razem za miesiąc, kwartał albo rok — ten sam rachunek co domyślny widok Rentowności w Autopilocie (/profitability; okres z adresu: period=month:2026-10 to periodKind month, year 2026, month 10, quarter:2026-3 — kwartał 3, year:2026 — rok; basis z adresu przenieś do basis). Firma według operacji (basis: cash, domyślnie): wpływy na konta firmy, zapłacone koszty i przelewy ZUS, PIT i VAT w dniu operacji, ile zostało po nich, ile poszło do domu i ile zostało w firmie albo ile firma wzięła z pieniędzy, które już miała. Firma według faktur (basis: accrual): przychód netto, koszty, ZUS, zdrowotna i PIT należne za okres i na rękę, jak Rentowność firmy. Do tego pensja, 800+ i inne wpływy domu, wydatki domu, ile zostało w domu albo poszło z oszczędności, razem i „z każdych 100 zł”. Bez periodKind — bieżący miesiąc do dziś. Wywołaj przy pytaniach: ile mi razem zostaje z firmy i domu, czy wypłacam więcej, niż firma zarabia, ile zostaje w firmie po wypłatach. Sama firma — revenue_split i money_flow, sam dom — household_flow.

Dokąd szły pieniądze od klientów w każdym zamkniętym miesiącu roku: z których jednostek przyszły, ile poszło na VAT, koszty, ZUS, składkę zdrowotną i PIT, ile zostało (albo ile trzeba było dopłacić z konta) — ten sam graf co Rentowność, miesiąc po miesiącu — i gdzie była największa zmiana kosztów i tego, co zostało. Wywołaj przy pytaniach: dokąd płyną moje pieniądze w tym roku, jak zmieniały się koszty, który miesiąc był inny. Jeden okres w jednym pasku to revenue_split. Pokazuje kartę z suwakiem miesięcy i „Odtwórz”.

Ile pieniędzy z kont firmowych można dziś ruszyć (wypłacić sobie, wydać) — ta sama kwota co „Możesz dziś ruszyć” na Przepływie w Autopilocie: najniższe prognozowane saldo firmy w najbliższych tygodniach, po podatkach, kosztach stałych, ratach i wypłacie dla siebie, z dniem dołka i rozbiciem. Wywołaj przy pytaniach: ile mogę sobie wypłacić, czy stać mnie na wydatek, czy starczy na podatki.

Lista dokumentów Warsztatu danych tej firmy: tabele przestawne, rachunki wyników, wykresy, wskaźniki, pulpity, plany, formy opodatkowania, symulacje — z typem, folderem, okresem i identyfikatorem do workbench_open — oraz wersje planu. Wywołaj, zanim otworzysz dokument, albo gdy użytkownik pyta, co ma w Warsztacie.

Liczy dokument Warsztatu danych na serwerze i zwraca jego liczby — dokładnie te, które pokazuje płótno: tabelę przestawną albo plan z odchyleniami, rachunek wyników, wykres jako serię danych, wskaźniki, pulpit karta po karcie, formy opodatkowania, symulację. Dokument, który liczy okres z nagłówka, potrzebuje parametru period (np. year:2026, quarter:2026-3, month:2026-10, ytd).

Zwraca jednostki (projekty, centra kosztów), kategorie, kontrahentów i własne pola dokumentów tej firmy — nazwy do filtrów cube_query i klucze pól do osi „pole” i sumy. Wywołaj raz, zanim zaczniesz pytać o liczby — bez tego nie wiadomo, co da się filtrować.

Odpytuje model danych firmy (wykonanie) i zwraca tabelę: wybrane miary w podziale na wymiary i czas. Liczby pochodzą z faktur i transakcji, nie z oszacowania. Przychód wg klienta: measures przychod, rows kontrahent; udział każdego klienta w przychodzie policzy valueMode share_of_parent. Własne pola dokumentów: wiersz „pole” z fieldAxis (np. przychód wg Klient), fieldSum sumuje pole liczbowe albo wzór (np. godziny), filters.field zawęża do dokumentów z wartością pola. Filtry jednostek, kategorii i kontrahentów biorą nazwy z list_dimensions. Pojęcie właściciela zapisane w Słowniku firmy (glossary_list) liczysz jego miarą: measures ["slownik:<klucz>"], rows ["czas"], bez filters.

Pojęcia właściciela zapisane w Słowniku firmy: klucz, nazwa, wersja, definicja słowami, wartość za ostatni pełny miesiąc i kafle pulpitu, które z niej korzystają. Wołaj raz w rozmowie, gdy pytanie używa pojęcia, które da się policzyć różnie (marża, koszt auta, rentowność projektu) — jeśli jest w Słowniku, licz nim (cube_query, slownik:<klucz>).

Liczy definicję pojęcia właściciela na jego danych BEZ zapisu — Słownik firmy. Składniki (terms) to miary kuba (przychod, koszty, zysk, koszty_kup…), każdy z własnym zawężeniem (jednostki, kategorie, excludeCategories, kontrahenci, własne pole), a wzór je łączy (np. p - k, (p - k) / p * 100). Zwraca wynik miesiąc po miesiącu i wartość każdego składnika. Wołaj przed każdym glossary_save; z measureId pokazuje obok obecną wersję. Nazwa pasująca do dwóch jednostek (np. dwie „Eksploatacja”) wraca jako pytanie z obiema ścieżkami — zapytaj właściciela.

Zapisuje pojęcie właściciela w Słowniku firmy: nową miarę (wersja 1) albo, z measureId, jej nową wersję — stare wersje zostają bez zmian. Te same argumenty co glossary_preview, plus confirmedByOwner: true, które podajesz DOPIERO po wyraźnym „tak” właściciela na pokazany podgląd (bez tego narzędzie nic nie zapisze), i changeNote słowami właściciela przy zmianie. Ta sama definicja jeszcze raz niczego nie zmienia. Potem liczba wraca w cube_query (measures ["slownik:<klucz>"]) i na kaflu pulpitu (dashboard_widget_save z glossaryMeasureId).

Wszystkie wersje jednej miary ze Słownika firmy: kto i kiedy zapisał, dlaczego (słowami właściciela) i co się zmieniło w definicji. Stare wersje się nie zmieniają.

Wycofuje miarę ze Słownika firmy: historia zostaje, a kafle, które z niej korzystają, przestają liczyć i mówią „miara zarchiwizowana”. Wymaga confirmedByOwner: true po wyraźnej zgodzie właściciela; zanim zapytasz, powiedz, które kafle przestaną liczyć (glossary_list).

Przegląd całych finansów właściciela, firmy i domu, mur po murze, liczony w kodzie: (1) czy gotówka firmy pokrywa znane płatności, (2) ile z niej to ZUS/PIT/VAT, (3) na ile miesięcy życia starczą oszczędności prywatne, (4) czy wypłata z firmy pokrywa koszt życia, (5) udział największego klienta; do tego pytania o ochronę (ubezpieczenia, zastępstwo) i przyszłość (Symulacja). Cel poduszki czyta z zapisanej Symulacji. Wywołaj przy pytaniach: czy jestem bezpieczny, co mi grozi, jak wzmocnić finanse, i na końcu konfiguracji.

Tworzy dokument w Warsztacie danych: tabelę przestawną (crosstab), rachunek wyników (income), wykres (chart), wskaźniki (kpi), pulpit (dashboard) albo formy opodatkowania (taxforms) — tak jak „Nowy dokument” w aplikacji, z pytaniem złożonym z podanych miar i wymiarów. Symulację tworzy simulation_create, plan — plan_create. Wywołuj po zgodzie właściciela na nazwę i zawartość.

Dokłada kartę do pulpitu w Warsztacie, w pierwsze wolne miejsce: istniejący dokument, pytanie o dane (kafelki, jedna liczba, wykres, tabela — z miar i wymiarów) albo notatkę. Tak Kopilot proponuje, co ma być na pulpicie właściciela — wywołuj dopiero, gdy właściciel zgodził się na konkretną kartę.

Symulacja wieloletnia z Warsztatu (dokument typu „Symulacja”): kiedy majątek pokryje wydatki (wolność finansowa), majątek na koniec planu, kamienie milowe (koniec ulg ZUS, emerytura, dostęp do IKE i IKZE), plan rok po roku, a gdy brakuje danych — pytania do użytkownika. Z `patch` liczy wariant „co jeśli” (inne wydatki, nowe konto IKE, wpłaty do limitu albo najwyżej kwotę co miesiąc, koniec pracy w danym roku, inna stopa wypłat, rok urodzenia, elastyczne wydatki albo poręcze na wolności, inna inflacja albo zwrot z rynku, progi podatkowe waloryzowane zamiast zamrożonych…) i porównuje go z zapisanym planem: przesunięcie wolności finansowej i różnica majątku na koniec. NICZEGO NIE ZAPISUJE. `monteCarloRuns` 500 albo 1000 dokłada szansę powodzenia i rozkład roku wolności (losowy rynek i przestoje między kontraktami). Identyfikator dokumentu: workbench_documents; identyfikatory kont: tabela „Konta w planie”. Zapis wariantu: simulation_update — gdy właściciel chce go zachować. Wakacje składkowe zapisane w Ustawieniach plan bierze sam (przypis „Wakacje składkowe z Ustawień”); rok z innym miesiącem wakacji w Ustawieniach i w planie to pytanie planu. Z Monte Carlo pokazuje kartę „Wachlarz” (majątek w scenariuszach rok po roku).

Zapisuje w planie symulacji (dokument „Symulacja” w Warsztacie) to, co użytkownik powiedział: rok urodzenia i wiek emerytalny, wydatki, sytuację rodzinną, zdrowotną po zamknięciu firmy, gotówkę, konta (IKE, IKZE, OKI, PPK, maklerskie, lokaty, obligacje) z saldem i wpłatami z nadwyżki (do kwoty roku, do limitu ustawowego, najwyżej kwotę miesięcznie), poduszkę, stopę wypłat, horyzont, koniec pracy, strategię wydatków na wolności (elastyczne, poręcze) z częścią uznaniową wydatków, założenia rynku (zwrot, zmienność, inflacja), waloryzację progów podatkowych, kredyty prywatne, które już są (hipoteka, gotówkowy: saldo, raty, oprocentowanie), i przerwy w pracy (urlop, przestój, zawieszenie działalności — zapytaj, czy firma będzie zawieszona w CEIDG), wakacje składkowe planu (miesiąc co roku; te z Ustawień plan bierze sam, a gdy w jednym roku byłyby dwa różne — pyta, który zostaje). Zmienia tylko pola z `patch`, resztę planu (inne zdarzenia, przychody, plan bazowy) zostawia. Zwraca wynik przed i po zmianie oraz to, co plan uzupełnił sam. Wartości bierz od właściciela, nie zgaduj; samo „co by było, gdyby” liczy simulation_preview bez zapisu.

Zakłada w Warsztacie nowy dokument „Symulacja” zasiany danymi firmy, tak jak przycisk w Autopilocie: saldo kont, umowy jednostek, koszty, wypłaty dla siebie, ustawienia podatkowe, koniec pracy przy wolności finansowej — opcjonalnie z `patch` z tym, co użytkownik już powiedział. Zwraca identyfikator dokumentu, pierwszy wynik i pytania planu. Gdy symulacja już jest (workbench_documents), zmieniaj ją przez simulation_update zamiast zakładać drugą.

Plany z Warsztatu danych. Bez versionId: lista wersji planu — rok, liczba wpisanych komórek, identyfikatory i linki do dokumentów. Z versionId: plan na rok — przychód, koszty, zysk, ZUS, zdrowotna, PIT z rozliczeniem rocznym, VAT i „na rękę” — wobec wykonania (rok poprzedni albo ostatnie 12 zamkniętych miesięcy), jednostki z przychodem, których plan nie zna, oraz pozycje planu z adresami do plan_set_cells. Wywołaj przy pytaniach: jaki mam plan, ile mi zostanie z planu, jak plan wypada wobec zeszłego roku. Z versionId pokazuje kartę planu: przychód miesiąc po miesiącu — plan obrysem, wykonanie w środku, poniżej planu bursztynem.

Zakłada nową wersję planu na rok razem z dokumentem „Plan” w Warsztacie, który ją otwiera. start: forecast — z prognozy (przychód z rozliczeń jednostek, koszty z modelu kosztów; miesiące już zamknięte dostają wykonanie), actuals — z wykonania wcześniejszego roku sourceYear, miesiąc po miesiącu, empty — pusta. Nazwa zajęta w firmie dostaje numer. Z versionId pustej wersji tego roku (plan_versions: 0 komórek) wypełnia ją zamiast zakładać drugą — wtedy bez name; wersji z kwotami nie zasieje od nowa. Rok i sposób startu bierz od właściciela.

Wpisuje miesięczne kwoty planu — przychód albo koszty netto — dla jednostki (i opcjonalnie kategorii) w istniejącej wersji planu; kwota zastępuje to, co stoi w komórce. Adresy pozycji (unitId, categoryId) podaje plan_versions z versionId. Najpierw sprawdza całość i nie zapisuje niczego, jeśli któraś komórka jest sumą (jednostka z kwotami rozbitymi na kategorie albo z podjednostkami) — wtedy mówi, co podać. Ze spreadOverCategories: true kwota jednostki w miesiącu rozbitym na kategorie rozkłada się na nie w ich proporcjach, jak wpisanie w Budżecie. Kwoty miesięcy podaje użytkownik; rozkładu kwoty rocznej na miesiące nie zgaduj — zapytaj o kwoty miesięcy.

Zmienia nazwę wersji planu firmy (versionId z plan_versions) — jak „Zmień nazwę” w menu „Plan firmy” w Budżecie. Nazwa jest jedna w firmie i ma najwyżej 80 znaków; kwoty planu się nie zmieniają. Nazwę podaje właściciel.

Usuwa wersję planu firmy (versionId z plan_versions) razem z jej kwotami — jak „Usuń plan” w menu „Plan firmy” w Budżecie. Wykonanie, budżet domu i inne plany zostają. Zanim wywołasz, zapytaj właściciela, czy usunąć ten plan (nazwa i rok), i podaj confirmedByOwner: true dopiero po jego wyraźnym „tak”.

Liczy akcję planu w Warsztacie i NICZEGO nie zapisuje — zwraca „w planie było → będzie”. Akcje: contract — przychód jednostki z jej umowy na wybrane miesiące, z założeniami planu: dni wolne („w maju 14 dni urlopu”, „wolne 3–14 sierpnia”), inna stawka, inne godziny dziennie albo dni w miesiącu; jednostkę bez umowy planuje, gdy założenia mówią, jak się rozlicza. Umowa w Autopilocie się nie zmienia, a nieobecności nie są nigdzie zapisywane — plan trzyma tylko kwoty; ryczałtu i stałej ceny dni wolne nie zmieniają. spread — kwota roczna rozłożona na 12 miesięcy wg dni roboczych. allocate — wspólny koszt podzielony na jednostki wg ich udziału w przychodzie roku driverYear. Wywołaj przy pytaniu „co jeśli” (ile mnie kosztuje urlop w sierpniu, ile dałaby podwyżka) albo gdy nie jesteś pewien, co właściciel ma na myśli — skutków nie licz sam. Gdy mówi, co zakłada, zapisuj od razu przez plan_apply. Identyfikatory wersji, jednostek i kategorii podaje plan_versions z versionId.

Zapisuje akcję w wersji planu w Warsztacie i zwraca „w planie było → jest” z przychodem, kosztami i „na rękę” planu po zmianie. contract — przychód jednostki z jej umowy na wybrane miesiące, z założeniami planu: dni wolne („w maju 14 dni urlopu”, „wolne 3–14 sierpnia”), inna stawka, inne godziny dziennie albo dni w miesiącu; jednostkę bez umowy planuje, gdy założenia mówią, jak się rozlicza. Umowa w Autopilocie się nie zmienia, a nieobecności nie są nigdzie zapisywane — plan trzyma tylko kwoty; ryczałtu i stałej ceny dni wolne nie zmieniają. spread — kwota roczna rozłożona na 12 miesięcy wg dni roboczych. allocate — wspólny koszt podzielony na jednostki wg ich udziału w przychodzie roku driverYear. contract zastępuje przychód jednostki w tych miesiącach; spread i allocate dopisują (mode add) albo zastępują (replace). Wywołuj, gdy właściciel mówi, co zakłada („w maju mam 14 dni urlopu”), i powiedz jednym zdaniem, co się zmieniło; gdy nie jesteś pewien założenia — zapytaj, nie zgaduj.

Zanim zaczniesz analizować okres: ile jest w nim dokumentów (faktury sprzedaży, faktury zakupu, wydatki z konta), w ilu miesiącach są jakiekolwiek dane i jaka część kosztów i przychodu nie ma kategorii albo jednostki. To ta sama kontrola, którą Diagnoza AI robi przed przebiegiem — liczona kodem, bez modelu.

Które założenie planu Symulacji przesuwa wynik najbardziej: stawki ±10%, wydatki prywatne ±10%, koszty firmy ±10%, zwrot z inwestycji ±1 pkt, wzrost stawek ±1 pkt rocznie, stopa wypłat ±0,5 pkt — każde osobno, w dół i w górę, o ile miesięcy przesuwa wolność finansową i jak zmienia majątek na końcu planu (przebieg podstawowy, ten sam silnik co panel wrażliwości w Symulacji). NICZEGO NIE ZAPISUJE. Wywołaj przy pytaniach: na czym najbardziej mi zależy, co najbardziej przybliży wolność, czy warto ciąć wydatki czy podnosić stawki. Pokazuje kartę tornado.

Czy firma zdąży z planem: przychód netto narastająco od stycznia — wykonanie z faktur, plan z Warsztatu (wersja planu na ten rok, najnowsza albo wskazana versionId) i ten sam okres rok wcześniej — oraz ile brakuje do planu całego roku i ile to miesięcznie do grudnia. Bez planu na ten rok mówi to i nie zgaduje celu. Do tego zdarzenia z danych na osi (etapy ZUS, rejestracja VAT, umowy jednostek, nowi klienci, zmiana formy, drugi próg skali). Wywołaj przy pytaniach: czy zdążę z planem, jak idzie rok, ile muszę zarobić do końca roku. Pokazuje kartę „Tempo roku”.

Plan roku z Warsztatu obok 1–3 założeń: inna stawka z umowy jednostki (ratePercent), inne godziny dziennie albo dni w miesiącu (workload), miesiące bez przychodu (monthsWithoutRevenue), nowy koszt miesięczny (extraMonthlyCost) — dla każdego przychód, koszty, ZUS, zdrowotna, PIT i „na rękę” w roku oraz różnica wobec planu w złotych i procentach, liczone wzorem umowy i silnikiem podatkowym. Niczego nie zapisuje. Wywołaj przy „co jeśli podniosę stawkę”, „ile kosztuje mnie przerwa”, „porównaj warianty”. Wybrany scenariusz zapisuje plan_apply. Pokazuje kartę „Scenariusze obok siebie”.

Układa tabelę w Warsztacie właściciela (jak w Excelu, na siatce z Transakcji) i ją zapisuje: źródło (all = faktury i wydatki w jednym worku kuba, invoices = faktury, transactions = operacje na kontach), wiersze (groupBy — hierarchia do trzech poziomów), kolumny (co × za jaki okres, porównanie z kolumną obok, wzór) i filtry. Gotowce: month_over_month, year_over_year, months, quarters, plan_vs_actual (tylko all, z planVersionId). Z tableId zmienia istniejącą tabelę jak jej nagłówki: czego nie podasz (groupBy, filters, kolumny), zostaje; preset układa kolumny od nowa (wiersze i filtry zostają), sam measure przenosi kolumny tabeli na inną miarę, columns zastępują kolumny. Liczby policzy table_query — Ty ich nie wpisujesz. Wywołuj, gdy właściciel prosi o tabelę albo ją opisał.

Liczy tabelę z Warsztatu właściciela i zwraca jej wiersze i kolumny — dokładnie to, co pokazuje siatka: sumy z faktur, transakcji albo kuba, porównania liczone kodem, „Razem”. Bez tableId wymienia tabele właściciela. month (RRRR-MM) to miesiąc tabeli — od niego liczą się okresy kolumn; pominięty = bieżący.

Układa notatnik w Warsztacie właściciela (jak w Hex): komórki czytane od góry — tekst (nagłówki „# ”, listy „- ”, bez kwot), tabele z jego danych opisane jak w table_build (source, groupBy, preset, measure, columns, filters), wykres tabeli (chart: table — nazwa tabeli z listy albo tableId, axis rows albo columns, style, columns) i liczba z tabeli (value: table, column, row — nazwa wiersza, bez niego Razem). Liczby liczy kod przy każdym otwarciu — Ty ich nie wpisujesz, a tekst mówi, co z nich wynika. Bez notebookId zakłada nowy notatnik z cells albo z szablonu (template: costs_yoy, sales_months, clients_yoy, plan_vs_actual, blank). Z notebookId (z notebook_query albo z adresu ekranu Warsztatu, parametr n=): append dopisuje komórki na końcu, cells podaje nową listę (kind keep z cellId zostawia istniejącą komórkę; tabela pominięta znika), sam name zmienia nazwę. Istniejącą tabelę notatnika zmienia table_build z jej tableId. Wywołuj, gdy właściciel prosi o notatnik, analizę w Warsztacie, wykres albo tabele z komentarzem.

Czyta notatnik z Warsztatu właściciela: komórki po kolei (tekst właściciela i tabele) i liczby każdej tabeli — dokładnie to, co pokazuje ekran (sumy z faktur, transakcji albo kuba, porównania liczone kodem, „Razem”). Bez notebookId wymienia notatniki właściciela. month (RRRR-MM) to miesiąc tabel — od niego liczą się okresy kolumn; pominięty = bieżący. Notatnik z wykresem oddaje go jako kartę: chartCellId wybiera komórkę wykresu, bez niego pierwszą.