Własne pola
Dokładasz do transakcji i faktur własne kolumny — Notatki, Godziny, Nr zamówienia, Do refaktury, kolorowe flagi, wzór — i wypełniasz je w tabeli, w formularzu albo rozmową z Claude'em, który je czyta i zapisuje.
Każdy ma jedną-dwie informacje, których żaden program księgowy nie zna, a które trzymasz w arkuszu obok: numer zamówienia klienta przy fakturze, „do refaktury” przy wydatku, liczbę godzin przy przychodzie, notatkę „zwrot za konferencję”. Własne pola to te kolumny — tyle że w AUTOPILOCIE, przy dokumencie, którego dotyczą. Widać je w tabeli, w podglądzie faktury, w formularzu transakcji i w Claude.

Jak dodać kolumnę
- Otwórz Transakcje albo Faktury na komputerze.
- Kliknij + na końcu nagłówka tabeli (za ostatnią kolumną) albo Kolumny → Nowa kolumna w pasku nad tabelą.
- Wpisz nazwę, np. „Notatki”, wybierz typ i — jeśli chcesz — napisz, co ma trafiać do pola. Ten opis czyta też Claude, gdy wypełnia kolumnę za Ciebie.
- Dodaj kolumnę — pojawia się od razu, w każdym wierszu.
Pola transakcji i pola faktur są osobne: kolumna dodana w Fakturach nie pojawia się w Transakcjach. Na jeden rodzaj dokumentu możesz mieć do 25 kolumn.
Typy pól
| Typ | Do czego | Przykład |
|---|---|---|
| Tekst | notatki, numery, dowolny opis | Nr zamówienia: PO-1234 |
| Liczba | godziny, kilometry, stawki — z jednostką i liczbą miejsc po przecinku | Godziny: 7,5 h |
| Data | terminy, daty zwrotu | Termin zwrotu: 30.11.2026 |
| Tak / nie | znaczniki | Do refaktury: tak |
| Flaga | kolorowe oznaczenie wiersza, jedna flaga albo żadna | Status: Pilne (czerwona) / Sprawdzone (zielona) |
| Lista wyboru | zamknięty zestaw wartości | Klient: Acme / Beta |
| Wzór | liczba liczona z innych pól i kwoty | Wartość = godziny × stawka |
Typ wybierasz raz. Nazwę, opis, jednostkę, opcje listy, flagi i wzór możesz zmieniać później — w menu ⋯ w nagłówku kolumny (Edytuj kolumnę).
Flagi
Flaga to oznaczenie, które widać w tabeli od razu: czerwona przy tym, co pilne, zielona przy tym, co sprawdzone. W oknie kolumny typu Flaga dajesz każdej fladze nazwę i kolor — do sześciu flag, każda w innym kolorze (czerwona, pomarańczowa, żółta, zielona, niebieska, fioletowa). Kolor zmienisz klikając flagę obok nazwy.
- Jedna flaga („Do wyjaśnienia”) działa jak znacznik: klik w komórce ją stawia, drugi klik zdejmuje.
- Kilka flag („Pilne”, „Czeka na klienta”, „Sprawdzone”) wybierasz przy komórce — wiersz ma jedną flagę albo żadnej.
W tabeli obok flagi stoi jej nazwa, więc kolor nigdy nie jest jedyną wskazówką. Zmiana nazwy flagi przenosi oznaczone wiersze na nową nazwę, usunięta flaga znika z wierszy, a nowy kolor niczego nie przestawia. To jedyne miejsce w AUTOPILOCIE, w którym kolor wybierasz Ty — i znaczy dokładnie to, co mu nadasz.

Porządek w tabeli: menu Kolumny
Jeden przycisk Kolumny w pasku nad tabelą zbiera wszystko, co dotyczy układu:
- Kolumny wbudowane (konto, kontrahent, opis, kategoria, jednostka…) chowasz i przywracasz zaznaczeniem. Ten wybór zapamiętuje Twoja przeglądarka — data i numer faktury zostają zawsze.
- Kwoty faktur: Netto, VAT, Brutto. Na start widać Brutto; Netto i VAT włączasz w tym samym menu, a Brutto możesz schować, jeśli myślisz w kwotach netto. Jedna kwota zostaje zawsze — ostatniej menu nie pozwoli odznaczyć. Każdą z trzech kolumn posortujesz, skopiujesz do arkusza (w złotych, także przy fakturze w walucie) i zsumujesz zaznaczeniem: zakres w kolumnie VAT pokazuje VAT należny i naliczony osobno. Kolumna VAT to VAT z faktury — odliczenie inne niż 100% (np. 50% przy aucie) pokazuje plakietka przy numerze.
- Co faktura daje w podatkach: VAT do odl. i Koszt PIT. Dwie kolumny (też do włączenia w menu) pokazują przy fakturze zakupu dokładnie te kwoty, które liczą podatki w Autopilocie. VAT do odl. to część VAT, którą odliczasz — przy zwolnieniu z VAT zawsze 0 zł. Koszt PIT to koszt uzyskania przychodu na skali i liniowym: netto plus VAT, którego nie odliczasz (u zwolnionego z VAT całe brutto), razy procent kosztu; przy leasingu kwota wyliczona z umowy. Gdzie kwoty nie ma, jest „—” i powód po najechaniu: ryczałt albo karta w roku faktury (koszty nie obniżają podatku), rok bez wpisanej formy opodatkowania, faktura odrzucona, w archiwum albo korekta. Zakup środka trwałego z amortyzacją liniową ma „odpisy” — kosztem są odpisy, nie zakup. Zaznaczenie w kolumnie sumuje się dokładnie tak, jak sumują podatki. „Zakupy” w stopce to co innego — ile zakupy kosztują firmę, bez limitów kosztu (np. 75% przy leasingu auta).
- Własne pola chowasz z tabeli dla wszystkich w firmie. Ukryte pole nie znika: jest w formularzu, w filtrach i w Claude — po prostu nie zajmuje miejsca w tabeli. Dobre na pola, które wypełniasz rzadko.
- Kolejność własnych kolumn zmieniasz strzałkami, ołówek otwiera edycję.
Liczba przy przycisku („−2”) mówi, ile kolumn jest schowanych. Tabela przewija się w bok dopiero wtedy, gdy kolumny naprawdę nie mieszczą się w oknie — opis bierze resztę miejsca.

Jak wypełniać
W tabeli, jak w arkuszu. Dwuklik albo Enter na komórce otwiera edycję — Enter zapisuje i schodzi w dół, Tab w prawo, Esc anuluje. Lista wyboru otwiera opcje przy komórce, pole tak/nie i pojedynczą flagę przełączasz kliknięciem, kilka flag wybierasz przy komórce. Zapis jest natychmiastowy.
Wiele wierszy naraz. Zaznacz wiersze (pole wyboru przy numerze, Shift zaznacza zakres) i w pasku zaznaczenia wybierz Pole → kolumnę → wartość. Dla tak/nie wybierasz „Tak” albo „Nie”, dla listy — opcję, dla flagi — flagę (albo Zdejmij flagę), dla reszty wpisujesz wartość; Wyczyść opróżnia pole we wszystkich zaznaczonych. Działa też na telefonie (ikona ołówka w pasku zaznaczenia).
Wklejanie z Excela i Arkuszy Google. Skopiuj komórki w arkuszu, zaznacz komórkę w AUTOPILOCIE i naciśnij ⌘V / Ctrl+V:
- jedna skopiowana komórka wypełnia cały zaznaczony zakres (jak w Excelu),
- blok komórek wchodzi od zaznaczonej komórki w prawo i w dół,
- trafiają tylko do własnych kolumn — kolumny wbudowane i wzory są pomijane,
- każda wartość jest sprawdzana jak wpisana ręcznie; jedna zła („około 5” w polu liczbowym) i nic się nie zapisuje — komunikat mówi, który wiersz i które pole.
Delete / Backspace na zakresie samych własnych kolumn czyści komórki. Po każdym takim zapisie w komunikacie jest Cofnij — wraca dokładnie to, co było.
W formularzu. Okno edycji transakcji (także na telefonie i ze strony kontrahenta) ma sekcję Własne pola — zapisuje się razem z resztą po Zapisz. W podglądzie faktury ta sama sekcja zapisuje każde pole, gdy z niego wychodzisz. Przy czterech i więcej polach otwarte są tylko te z wartością; puste czekają w rzędzie „+ Notatki”, „+ Godziny” — klik otwiera pole z kursorem w środku.
Rozmową z Claude'em. Patrz niżej.
Liczbę wpisujesz z przecinkiem albo z kropką („7,5” i „7.5” to to samo), datę jako „30.11.2026” albo „2026-11-30”. Wartość, której nie da się odczytać — „około 5” w polu liczbowym — nie zapisuje się: dostajesz komunikat, co jest nie tak. AUTOPILOT niczego tu nie zgaduje.

Wzory
Wzór liczy się na żywo w każdym wierszu, z liczb tego wiersza:
- w transakcjach z kwoty (
kwota— wpływ dodatni, wydatek ujemny), - w fakturach z netto, vat i brutto,
- z innych pól liczbowych, pól tak/nie (tak = 1, nie = 0) i innych wzorów — po ich kluczu, który widzisz w oknie kolumny.
Działa + - * /, nawiasy oraz abs(x), round(x) i if(warunek, a, b).
Przykłady: godziny * stawka, if(do_refaktury, abs(kwota), 0), vat / brutto * 100.
Puste pole liczbowe daje pustą komórkę wzoru, nie zero — wynik policzony z
brakującej liczby byłby zmyślony. Wzór z literówką albo zapętlony (a liczy się z b,
a b z a) nie da się zapisać. Pola, którego używa jakiś wzór, nie usuniesz, dopóki
wzór z niego korzysta.
Filtr po polu
W Transakcjach i w Fakturach każda Twoja kolumna ma w nagłówku lejek, jak kolumny wbudowane, i swoją pozycję w menu Filtr nad tabelą (także wtedy, gdy jest ukryta).
| Typ pola | Co wybierasz |
|---|---|
| Tekst | zawiera… (np. „zwrot”), wypełnione, puste |
| Liczba, data | równe…, wypełnione, puste |
| Lista wyboru | opcje listy, wypełnione, puste |
| Flaga | flagi, z flagą, bez flagi |
| Tak / nie | tak albo nie |
Zaznaczysz kilka wartości jednego pola naraz — „Klient: Acme, Globex” pokazuje wiersze obu klientów, a kilka fraz „zawiera…” działa jak „którakolwiek z nich”. Filtry różnych pól zawężają się nawzajem. Więcej o filtrowaniu każdej kolumny: Filtry transakcji i Filtry faktur.
Aktywny filtr widać słowami („Klient: Acme”, „Notatki zawiera „zwrot””). Filtr działa na całej liście, nie tylko na stronie — liczba wyników i sumy pod tabelą liczą się z nim. Wzorów się nie filtruje (liczy je ekran).
Sumy, kopiowanie, sortowanie
- Pasek stanu sumuje zaznaczony zakres w kolumnie liczbowej albo we wzorze — „Suma 37,5 h · Średnia 7,5 h”, tak jak kwoty.
- ⌘C / Ctrl+C kopiuje własne kolumny razem z resztą — liczby wklejają się do Excela jako liczby.
- Klik w nagłówek sortuje po kolumnie (puste wartości zawsze na końcu); wzorów się nie sortuje.
- Wyszukiwarka znajduje też to, co wpisałeś we własnych polach.
- Szerokość kolumny przeciągasz jak każdej innej.
Claude czyta i wypełnia Twoje pola
Kopilot w Claude (MCP) widzi własne pola tak samo jak Ty:
- czyta definicje — nazwę, typ, opcje, flagi z kolorami, wzór i Twój opis „co tu wpisywać”,
- czyta wartości przy każdej transakcji i fakturze, ze wzorami już policzonymi,
- filtruje i szuka po nich tą samą regułą co filtr nad tabelą („pokaż wydatki do refaktury”, „faktury, gdzie notatka zawiera »zwrot«”),
- wypełnia je hurtem — do 500 dokumentów naraz, każdy swoją wartością („wpisz numery zamówień z tych PDF-ów do faktur”) albo jedną wartością na wielu („oznacz wszystkie paliwa z października jako do refaktury”, „postaw czerwoną flagę na nieopłaconych fakturach po terminie”), z tą samą kontrolą wartości co w tabeli — flagę rozpoznaje po nazwie albo po kolorze,
- wypełnia je przy imporcie wyciągu — czyta opis każdego pola i przy zapisie wyciągu wpisuje to, co wynika z operacji (np. flagę ważności przy subskrypcjach i zakupach spożywczych). Czego nie da się ustalić z wyciągu, zostawia puste, a przy polu, które ocenia się po Twojemu, najpierw pyta o regułę,
- zakłada nowe kolumny i porządkuje tabelę, gdy o to poprosisz („dodaj do faktur pole Notatki”, „schowaj kolumnę Wewnętrzne”, „przesuń Godziny na początek”).
Każdy zapis z rozmowy zostaje w historii zmian konta, tak jak inne zmiany z Claude'a.
Analiza po Twoich polach
Kopilot liczy po własnych polach tym samym modelem danych co cały AUTOPILOT, więc przychód, koszty i zysk w odpowiedzi to te same kwoty co w raportach:
- „Ile zarobiłem na każdym kliencie w tym kwartale?” — przychód i koszty w podziale na wartości pola Klient. Jeśli pole o tym samym kluczu masz i na fakturach, i na transakcjach, liczy się razem — faktury sprzedaży klienta i wydatki oznaczone tym klientem lądują w jednym wierszu.
- „Ile godzin przepracowałem w październiku?” — suma pola liczbowego (albo wzoru, np. godziny × stawka) w podziale na miesiące, jednostki czy klientów.
- „Ile kosztowały wydatki do refaktury?” — koszty tylko z dokumentów, w których pole ma daną wartość.
- „Ile wydatków domu mogę pominąć w kryzysie?” — przy flagach, listach i polach tak/nie Kopilot podaje wydatki, wpływy i liczbę operacji dla każdej wartości pola i dla operacji bez wartości. Ta sama tabela stoi w wydatkach prywatnych z ostatnich miesięcy, więc kolumna Ważność z flagami „wymagany”, „ważny” i „możliwy do pominięcia” od razu mówi, ile z typowych wydatków da się obciąć.
Dokumenty bez wartości pola trafiają do osobnego wiersza „Bez wartości”, a pod filtrem pola Kopilot mówi, ile kwot zostało poza wyborem — żeby suma „dla klienta Acme” nie udawała całości. Podatki (ZUS, PIT, VAT) liczą się zawsze dla całej firmy, więc wynik „na rękę” w podziale na klienta pozostaje pusty — z wyjaśnieniem dlaczego.
Kopilot podpowiada kolumny z Twoich rachunków
Gdy co miesiąc płacisz za prąd, gaz, wodę albo tankujesz, Kopilot w Claude zaproponuje kolumnę na liczbę z każdego rachunku i drugą, która z niej liczy cenę:
| Rachunki | Kolumna z liczbą | Wzór |
|---|---|---|
| prąd (PGE, Tauron, Enea, Energa, E.ON…) | kWh | Cena za kWh = kwota ÷ kWh |
| gaz | Gaz m³ | Cena za m³ gazu |
| woda | Woda m³ | Cena za m³ wody |
| paliwo | Litry | Cena za litr = kwota ÷ litry |
Kolumny trafiają tam, skąd przychodzi więcej tych rachunków — do Transakcji (wzór liczy z kwoty operacji) albo do Faktur (wzór liczy z brutto). Cena za kWh z rachunków to cena z opłatami stałymi — dokładnie ta, której Kopilot potrzebuje, żeby zaplanować dopłatę w rozliczeniu prądu. Liczby wpisujesz Ty albo podajesz je Kopilotowi z rachunku; nic nie jest zgadywane. Propozycja nie pojawi się, gdy taka kolumna (np. z jednostką kWh) już jest, a odrzucona nie wraca.
Faktury z KSeF
Faktura z KSeF jest tylko do odczytu — numeru, dat, kontrahenta ani pozycji nie zmienisz. Własne pola wolno jej wypełniać, tak jak jednostkę i kategorię: to Twoje adnotacje do dokumentu, nie jego treść.
Dobre praktyki
- Pisz opis pola. „Numer PO klienta, format PO-1234” wystarczy, żeby Claude wypełniał kolumnę bez pytania.
- Lista zamiast tekstu, gdy wartości się powtarzają — literówka „Acme”/„ACME” nie rozbije wtedy filtrów i sortowania.
- Flaga zamiast listy, gdy chodzi o to, co ma rzucać się w oczy przy przeglądaniu („Pilne”, „Do wyjaśnienia”) — i nazwij ją tak, żeby Claude wiedział, kiedy ją stawiać.
- Masz dane w arkuszu? Ułóż kolumny w tej samej kolejności co w AUTOPILOCIE (menu Kolumny), posortuj obie listy tak samo i wklej blok jednym ⌘V.
- Chowaj zamiast usuwać. Pole, którego nie chcesz widzieć w tabeli, schowaj w menu Kolumny — wartości zostają, a Claude dalej je zna.
- Wzór zamiast przepisywania. Jeśli liczysz „godziny × stawka” w głowie, niech policzy to kolumna — zmieni się sama, gdy poprawisz godziny.
- Usuwasz kolumnę — usuwasz jej wartości ze wszystkich dokumentów. Zmiana nazwy niczego nie kasuje, a zmiana nazwy opcji listy przenosi wartości na nową nazwę.
Przełącz finanse JDG na automat
AUTOPILOT podłącza KSeF, zaciąga faktury i liczy podatki za Ciebie — a prognozę cashflow masz na 12 miesięcy do przodu. Pierwsze 33 dni za darmo, bez karty.
Zacznij za darmo