Kopilot — rozmowa o Twoich finansach i sygnały z wyprzedzeniem

Większość narzędzi pokazuje przeszłość: raport za zamknięty miesiąc. Kopilot robi coś innego. W rozmowie odpowiada na Twoje pytania o firmę i dom liczbami z Twoich danych. W sygnałach patrzy do przodu i odzywa się, gdy jeszcze możesz zareagować: to drugi pilot, który obserwuje przyrządy i mówi, na co uważać, z liczbą, źródłem i miejscem, w którym zadziałasz. Kursu nie przejmuje. Nie pisze do kontrahentów, a dane zmienia tylko w rozmowie, gdy o to prosisz albo gdy dane przesądzają zmianę, i mówi wtedy, co zmienił.

Rozmowa z Kopilotem

Z Kopilotem rozmawiasz w aplikacji i w Claude albo ChatGPT. W obu miejscach pracuje na tych samych narzędziach AUTOPILOTA, więc kwoty w odpowiedzi zgadzają się z ekranami co do grosza. Model ich nie liczy, tylko podaje to, co oddało narzędzie.

Gdzie go otworzysz

• Przestrzeń Kopilot — przełącznik Aplikacja · Kopilot · Warsztat na środku nagłówka, a na telefonie dwie zakładki pod nim: Aplikacja i Kopilot. Po lewej stoją Rozmowy z filtrem Ze zmianami, który zostawia rozmowy, w których Kopilot coś zmienił w danych (także te z Claude'a). Rozmowy widzisz tylko Ty. Wiersz Raporty nad nimi prowadzi do raportów.
• Obok raportu — raporty, które pisze Kopilot, czytasz w aplikacji: Raporty → Przeglądy w menu. Obok raportu stoi rozmowa o nim (na węższym ekranie w arkuszu pod przyciskiem Zapytaj o ten raport…). Na górze listy stoi przypięty najnowszy przegląd miesiąca, a pod nim raport Koszty stałe, liczony na żywo z ekranu Koszty stałe. W planie STANDARD przegląd miesiąca mówi o domu, a pod Kosztami stałymi stoi Przegląd firmy z kłódką: sekcje, które PREMIUM dopisuje o firmie (na rękę, z każdych 100 zł, klienci, tempo roku), z liczbą faktur i klientów gotowych do policzenia i z przykładowym przeglądem. W planie PRO Przeglądy pokazują ten sam Przegląd firmy z kłódką, bez przeglądu miesiąca i bez Kosztów stałych.
• Obok każdego ekranu — na szerokim ekranie (od 1536 px) rozmowa stoi z prawej strony każdego ekranu aplikacji. Pytanie niesie ze sobą ekran, na który patrzysz, razem z okresem i filtrami. ⌘J (Ctrl+J) chowa rozmowę i pokazuje ją z powrotem, a schowaną przywraca też przycisk w nagłówku.

Jak z nim rozmawiać

• Start. Nad polem stoi dzisiejsza data, miejsce w miesiącu, to, co Kopilot widzi w Twoich danych (liczby prowadzą do list z tymi samymi wierszami), i najbliższy termin ZUS, PIT albo VAT. Pod polem są szablony z miniaturą karty, którą narysują. Kliknięcie wstawia cały tekst szablonu do pola, a inny okres wpisujesz w tekście.
• Zakres i okres. Gdy odpowiedź zależy od tego, czy pytasz o firmę, dom czy oba, albo o który miesiąc, kwartał czy rok, a nie podasz tego, Kopilot zapyta.
• Skąd liczba. Liczbę w odpowiedzi kliknij: zobaczysz, co to jest, skąd pochodzi i na jaki dzień, z odnośnikiem do ekranu, który ją pokazuje. Pod odpowiedzią stoją karty z wykresami — te same, które Kopilot rysuje w Claude.
• Wyciąg z konta. Wyciągi dołączysz do pytania przyciskiem przy polu — w każdym formacie, który zna import, także kilka plików naraz albo ZIP. Kopilot zaimportuje je tak jak okno importu w Transakcjach.
• Zmiany w danych. Kopilot poprawia dane (kategorie, przypisania do jednostek, operacje, faktury spoza KSeF), gdy o to prosisz albo gdy dane przesądzają zmianę, i mówi jednym zdaniem, co zmienił. Gdy nie jest pewny, pyta, a zanim coś usunie albo nadpisze, pyta zawsze. Ustawienia podatkowe (forma, ZUS, VAT) zmienia tylko po Twoim wyraźnym „tak”.
• Raporty. Szablon raportu (w polu widać Tryb: raport) zapisuje odpowiedź jako raport z datą w Raportach → Przeglądy i otwiera go tam z tą rozmową obok. Szablon Przegląd firmy i domu pisze raport jak przykładowy raport na Twoich danych: ile możesz dziś wypłacić, drogę od przychodu do kwoty na rękę, miesiące, klientów, Twoje wskaźniki, budżet domu, płatności przed Tobą, scenariusze i Symulację. Czego brakuje (plan, wskaźniki, budżet domu, Symulacja), Kopilot mówi jednym zdaniem, a na końcu daje dwie, trzy propozycje, co warto zaplanować albo mierzyć. Raport udostępnisz osobom z firmy albo linkiem tylko do odczytu (Udostępnij), wydrukujesz albo zapiszesz jako PDF. Przy każdym bloku raportu ✦ Zapytaj otwiera rozmowę o tym bloku.
• Plan na rok. Szablon Plan na … stoi na starcie zawsze: od października mówi o przyszłym roku, wcześniej o bieżącym. W jednej rozmowie Kopilot układa plan firmy (z prognozy, potem urlopy, stawki, nowe projekty i koszty) i budżet domu (z historii, rat kredytów i stałych płatności, potem pozycja po pozycji), a na końcu pokazuje, ile dom potrzebuje z firmy co miesiąc obok kwoty na rękę z planu. Gdy plan firmy i budżet domu na ten rok mają już kwoty, karta nazywa się Plan na … i ma dwa przyciski: Pokaż (plan z kartami i jedna, dwie zmiany, które wynikają z liczb, np. jednostka z przychodem, której plan nie zna) i Zmień (Kopilot pyta, co zmienić, i zapisuje to, co powiesz). Gdy gotowa jest tylko jedna część, Kopilot ją pokazuje, pyta, czy coś w niej zmienić, i układa drugą. Pustą wersję planu na ten rok Kopilot wypełnia prognozą, zamiast zakładać obok drugi plan. W planie firmy są tylko jednostki firmy, bo wydatki domu planuje Budżet domowy. Budżet domu wchodzi do rozmowy, gdy Twój plan obejmuje dom i dom ma wydatki albo budżet. W Claude i ChatGPT ten sam tekst to szablon Plan na rok — firma i budżet domu.

Kto pyta i ile to kosztuje

• Pytać może osoba z prawem zmian w firmie: właściciel, administrator, edytor albo księgowy. Osoba z dostępem tylko do odczytu nie pisze do Kopilota w aplikacji. Raport udostępniony firmie czyta w Przeglądach każdy, także osoba tylko do odczytu, ale bez rozmowy obok. Raport udostępnia jego autor, a link tylko do odczytu przestaje działać, gdy autor odejdzie z firmy albo firma zostanie usunięta.
• Rozmowa w aplikacji schodzi ze środków na AI według zużycia: PREMIUM ma 10,00 zł na każdy miesiąc, próba 25,00 zł, a STANDARD i PRO nie mają środków w cenie. Środki doładujesz pakietem 20,00 zł, 50,00 zł albo 100,00 zł netto. W rozmowie widzisz, ile do tej pory kosztowała. Rozmowę prowadzi model Claude Sonnet 5.5, a dokumenty czyta Claude Opus 5.
• W Claude albo ChatGPT rozmawia ten sam Kopilot, a model opłaca Twój plan Claude'a albo ChatGPT, więc środki nie schodzą. Firmę łączy z nimi jej właściciel albo administrator, bo połączenie otwiera dostęp do danych firmy.
• Pytań w ciągu godziny jest limit, a Kopilot odpowiada na jedno pytanie naraz. Konto zamrożone, czyli po próbie bez zakupu, nowego pytania nie zada.

Sygnały na pulpicie

Gdzie je znajdziesz

Sygnały Kopilota trafiają na pulpit, do sekcji „Wymaga uwagi” — tuż pod blokiem „Ile z tego jest Twoje”, obok „Nadchodzących płatności”. „Zobacz” przy luce w płynności otwiera Przepływ w dniu dołka, a przy terminie podatku przewija do wiersza w płatnościach. Na telefonie, gdy coś jest pilne, nad odpowiedzią stoi jedno zdanie z linkiem do listy. To jedyna lista rzeczy do zrobienia na pulpicie: obok sygnałów Kopilota są w niej także zadania wykrywane regułami (faktura bez kategorii, nieopłacona należność). Wszystko jest posortowane wagą — najpierw „Pilne”, potem „Uwaga”, na końcu reszta — a przy dłuższej liście widzisz pierwsze pięć pozycji i przycisk „Pokaż pozostałe”.

Jeden dokument = jeden wiersz. Jeśli tę samą fakturę zgłasza i sygnał Kopilota, i reguła (np. zaległa należność), pozycje łączą się w jedną: zostaje opis Kopilota z kwotą i historią płatności, a do niego dochodzą akcje z zadania — „Zobacz” otwiera fakturę, obok masz „Oznacz jako opłaconą”. Odrzucenie takiego wiersza chowa go w całości, nie zostawia po nim bliźniaczego wpisu.

Sekcja pojawia się tylko wtedy, gdy ma coś do powiedzenia. Gdy wszystko jest pod kontrolą, znika w całości. To celowe: lista, która odzywa się codziennie, szybko przestaje być czytana.

Jakie sygnały daje

Kopilot codziennie rano sprawdza osiem rzeczy, których nie widać na pierwszy rzut oka:

• Luka w płynności — przechodzi Twoje saldo 45 dni w przód po nieopłaconych fakturach i zaplanowanych podatkach, i ostrzega, jeśli któregoś dnia saldo zejdzie poniżej zera. Podpowiada też, który wpływ to odwraca („najwcześniejszy wpływ, który pokrywa lukę: Faktura FV/07/12 z 14.08").
• Nadchodzący termin podatkowy — najbliższy ZUS / zaliczka PIT / VAT w ciągu tygodnia, z kwotą policzoną z Twoich danych, żebyś zadbał o środki na konto. Kwota, która jest szacunkiem, mówi to i dlaczego — tymi samymi słowami co „Nadchodzące płatności” („zaliczka PIT 2 000,00 zł (szacunek — brak faktury sprzedaży za wrzesień)”), a suma z choćby jednym szacunkiem ma dopisek „(szacunek)”.
• Zaległa należność — faktura sprzedażowa po terminie płatności, wraz z historią płatności tego kontrahenta: czy dotąd płacił w terminie, czy zwykle spóźnia się o kilkanaście dni. Dzięki temu wiesz, czy dwa dni po terminie to sygnał alarmowy, czy normalny rytm tego klienta („historycznie płaci ze średnim opóźnieniem 14 dni — na razie mieści się w swoim zwykłym rytmie").
• Limit zwolnienia z VAT (art. 113) — jeśli rozliczasz się jako zwolniony z VAT, Kopilot ostrzega, gdy sprzedaż przekroczy 80% limitu (240 tys. zł od 2026) — z wyprzedzeniem na rejestrację VAT-R, a nie po fakcie.
• Koniec kontraktu (klif przychodu) — jednostka z ustawioną datą końca kontraktu w ciągu 60 dni i realnym miesięcznym przychodem: Kopilot pokazuje, ile przychodu zniknie i kiedy — żebyś zdążył zadbać o przedłużenie albo pipeline.
• Obserwacja Twoich wskaźników (KPI) — Kopilot pilnuje wskaźników własnych z jednostek (koszt/km, efektywna stawka, marża…). Gdy wskaźnik istotnie się pogorszy względem średniej z ostatnich miesięcy, dostajesz sygnał — nawet jeśli sam nie zaglądasz w tę metrykę.
• Okno zmiany formy opodatkowania — od 1 do 20 lutego Kopilot przypomina, że do 20 lutego możesz zmienić formę opodatkowania na dany rok (pokazuje Twoją formę na ten rok — z historii form albo z Ustawień; gdy formy nie ma, prosi o jej uzupełnienie, zamiast nazwać jakąkolwiek); w ostatnich pięciu dniach sygnał robi się pilniejszy. To przypomnienie o terminie, nie rekomendacja — warto porównać skalę / liniowy / ryczałt i skonsultować z księgowym.
• Dane do wskaźników — gdy wskaźnik czeka na liczbę, której nie ma w fakturach ani na wyciągu: licznik prądu albo przebieg auta bez odczytu od miesiąca, godziny czy leady za miesiąc, który się skończył. Jeden sygnał na miesiąc, z listą tego, czego brakuje, i odnośnikiem do jednostki; znika, gdy wpiszesz liczby (na stronie jednostki albo podając je Kopilotowi w Claude). Przypomina tylko o polach, z których liczy włączony wskaźnik.

Każdy sygnał ma kolor wagi: czerwony („Pilne") dla rzeczy krytycznych, bursztynowy („Uwaga") dla ostrzeżeń — oraz kwotę wpływu (ile jest na szali).

Briefing — Kopilot swoim głosem

Gdy w Twojej firmie wydarzy się coś ważnego, nad listą sygnałów pojawia się krótki briefing Kopilota: jedno zdanie nagłówka i 2–3 zdania „co ważne i od czego zacząć". To jedyne miejsce, gdzie Kopilot używa AI (Claude) — wyłącznie do sformułowania tonu. Liczby i sygnały są policzone deterministycznie; AI ich nie wymyśla, tylko układa priorytety ludzkim językiem.

Briefing jest reakcją na zdarzenie, nie codziennym rytuałem — powstaje wtedy, gdy pojawi się nowy istotny sygnał w Twoim koncie, a nie „na zapas" dla każdego.

Na pulpicie briefing pokazuje się dopiero od trzech sygnałów w górę. Przy jednym czy dwóch nie ma czego ustawiać w kolejności — sam wiersz mówi wszystko, a akapit nad nim tylko powtarzałby tę samą fakturę, kwotę i termin. W e-mailu briefing jest zawsze: tam nie masz pod tekstem listy, do której można zerknąć.

Powiadomienia e-mail (możesz wyłączyć)

Gdy pojawią się nowe, ważne sygnały, Kopilot może wysłać Ci krótki e-mail z briefingiem i listą sygnałów — żebyś wiedział bez logowania. Bez spamu: mail idzie tylko przy nowych sygnałach wagi „Pilne"/„Uwaga", nie codziennie. Wyjątkiem są dane do wskaźników: raz w miesiącu, w dniu, w którym ich zabraknie, dostajesz krótkie przypomnienie z tabelą „jednostka — dane — czego brakuje" (w mailu Kopilota, jeśli ten wychodzi tego dnia, inaczej osobno; bez AI). Wyłączysz to wszystko jednym przełącznikiem w Ustawienia → Powiadomienia („Powiadomienia Kopilota").

Z włączonym przełącznikiem „Maile bez kwot” (ta sama strona Ustawień) mail Kopilota podaje tylko liczbę sygnałów, a przypomnienie o danych — liczbę brakujących pozycji. Treść sygnałów, kwoty i nazwy jednostek czytasz na pulpicie.

Czego Kopilot nie robi

Sygnały Kopilota obserwują i mówią — nie działają za Ciebie. Kopilot nie kontaktuje się z kontrahentami i niczego do nich nie wysyła — jego e-maile trafiają tylko do Ciebie. Sygnały i briefing nie piszą za Ciebie treści ponaglenia ani wezwania do zapłaty. Dane w aplikacji Kopilot zmienia wyłącznie w rozmowie, gdy o to prosisz albo gdy dane przesądzają zmianę: mówi, co zmienił, pyta przed usunięciem albo nadpisaniem czegoś, a ustawienia podatkowe zmienia tylko po Twoim „tak”. Gdy sygnał mówi „warto wysłać przypomnienie", to wskazówka dla Ciebie, a nie zapowiedź, że Kopilot sam się tym zajmie — wolimy nie obiecywać rzeczy, których produkt nie dowozi.

Skąd Kopilot wie, jak płaci kontrahent

Historia płatności liczy się wyłącznie z faktur, które mają zapisaną realną datę zapłaty. Data bierze się z trzech źródeł, od najdokładniejszego:

1. Parowanie z transakcją bankową — datą płatności jest data przelewu.
2. Deklaracja wystawcy w KSeF („Zapłacono" + DataZaplaty) — zapisywana dokładnie tak, jak przyszła.
3. Ręczne oznaczenie faktury jako opłaconej — zapisuje dzień, w którym kliknąłeś. Jeśli płatność wpłynęła wcześniej, popraw datę w polu „Zapłacono" na karcie faktury (działa też dla faktur z KSeF — to dane o płatności, nie treść dokumentu).

Faktury uznane za opłacone „z założenia" (po terminie, bez żadnej daty w KSeF) nie wchodzą do średniej, dopóki nie uzupełnisz daty. Jeśli dla danego kontrahenta nie ma jeszcze co najmniej trzech rozliczonych faktur z datą zapłaty, Kopilot po prostu nie pisze o historii — zamiast oprzeć średnią na zgadywanej dacie. Pod uwagę bierze ostatnie 2 lata, żeby klient, który poprawił dyscyplinę płatniczą, nie był oceniany w nieskończoność po tym, jak płacił kiedyś.

Jak reagować na sygnał

Na każdej karcie masz trzy opcje:

• Zobacz — przechodzi wprost do miejsca, gdzie zadziałasz (faktury, ustawienia VAT, przepływ).
• Później — chowa sygnał na tydzień. Wróci, jeśli sprawa nadal będzie aktualna.
• ✕ (Odrzuć) — nie pokazuj tego sygnału ponownie.

Nie musisz nic „zamykać" ręcznie: gdy warunek zniknie (opłacisz fakturę, minie termin), Kopilot sam wycofuje sygnał — po cichu.

Przy fakturach dzieje się to od razu. Wystarczy oznaczyć należność jako opłaconą (z wiersza „Wymaga uwagi", z panelu faktury albo sparować ją z transakcją bankową) — wiersz znika przy najbliższym odświeżeniu pulpitu, nie dopiero po nocnym przebiegu. Odrzucenie faktury działa tak samo: nie jest już zaległą należnością, więc sygnał gaśnie.

Dlaczego to jest precyzyjne, a nie „na oko"

Kopilot liczy sygnały tym samym silnikiem, co reszta AUTOPILOTA — kwoty podatków z kalkulatora, saldo z Twoich transakcji, limit VAT z rejestru stałych. Zgodnie z zasadą zero fallbacków: jeśli brakuje danych do rzetelnego wyliczenia (np. nie masz jeszcze salda bankowego), Kopilot milczy, zamiast zgadywać. Nie zobaczysz „zmyślonej" luki płynności — tylko taką, którą da się policzyć z realnych liczb.

Dobre praktyki

• Podłącz konto / importuj wyciągi — luka w płynności liczy się od Twojego realnego salda; bez niego Kopilot tej analizy nie uruchomi.
• Dbaj o terminy płatności na fakturach — to z nich liczy się luka w płynności: Kopilot kładzie każdą nieopłaconą fakturę i każdy podatek na dniu jego terminu.
• Oznaczaj faktury jako opłacone na bieżąco — wtedy sygnały o zaległościach i luce same znikają, a pasek pokazuje tylko to, co naprawdę wymaga uwagi.
• Paruj płatności z transakcjami bankowymi — data przelewu jest dokładniejsza niż dzień, w którym klikniesz „opłacona", więc historia płatności kontrahenta robi się z czasem coraz trafniejsza.
• Używaj „Później" zamiast „Odrzuć", jeśli sprawa wróci — „Odrzuć" wycisza sygnał na stałe.

AI w tle

AUTOPILOT używa AI tam, gdzie realnie oszczędza Ci czas: przy imporcie, porządkowaniu danych i wyciąganiu wniosków. Ile AI robi sama, a ile czeka na Twoją decyzję, zależy od miejsca:

• Synchronizacja KSeF zapisuje kategorie od razu — ale tylko te, których AI jest pewna powyżej progu, który sam ustawiasz. Pozostałe pozycje zostają bez kategorii, do Twojej decyzji.
• Import wyciągu pokazuje podgląd, zanim cokolwiek trafi do bazy. Propozycje z pewnością od 70% są w nim wstępnie zaznaczone do przyjęcia; resztę przyjmujesz albo poprawiasz sam.
• Faktura, paragon czy umowa odczytane przez AI lądują w formularzu, który sprawdzasz i zapisujesz sam.

Wszystko, co AI przypisała, możesz później zmienić ręcznie — kategorię, jednostkę i dopasowanie do faktury.

Gdzie pracuje AI

Faktury z KSeF

• Kategoryzacja przy synchronizacji — AI przypisuje kategorie pozycjom nowych faktur, gdy w Ustawienia → Integracja KSeF włączony jest przełącznik Kategoryzuj automatycznie, i tylko powyżej progu pewności.
• Kategoryzacja na żądanie — poproś Kopilota, np. „przypisz kategorie pozycjom faktur z października”. Na ekranach nie ma osobnych przycisków AI: wszystko, co AI robi na Twoje życzenie, idzie przez Kopilota.
• Jednostek AI nie przypisuje. Faktura trafia do jednostki regułą: gdy jej kontrahent jest przypisany do dokładnie jednej jednostki.

Import z banku

Wyciąg importujesz w Transakcje → Importuj wyciąg — jako CSV, TXT, Excel, PDF albo zdjęcie. Plik wybierasz albo przeciągasz do okna. Przy każdym imporcie AUTOPILOT:

• odczytuje wyciąg, także z PDF-a albo zdjęcia; pliki CSV z mBanku, ING, PKO BP i Revoluta rozpoznajemy od razu, pozostałe formaty odczytuje AI,
• sprawdza odczyt saldami wyciągu: saldo początkowe plus wszystkie operacje musi dać saldo końcowe, a saldo po każdej operacji musi wynikać z poprzedniego. Gdy się nie zgadza, AI patrzy na plik drugi raz w miejscu, gdzie saldo się urywa, i poprawia tylko ten wiersz. Jeśli i wtedy się nie zgadza, okno importu pokazuje, która operacja nie pasuje,
• w rozmowie z Kopilotem odczyt działa przy każdym pliku: Kopilot dostaje sam plik (CSV i arkusz jako tekst, PDF i zdjęcie jako dokument). Co odczytają parsery banków albo czytnik, Kopilot dostaje gotowe. Czego nie odczytają (nietypowy układ arkusza, skan, format, którego import nie zna), Kopilot czyta sam, a odczyt, który nie zgadza się z saldami, poprawia. Import i tak przechodzi przez kontrolę sald, więc wyciąg, który się nie sumuje, nie trafi do Twoich danych,
• rozpoznaje kontrahentów z surowego opisu z banku (np. „PAYU*ALLEGRO" → „Allegro"),
• proponuje kategorie,
• wykrywa przelewy własne między Twoimi kontami, żeby nie zawyżały przychodów ani kosztów,
• paruje płatności z fakturami — najpierw regułami (kwota, data, kontrahent), a tam, gdzie reguły nie wystarczą, z pomocą AI. Szczegóły: Parowanie transakcji z fakturami.
• nie dubluje operacji dopisanych ręcznie: jeśli płatność z konta dopisałeś wcześniej sam (formularzem, z paragonu albo przez Kopilota), a wyciąg przynosi tę samą kwotę na tym koncie w ciągu 3 dni, wiersz z banku trafia na Twoją operację. Dostaje dzień, kwotę i opis z banku, a Twoja nazwa i faktura zostają. Okno importu mówi, ile takich operacji połączyło. Kopilot nie dopisze operacji, którą konto już ma, dopóki nie potwierdzisz, że to osobna płatność.

Dokumenty, które wpisałbyś ręcznie

• Faktura z PDF-a, zdjęcia albo tekstu — w oknie Dodaj fakturę, na zakładce AI, wybierasz plik albo przeciągasz go na kartę, albo wklejasz tekst, a AI wypełnia formularz.
• Paragon → transakcja — na telefonie Dodaj → Zdjęcie paragonu (AI odczyta kwotę, sprzedawcę i datę), na komputerze zakładka AI w oknie Dodaj transakcję: zdjęcie paragonu albo wklejony tekst.
• Umowa leasingowa — w kreatorze leasingu Wczytaj z umowy / harmonogramu (AI): wgrywasz PDF albo zdjęcie umowy, a parametry uzupełniają się same.

Wnioski i podpowiedzi

• Struktura jednostek na starcie — w kreatorze pierwszego uruchomienia, po pierwszej synchronizacji KSeF, AI proponuje podział na jednostki na podstawie Twoich faktur. Później jednostki zakładasz sam.
• Analiza miesiąca — AI pisze nagłówek, komentarz do struktury jednostek i wnioski. Kwoty bierze z sygnałów policzonych kodem; kwota, której nie ma w tych sygnałach, jest odrzucana.
• Briefing Kopilota — kilka zdań nad sygnałami, gdy wydarzy się coś ważnego. Same sygnały liczone są bez AI.
• „Opisz, co chcesz mierzyć” — własny wskaźnik ze zdania układa Kopilot w rozmowie i dodaje go po Twojej zgodzie.
• Zaplanuj działalność — publiczny planer zamienia opis pomysłu na jednostki; podatki liczy silnik AUTOPILOTA, nie model.

AI nad Warsztatem danych: Kopilot

Dokumenty Warsztatu danych nie mają już ekranu (strona Warsztat w przełączniku to notatniki) — liczy je Kopilot w rozmowie w aplikacji albo w Claude i ChatGPT. Dawne elementy AI Warsztatu, Diagnozy AI i Planu z AI, nie uruchomisz już w aplikacji. Ich ostatnie zapisane wyniki Kopilot odczyta z datą przebiegu. Zasada, na której stały, przechodzi na Kopilota: model nie liczy, tylko pyta.

W Claude i w ChatGPT Kopilot pracuje na danych firmy każdego jej członka, a w aplikacji rozmawia z każdym kontem, które może zmieniać dane firmy.

• Claude nie dostaje surowych faktur do zsumowania. Wywołuje narzędzia AUTOPILOTA, a te liczą tym samym silnikiem co reszta aplikacji, więc każda kwota pochodzi z realnego zapytania, z datą, na którą jest, i ze źródłem.
• Przed analizą okresu Kopilot może sprawdzić, ile dokumentów ma ten okres i jakie są luki w danych (np. koszty bez kategorii). Tę kontrolę liczy kod, bez udziału modelu.
• Kopilot niczego nie zapisuje w AUTOPILOCIE bez Twojego potwierdzenia w rozmowie, a każdy zapis zostaje odnotowany: co się zmieniło, z jakiej wartości na jaką i kiedy.

Karty w rozmowie

Na pytanie „ile mogę dziś wypłacić?” Kopilot odpowiada w Claude jednym, dwoma zdaniami, a pod nimi pokazuje kartę „Gotówka”, czyli ten sam rysunek co Przepływ w AUTOPILOCIE:

• duża liczba „Możesz dziś ruszyć” — najniższe prognozowane saldo kont firmowych w najbliższych tygodniach, co do grosza ta sama kwota co na Przepływie i na Pulpicie;
• linia salda: miesiąc wstecz ciągła, prognoza przerywana, a pod minimum zielona strefa — to, co Twoje;
• kropki pod wykresem to dni płatności i wpływów (ZUS i PIT, VAT, wpływ, koszt), w tych samych kolorach co na Przepływie. Najedź na dzień albo przesuń po nim palcem, a duża liczba pokaże saldo tego dnia i to, co się wtedy dzieje;
• pod spodem kafelki najbliższych płatności i przełącznik Wykres / Tabela (na telefonie tabela jest w trybie pełnoekranowym);
• „Otwórz w Autopilocie” prowadzi na Przepływ z tym samym oknem: od miesiąca wstecz do końca horyzontu.

Tak samo działają kolejne karty:

• „Na rękę miesiąc po miesiącu” (pytania „ile zarobiłem w tym roku?”, „jak szły miesiące?”) — duża liczba to wynik pełnych miesięcy tego roku, co do grosza ten sam co Rentowność i Pulpit, obok „X zł z każdych 100 zł” od klientów i różnica wobec roku wcześniej. Pod spodem dwanaście zamkniętych miesięcy: każdy słupek to przychód netto podzielony na to, co zostało, koszty oraz podatki i składki. Kreska przerywana to średni miesiąc, chorągiewki — najlepszy i najsłabszy, klamra spina miesiące, które składają się na wynik. Miesiąc w toku jest samym obrysem przychodu: ZUS i składka należą się za cały miesiąc, więc „na rękę” liczy się po jego zamknięciu. Miesiąc ze stratą nie ma zielonej części, a kreska pokazuje, dokąd sięgnął przychód;
• „Podział przychodu” (pytania „gdzie idą moje pieniądze?”, „ile z faktury zostaje mi na rękę?”) — przepływ jak na Rentowności: to, co zapłacili klienci, dzieli się na VAT (nie Twój) i przychód netto, a netto — na koszty, podatki i składki oraz to, co zostaje. Pod spodem pasek „z każdych 100 zł”: VAT, koszty, ZUS, zdrowotna, PIT i na rękę, w groszach, które sumują się dokładnie do 100,00 zł. Widok „Rachunek” to te same kwoty jako działanie (brutto − VAT = netto − koszty − składki − podatek = na rękę). Domyślnie pełne miesiące tego roku, a na prośbę („a we wrześniu?”) — jeden zamknięty miesiąc;
• „Wachlarz” (Symulacja z Monte Carlo: „jaka jest szansa, że mi starczy?”) — majątek netto do końca planu w setkach scenariuszy, w dzisiejszych złotych: jasne pasmo to 8 na 10 scenariuszy, ciemniejsze — połowa, biała linia — mediana, a przerywana zielona — cel wolności finansowej z planu rok po roku. Obok pierścień: w ilu scenariuszach wolność przychodzi w horyzoncie i rok mediany. Najedź na rok, a duża liczba pokaże medianę i rozstrzał tego roku. Przy wariancie „co jeśli” karta pokazuje wariant;
• „Wskaźnik” (pytania o jeden z Twoich wskaźników: „ile kosztuje mnie kilometr?”, „ile prądu zużywamy?”) — liczba ostatniego pełnego miesiąca, ten sam silnik co kafel na Pulpicie, cel (albo „bez celu”, gdy go nie ustawiłeś) i dwanaście miesięcy w kolorze jednostki. Miesiące po złej stronie celu są bursztynowe, miesiąc bez danych to przerywany obrys — brak danych, nie zero. Przy liczniku prądu albo gazu celem jest prognozowane zużycie z faktury dostawcy. Czego brakuje (odczyt licznika, godziny za miesiąc), karta tylko wymienia — o liczbę zapyta Kopilot w rozmowie i sam ją zapisze;
• „Plan na rok” — dla domu (pytania „czy firma utrzyma dom?”, „ile muszę wypłacać?”) i dla firmy (plan z Warsztatu: „jak idzie plan?”): dwanaście miesięcy, plan to przerywany obrys, wykonanie — słupek w środku, a odchylenie w niepożądaną stronę jest bursztynowe (w domu wydatki ponad plan, w firmie przychód poniżej planu w zamkniętym miesiącu). W domu kreska pokazuje typową wypłatę z firmy. Karta podaje „od stycznia” i plan na resztę roku, a miesiące bez planu wymienia — o ich kwoty zapyta Kopilot. Powodów odchyleń karta nie podaje: plan trzyma tylko kwoty;
• „Wypłaty z firmy do domu” (pytania „ile średnio wypłacam z firmy?”, „ile biorę dla siebie?”) — duża liczba to typowa miesięczna wypłata: mediana pełnych miesięcy, ta sama kwota, którą Przepływ odejmuje co miesiąc w prognozie salda. Obok średnia i suma tych samych miesięcy. Słupek miesiąca to przelewy z kont firmowych na prywatne (zielone), a nad nimi prywatne zakupy zapłacone z konta firmy (jasnozielone). Gdy część pieniędzy wpłaciłeś z powrotem do firmy, wierzch słupka tej wysokości jest szary: kolor to wypłata netto, cały słupek — to, co wyszło. Przerywana kreska to typowa wypłata, chorągiewki — miesiąc z największą i najmniejszą wypłatą. Miesiąc bez wypłaty w wyciągach nie ma słupka — to brak danych, nie wypłata 0,00 zł, więc nie zaniża ani mediany, ani średniej. Miesiąc, którego końca wyciąg z konta firmowego jeszcze nie obejmuje, jest przygaszony i nie wchodzi do typowej kwoty, dopóki nie dograsz dalszego wyciągu; miesiąc w toku jest obrysem i liczy się do dziś. Najedź na miesiąc, a duża liczba pokaże jego wypłaty netto z tym, co wyszło i co wróciło; widok „Tabela” — te same kwoty listą. Zapytaj węziej — „a same przelewy z ING firmowego na ING prywatne?” — a Kopilot policzy te same liczby tylko dla tych przelewów i tych kont, bez prywatnych zakupów z konta firmy i bez wpłat z powrotem; podtytuł karty mówi wtedy, co liczy;
• „Jednostki” — drzewo firmy (pytania „który klient zarabia?”, „ile kosztuje samochód?”: przychód i koszty netto z dwunastu pełnych miesięcy na każdą jednostkę, z podjednostkami) albo drzewo Domu („ile kosztuje nas dziecko?”: wydatki razem z podjednostkami). Klik w grupę przybliża jej jednostki, ścieżka nad listą wraca wyżej; na końcu to, co nie ma jednostki;
• „Wydatki według kategorii” („na co idą pieniądze?”) — mapa wydatków z ostatnich 12 miesięcy z kont firmowych i prywatnych, jak raport Kategorie: pole kafla to kwota kategorii razem z podkategoriami, klik schodzi głębiej, „Bez kategorii” stoi osobno szarym obrysem. Widok „Tabela” — te same kwoty listą;
• „Co najbardziej zmienia wynik” (Symulacja: „co najbardziej przybliży wolność?”) — tornado: stawki, wydatki, koszty firmy, zwrot z inwestycji, wzrost stawek i stopa wypłat, każde osobno w dół i w górę. Słupek mówi, o ile miesięcy przesuwa się wolność finansowa (albo, po przełączeniu, jak zmienia się majątek na końcu planu); zielony — lepiej, bursztynowy — gorzej. Nic nie jest zapisywane;
• „Budżet domu” (pytania „czy mieścimy się w budżecie?”) — ten miesiąc jak na stronie Budżet domu: pierścień planu (wydane, stałe płatności do końca miesiąca, co zostanie, a ponad plan — bursztyn), pozycje z paskami, ile zostanie po płatnościach i ile firma ma dać domowi w następnym miesiącu wobec typowej wypłaty. Najedź na pozycję, a duża liczba pokaże jej wydatki.

Kartę rysuje host rozmowy (Claude, ChatGPT), który obsługuje rozszerzenie MCP Apps. Model nie przepisuje jej liczb ani nie rysuje własnego wykresu. Gdy czegoś brakuje (np. konto firmowe nie ma salda), karta mówi, co uzupełnić, a Kopilot pyta w rozmowie, czy zrobicie to razem. Karta nie ma przycisków i niczego nie zapisuje.

Odpowiedź, do której wrócisz

W rozmowie z Kopilotem w AUTOPILOCIE nie musisz wiedzieć, że odpowiedź da się zachować — AUTOPILOT sam waży, kiedy to ma sens, i mówi dlaczego jednym zdaniem nad przyciskami:

• „Przelicz raport „…”” — gdy masz już raport z tymi liczbami (np. raport o wypłatach z firmy, a znów o nie pytasz). Klik otwiera raport i zapisuje jego nową wersję na dzisiejszych danych, zamiast pisać drugi raport o tym samym;
• „Zrób z tego raport” — gdy pytasz o to samo nie pierwszy raz (w innej rozmowie z ostatnich trzech miesięcy) albo gdy odpowiedź zbiera kilka zestawień naraz (np. pieniądze domu, wypłaty z firmy i koszty stałe). Raport ma datę i wykres; „Przelicz na dziś” w rozmowie obok raportu zapisze jego nową wersję — te same pytania i sekcje, nowe liczby;
• „Dodaj na pulpit” — gdy liczba może żyć na pulpicie, a takiego kafla jeszcze tam nie masz: Kopilot stawia kafel z tym samym pytaniem i zawężeniem co w odpowiedzi (np. „Wypłaty z firmy — same przelewy z ING firmowego na ING prywatne”), a kafel liczy się sam przy każdym wejściu.

Po zwykłym sprawdzeniu („ile mam na koncie”, „jakie mam konta”), po zmianie w danych i po przeformułowaniu („Krócej, proszę”) przycisków nie ma. Stoją tylko pod ostatnią odpowiedzią. Gdy Kopilot nie umiał podać odpowiedzi, w której każda liczba ma źródło, pytanie zostaje w rozmowie: „Krócej, proszę” albo doprecyzowanie wraca do niego, nie do odpowiedzi sprzed niego.

Zawsze masz ostatnie słowo

AI proponuje, a Ty decydujesz, ile ma robić sama:

• Próg pewności ustawiasz w Ustawienia → Integracja KSeF → Nowe faktury z KSeF → Próg pewności: Średni (50%), Wysoki (70%, zalecany) albo Bardzo wysoki (80%). Niżej = więcej automatu, wyżej = więcej pozycji do ręcznej decyzji. Tam też wyłączysz przełącznik Kategoryzuj automatycznie.
• Import z banku nie ma przełącznika AI: każdy wyciąg przechodzi analizę, bo to ona rozpoznaje operacje już zapisane na koncie, przelewy własne, faktury i stałe płatności. Gdy AI nie może pracować (np. skończył się miesięczny limit AI w cenie planu), tę samą analizę robią same reguły, a okno importu o tym mówi.
• Poprawka, którą wprowadzisz, dotyczy tej jednej pozycji. AI nie uczy się na Twoich poprawkach — kolejna propozycja powstaje od nowa.

Jakich modeli używamy

Claude Opus 5 w każdej operacji AI na Twoich danych. Bez podziału na „tańszy do masowych rzeczy, mocniejszy do trudnych": odczyt wyciągu, kategoryzacja, parowanie faktur, propozycja struktury jednostek i miesięczna analiza idą przez ten sam model.

To świadomy wybór, nie oszczędność odwrotna. W finansach nie ma „drobnej pomyłki": źle odczytana kwota z wyciągu albo koszt wrzucony do złej kategorii wraca do Ciebie jako błędny VAT, błędna zaliczka na PIT i błędna prognoza cashflow. Dopłacamy za model, żeby ta warstwa była pewna — Ty widzisz to jako mniej sugestii do poprawiania.

Rozmowę z Kopilotem w aplikacji prowadzi Claude Sonnet 5.5. W rozmowie model wybiera narzędzia i pisze tekst, a każdą liczbę liczy narzędzie AUTOPILOTA i sprawdza bramka, zanim odpowiedź się pokaże. Mocniejszy model nie zmieniłby tu wyniku, a Sonnet 5.5 kosztuje połowę tego co Opus 5.5. Dokument, który Kopilot przeczyta w trakcie rozmowy, czyta dalej Opus 5. Rozmowę w aplikacji i odczyt dokumentów opłacasz ze środków na AI.

Prywatność i bezpieczeństwo

• AI dostaje dane potrzebne do zadania, a plik wyciągu lub faktury (PDF, zdjęcie) trafia do modelu w całości. Przy wykrywaniu przelewów własnych model nie dostaje numerów rachunków — tylko informację, czy rachunek odbiorcy jest w tym samym banku co jedno z Twoich kont. Nie wysyłamy haseł ani tokenów.
• Dane przesyłane przez API nie są używane do trenowania modeli.
• Treść jest filtrowana pod kątem prób manipulacji promptem, a zużycie AI jest limitowane na konto.

Szczegóły dotyczące przetwarzania danych przez AI opisaliśmy osobno — zobacz stronę o sztucznej inteligencji.

Analiza miesiąca

Zamknięty miesiąc to jedyny moment, w którym liczby są już pewne: faktury wystawione, koszty zaksięgowane, podatki zapłacone. Analiza miesiąca bierze te dane i odpowiada na trzy pytania: ile zostało, skąd to się wzięło i na co zwrócić uwagę. Nic nie klikasz — raport przygotowuje się sam.

Zrzut ekranu

Kwota na rękę miesiąc po miesiącu stoi wyżej, na słupkach w bloku „Ile z tego jest Twoje” — karta analizy nie powtarza jej osobnym paskiem, tylko mówi, co z niej wynika.

Kiedy powstaje

Dlaczego 3., a nie 1.? Bo faktury z KSeF za ostatnie dni miesiąca potrafią dojść z opóźnieniem. Dwa dni buforu to różnica między analizą kompletną a analizą niepełną — a niepełna jest gorsza niż żadna.

Nie musisz tego pamiętać. Na pulpicie, w nagłówku karty analizy, widnieje plakietka z konkretną datą i godziną najbliższego uruchomienia — np. „Analiza za lipiec: 3 sierpnia, 08:00”. Dzięki temu od razu widać różnicę między „miesiąc jeszcze się liczy” a „coś poszło nie tak”. Gdy trwa odświeżanie po zmianach w jednostkach, w tym samym miejscu zobaczysz odliczanie.

Co jest w raporcie

Wynik miesiąca

Wynik (albo strata) na działalności — przychód minus koszty, przed ZUS-em i podatkiem — z porównaniem do poprzedniego miesiąca, a pod spodem przychód i koszty — także ze zmianą procentową. To pozwala pogodzić rzeczy, które w oderwaniu wyglądają sprzecznie: przychód w dół, a wynik w górę znaczy po prostu, że koszty spadły szybciej.

Uwaga na kolory: przy kosztach spadek jest zielony. Wzrost kosztów o 12% to nie „dobry wynik, bo strzałka w górę”.

Struktura jednostek — z komentarzem

Raport pokazuje uproszczone drzewo jednostek za dany miesiąc: co która jednostka zarobiła lub kosztowała i jaki ma udział. Tabela jest przycięta do dwóch poziomów (jednostka i jej podjednostki), a to, co się nie zmieściło, trafia do wiersza „Pozostałe” — nic nie znika po cichu, więc wiersze zawsze sumują się do wyniku miesiąca.

Każdy wiersz ma przychód netto, koszty i wynik, przed podatkami. Koszty liczymy jak Warsztat danych: faktury zakupu netto plus VAT, którego nie odliczysz, i wydatki bez faktury brutto. Zwolniony z VAT liczy faktury zakupu brutto, bo VAT-u z zakupów nie odlicza. Podatki miesiąca nie są rozpisywane na jednostki: PIT, ZUS i składkę zdrowotną pokazuje zamknięcie miesiąca niżej.

Udział stoi pod nazwą jednostki — pasek i słowa, np. „36% przychodów” — i czyta się dokładnie tak samo jak w aplikacji:

• jednostka z przychodem (także taka, która ma i przychody, i koszty) — jej udział w całym przychodzie miesiąca, zielony pasek,
• jednostka czysto kosztowa — jej udział w całych kosztach („35% kosztów”), czerwony pasek wypełniany od prawej, bo to inna „całość” niż przychody i szerokości nie porównuje się między kolorami.

Nazwa jednostki stoi w osobnym wierszu nad jej kwotami — tak samo na telefonie i na komputerze. Tabele z kwotami mają wąskie odstępy, a na telefonie jeszcze węższe i mniejszą czcionkę, więc przychód, koszty i wynik mieszczą się w całości, z groszami, od ekranu 360 px — także przy kwotach powyżej miliona złotych i w wąskim panelu podglądu poczty na komputerze. Program pocztowy, który wycina style wiadomości, pokaże na bardzo wąskim ekranie tabelę szerszą niż ekran: wtedy przesuniesz ją palcem, ale kwota nie jest ucięta.

Pod tabelą AI dopisuje 1–2 zdania komentarza: która jednostka wypracowała wynik i która najmocniej go obciążyła. Nazwy i kwoty są przepisywane z tabeli — model nic nie przelicza.

Dokumenty bez przypisanej jednostki lądują w wierszu „Bez jednostki”. Duża kwota w tym wierszu to sygnał, że warto uzupełnić przypisania — bez tego reszta struktury jest mniej wiarygodna.

Zamknięcie miesiąca

To jest sedno e-maila i jedyne miejsce w AUTOPILOCIE, w którym miesiąc jest domknięty do końca — od faktury do tego, co naprawdę zostało. Sekcja liczy się silnikiem Warsztatu danych, ale o nic nie musisz pytać ani niczego układać: liczy się sama i przychodzi pocztą.

Gdzie poszła każda złotówka. Jeden pasek na sto procent przychodu netto: koszty (z rozbiciem na cztery największe kategorie i wierszem „Pozostałe”), ZUS społeczny, składka zdrowotna, zaliczka PIT — a na końcu to, co zostaje. Jeśli wypływy przekroczyły przychód, pasek pokazuje, na co poszły pieniądze, i mówi wprost, ile zabrakło.

Drabina do „na rękę”. Rachunek wyników czytany z góry na dół: przychód, minus koszty, wynik na działalności, minus ZUS, minus zdrowotna, minus PIT — na rękę. Obok każdej pozycji jej udział w przychodzie, więc „koszty to 27%” działa tak samo przy 20 tysiącach i przy 200. VAT stoi pod kreską, poza rachunkiem: przechodzi przez Twoje konto, ale nigdy nie był Twój.

„Na rękę” jest bohaterem podsumowania i tematem wiadomości. Wynik na działalności nie znika — schodzi do kart razem ze swoją zmianą miesiąc do miesiąca — ale to nie on otwiera e-mail, bo jest liczbą sprzed ZUS-u i podatku. Wyjątek: za miesiąc bez żadnej faktury sprzedaży temat mówi „Wrzesień 2026: brak faktury sprzedaży”, a nie „na rękę −2 387,25 zł”, a podgląd obok tematu w skrzynce — że przychód to 0,00 zł, bez kwoty na minusie. Minus wynika wtedy z braku przychodu w dokumentach: faktura mogła jeszcze nie dotrzeć, ale równie dobrze w tym miesiącu nic nie sprzedałeś (urlop, przerwa) — Autopilot tego nie rozróżnia. Kwoty i zdanie, skąd się wziął minus, są w treści.

Drabinę liczymy jak Warsztat danych, wyłącznie z dokumentów miesiąca: przychód z faktur sprzedaży, koszty tą samą definicją co wyżej, a ZUS, zdrowotną i PIT tym samym rokiem podatkowym, którym Warsztat liczy swoje miary.

Rozliczenie z ZUS-em i urzędem. Cztery pozycje, a przy każdej: ile było należne, ile zapłacone i status — Opłacone, Częściowo albo termin (np. „Termin 22.09”), przesunięty na dzień roboczy, jeśli wypada w weekend albo święto. Kwoty należne pochodzą z tego samego silnika, który liczy Twoje zobowiązania w aplikacji; zapłacone — z Twoich realnych przelewów. Dopiero postawione obok siebie coś mówią: „powinienem 1 646, poszło 1 646” to spokój, a „powinienem 2 740, poszło 0, termin za trzy dni” to przypomnienie.

Pod nazwą pozycji może stać podpis, który mówi, skąd kwota należna: „szacunek — brak faktury sprzedaży za wrzesień”, gdy silnik zobowiązań liczył ją z prognozy Twoich umów, bo faktury jeszcze nie ma, albo „Twoja kwota”, gdy sam wpisałeś ją w zobowiązaniach. W obu przypadkach rozliczenie może się różnić od drabiny wyżej, która liczy z dokumentów — e-mail mówi wtedy zdaniem pod spodem, dlaczego.

Prognoza a wykonanie. E-mail zestawia to, co okres miał przynieść według stawek i harmonogramów Twoich jednostek, z tym, co przyniósł naprawdę — prognozę, wykonanie i różnicę przychodu. Kosztów w tym porównaniu nie ma: prognoza kosztów nie sięga okresów zamkniętych, więc zestawialibyśmy wykonanie samo ze sobą. O tym, czy jednostka liczy się do zamkniętego już miesiąca, rozstrzygają daty umowy, a nie jej dzisiejszy status — kontrakt do 30 września trwał w sierpniu, choćbyś zarchiwizował go w grudniu. Jednostka bez zapisanej daty końca zostaje przy statusie: zaliczanie zarchiwizowanych bez dat oznaczałoby, że umowa zamknięta dwa lata temu podnosi prognozę każdego kolejnego miesiąca.

Plan a wykonanie. Plan na rok to wersja planu w Warsztacie danych. Dokumenty Warsztatu nie mają już ekranu (strona Warsztat w przełączniku to notatniki): plan założy i wypełni z Tobą Kopilot w aplikacji albo w Claude, a plan założony wcześniej zostaje na koncie. Bez planu na ten rok dostajesz „Prognozę a wykonanie”. Jeśli masz w Warsztacie plan na ten rok, e-mail zestawia wykonanie z planem zamiast z prognozą: plan, wykonanie i różnica — dla przychodu, kosztów i wyniku. Zestawiamy tylko te pozycje, które faktycznie zaplanowałeś; wiersz „koszty: plan 0, wykonanie 8 200” byłby zarzutem, a nie informacją. Wersja planu jest podana z nazwy, więc wiadomo, z czym porównujesz.

Czego w zamknięciu nie będzie i dlaczego:

Trend

Sześć ostatnich miesięcy jako wykres: przychód i wynik na działalności obok siebie.

Na co zwrócić uwagę

Wnioski, których nie widać gołym okiem — i tylko takie: koszt u kontrahenta kilkukrotnie wyższy niż jego własna średnia, regularny koszt wart przeglądu, niebezpieczna koncentracja przychodu, korzystniejsza forma opodatkowania, zbliżający się limit zwolnienia z VAT, prognozowany spadek przychodu w kolejnym miesiącu. Każdy wniosek ma kwotę wpływu i link prosto do danych.

Czego tu nie znajdziesz: uwag o niedopasowanych fakturach i brakach w ewidencji. To widać w listach i to normalne — nie jest to wniosek finansowy.

Komentarz nazywa liczby tak jak raport: wynik przed ZUS-em i PIT-em to wynik na działalności, nie „zysk netto”. Miesiąc bez faktury sprzedaży opisuje jako brak faktury — „na rękę” pokazuje wtedy same koszty, składki i podatek — a nie jako spadek czy stratę, i nie porównuje go procentami z poprzednim miesiącem.

W sekcji „Prognoza a wykonanie” prognoza przychodu z umów stoi z groszami (np. 23 333,33 zł przy 70 000 zł rozłożonych na trzy miesiące), a różnica liczy się od tej kwoty. Wiersz VAT w zamknięciu zależy od statusu VAT w zamykanym miesiącu — firma czynna od 1 listopada nie dostaje w zamknięciu października wiersza „VAT 0,00 zł”.

Raport na e-mail

Ten sam raport — z wynikiem, zamknięciem miesiąca, strukturą jednostek, komentarzem, trendem i najważniejszymi wnioskami — trafia na Twój e-mail, gdy tylko będzie gotowy.

Zrzut ekranu

Wysyłkę włączysz i wyłączysz w Ustawienia → Powiadomienia → „Miesięczne podsumowanie finansowe”. Wyłączenie e-maila nie wyłącza analizy — raport dalej powstaje i jest widoczny na pulpicie.

Po zamknięciu kwartału i roku dostajesz dodatkowo podsumowanie kwartalne i roczne — z rozbiciem miesiąc po miesiącu (kwartał) i kwartał po kwartale (rok).

E-mail zostaje w skrzynce na lata, a jego temat widać na ekranie blokady. Jeśli wolisz, żeby kwoty nie wychodziły z aplikacji, włącz Ustawienia → Powiadomienia → „Maile bez kwot”: podsumowanie przyjdzie jako krótka wiadomość z okresem i przyciskiem „Otwórz pulpit”, a liczby przeczytasz po zalogowaniu.

Gdy analizy nie ma

• „Za mało danych” — w tym miesiącu nie było żadnych operacji. Nie dopowiadamy niczego „na oko”; brak danych to brak raportu.
• „Analiza nie powiodła się” — zostanie ponowiona automatycznie, a plakietka w nagłówku mówi kiedy.

Dobre praktyki

1. Przypisuj faktury do jednostek na bieżąco. Struktura jednostek jest tak dokładna, jak Twoje przypisania — reszta raportu liczy się z tych samych danych.
2. Zaglądaj do raportu przed rozmową z księgowym. Należne i zapłacone podatki oraz wynik miesiąca masz w jednym miejscu, bez wertowania list.
3. Traktuj rozliczenie jak listę terminów. Pozycja ze statusem innym niż „Opłacone” to przelew, który jeszcze przed Tobą — razem z datą.
4. Traktuj „Bez jednostki” jak listę zadań. Im mniejsza ta kwota, tym więcej mówi Ci analiza.
5. Nie czekaj z reakcją na koniec kwartału. Wniosek z kwotą wpływu jest najwięcej wart w tym miesiącu, w którym się pojawił.

Słownik firmy

„Marża na konsultingu” dla jednego właściciela to przychód projektu minus jego koszty, dla drugiego — to samo bez rat leasingu, dla trzeciego — bez kosztów auta. Kopilot nie wie, które z nich masz na myśli, więc bez Słownika pyta albo zakłada. Słownik firmy rozwiązuje to raz: definicję mówisz słowami, Kopilot pokazuje ją na Twoich danych, a po Twoim „tak” zapisuje ją jako miarę o nazwie, której używasz.

Co to jest

Miara ze Słownika to wzór złożony ze składników. Każdy składnik to jedna miara z modelu danych firmy — przychód, koszty, zysk, koszty KUP, liczba dokumentów — z własnym zawężeniem:

• jednostki (z ich podjednostkami), np. „Konsulting SAP”,
• kategorie (z podkategoriami), np. tylko „Paliwo”,
• kategorie wykluczone, np. koszty bez „Leasing/rata”,
• kontrahenci, np. przychód od jednego klienta,
• własne pole dokumentów, np. tylko faktury z polem „Projekt” równym „Migracja”.

Wzór łączy składniki działaniami + − × ÷, nawiasami i funkcjami abs, round, greatest, least. Przykłady:

Liczby w wzorze możesz pisać z przecinkiem (0,23) albo z kropką.

Jak zdefiniować pojęcie

Wszystko dzieje się w rozmowie z Kopilotem — w Autopilocie albo w Claude i ChatGPT (narzędzia glossary_preview i glossary_save).

1. Zapytaj o swoje pojęcie, np. „jaką mam marżę na konsultingu?”. Gdy Słownik go nie ma, Kopilot zadaje jedno pytanie: co ma wchodzić, a co nie.
2. Kopilot liczy definicję na Twoich danych bez zapisu — domyślnie za trzy ostatnie pełne miesiące — i pokazuje wynik miesiąc po miesiącu razem z wartością każdego składnika. Sprawdzisz, czy koszty składnika to te, o które chodziło.
3. Po Twoim wyraźnym „tak” Kopilot zapisuje miarę pod nazwą i kluczem (np. marza_konsulting). Bez Twojej zgody narzędzie zapisu odmawia.

Gdy nazwa jednostki pasuje do dwóch miejsc — np. „Eksploatacja” jest pod każdym z dwóch aut — Kopilot nie wybiera sam. Pyta, o które auto chodzi, i zapisuje jednostkę po jej identyfikatorze, więc późniejsza zmiana nazwy niczego nie psuje.

Jak używać zapisanej miary

• W rozmowie. Gdy pytanie używa pojęcia ze Słownika, Kopilot liczy jego miarą i przy liczbie podaje definicję i wersję, np. „Słownik: marza_konsulting v2”. Listę pojęć z ich wartością za ostatni pełny miesiąc pokazuje glossary_list.
• W tabeli z miesiącami. cube_query przyjmuje miarę slownik:<klucz> obok zwykłych miar, z podziałem na miesiące, kwartały albo lata.
• Na pulpicie. Kopilot stawia kafel z miarą ze Słownika — jedną liczbę albo słupki miesięcy. Kafel liczy się przy każdym wejściu, a w stopce pokazuje definicję i wersję.

Wersje i archiwum

Każda zmiana tego, co miara liczy — składników, wzoru, jednostki, oceny — to nowa wersja. Stara wersja zostaje w historii bez zmian (glossary_history pokazuje, kto i kiedy zapisał każdą wersję, dlaczego i co się zmieniło). Przed zapisem zmiany Kopilot pokazuje obok siebie obecną i nową wersję oraz kafle, które się zmienią. Kafle pokazują zawsze wersję, która obowiązuje — nowa wersja nie wymaga zmiany kafla.

Miarę, której już nie chcesz, Kopilot archiwizuje po Twojej zgodzie. Historia zostaje, a kafle z tą miarą pokazują „miara zarchiwizowana” zamiast liczby.

Jak Autopilot to liczy

• Każdy składnik liczy model danych firmy — ten sam, z którego korzystają Warsztat, cube_query i kafle pulpitu — więc liczba ze Słownika zgadza się z nimi co do grosza. Składniki o tym samym zawężeniu Autopilot liczy jednym zapytaniem.
• Kategoria wykluczona to składnik z nią minus składnik samej tej kategorii, z podkategoriami.
• Miesiąc bez dokumentów to zero w składniku kwotowym, a miara procentowa bez podstawy zostaje pusta. Dzielenie przez zero daje puste pole z powodem „brak bazy”, chyba że definicja mówi, że ma dać zero.
• Wynik za okres to wzór liczony na sumach okresu, a nie średnia miesięcy.
• Podatki (ZUS, PIT, VAT) są liczone dla całej firmy, więc składnik z podatkiem nie może mieć zawężenia — Kopilot odmówi takiej definicji z wyjaśnieniem.

Czego jeszcze nie ma

• Miara ze Słownika dzieli się tylko w czasie. Podział na klientów czy jednostki zrobisz zwykłymi miarami albo osobną miarą Słownika.
• Wskaźnika jednostki (KPI) z miary Słownika jeszcze nie utworzysz — miarę na pulpit stawia kafel.
• Ekranu Słownika w Ustawieniach jeszcze nie ma: definicje i historię pokazuje Kopilot.

Dobre praktyki

• Nazywaj pojęcie tak, jak o nim myślisz („Marża na konsultingu”), a w opisie zapisz swoje słowa — Kopilot przechowuje je dosłownie.
• Przy zmianie definicji powiedz, dlaczego — powód trafi do historii wersji.
• Jedno pojęcie, jedna miara: zamiast drugiej miary „marża bez leasingu” zapisz nową wersję tej, której już używasz, jeśli tak ją teraz rozumiesz.

Środki na AI

Środki na AI to przedpłata w złotych netto na pracę modelu AI, którą sam uruchamiasz w AUTOPILOCIE: rozmowę z Kopilotem w aplikacji i odczyt dokumentu z PDF-a, zdjęcia albo skanu. W Claude bez dopłat, w Autopilocie płacisz za to, co zużyjesz.

Środki należą do firmy, nie do osoby, która je kupiła. Nie przechodzą na inną firmę i nie wymienia się ich na pieniądze, z wyjątkiem zwrotu opisanego niżej.

Co schodzi ze środków, a co jest w cenie planu

Ze środków schodzi to, o co prosisz i co robi nasz model:

• Rozmowa z Kopilotem w aplikacji: każda odpowiedź Kopilota i jego pytanie o brakujące dane.
• Odczyt dokumentu przez AI: wyciąg, faktura, paragon albo umowa leasingu z PDF-a, zdjęcia lub skanu.

W cenie planu zostaje:

• AI w tle: nocna kategoryzacja faktur z KSeF i analiza miesiąca mailem.
• Drobne operacje AI uruchamiane przyciskiem: „Kategoryzuj z AI”, łączenie przelewów z fakturami, rozpoznanie kolumn nieznanego pliku CSV.

Każda grupa ma własny miesięczny limit kosztu, zależny od planu, więc import wyciągu nie zużywa tego, czego potrzebuje nocna kategoryzacja faktur. STANDARD ma niższe limity niż PREMIUM, a PRO ma w cenie samą kategoryzację faktur w tle: drobne operacje uruchamiane przez Ciebie pobierają na PRO środki od pierwszej. Po przekroczeniu limitu drobne operacje pobierają środki na AI w każdym planie. Kategoryzacja w tle przechodzi wtedy na reguły: pozycja dostaje kategorię po kontrahencie, a bez reguły czeka bez kategorii. Kopilot mówi o tym na pulpicie, w kafelku „Do zrobienia”, razem z dniem, w którym limit się odnowi. Ze środków kategoryzuje dalej tylko wtedy, gdy w Ustawieniach → Integracja KSeF włączysz przełącznik „Kategoryzuj dalej ze środków” (Kopilot przełączy go też w rozmowie). Przełącznik zmienia właściciel albo administrator firmy.

Bez AI i bez środków działa reszta AUTOPILOTA: faktury z KSeF, import wyciągu CSV z banku, który rozpoznajemy, podatki, prognozy i raporty. Liczy je kod, nie model.

W Claude i ChatGPT ze środków nie schodzi nic. Kopilot pracuje tam przez serwer MCP AUTOPILOTA, a model opłaca Twój plan Claude'a albo ChatGPT. Jak go podłączyć, opisuje strona Claude i ChatGPT. Zapytany o środki, Kopilot poda tam saldo, zużycie w miesiącu, cenę odczytu dokumentu i historię środków, te same co w Ustawieniach → Plan i środki. Doładowania w rozmowie nie zrobisz.

Skąd są środki

• Pula PREMIUM przysługuje raz na właściciela firmy i trafia do jednej z jego firm. Pozostałe firmy tego samego właściciela korzystają z doładowań. Pula nie przechodzi na następny miesiąc.
• Okres próbny daje razem 25,00 zł na Kopilota: część na start i część za podłączenie firmy do produkcyjnego KSeF w czasie ważności środków. Każdy NIP i każdy adres e-mail dostaje je raz, także po usunięciu konta i założeniu nowego. Kto kupi plan przed końcem ich ważności, zużywa je dalej.
• STANDARD i PRO nie mają środków w cenie. Wszystko, co schodzi ze środków, opłacasz w nich z doładowań.

W jakiej kolejności schodzą

Najpierw schodzi to, co wygasa najwcześniej. Ze źródeł, które wygasają tego samego dnia, kupione schodzą na końcu. W praktyce kolejność wygląda tak: pula PREMIUM z bieżącego miesiąca, środki z próby, doładowania od najstarszego. Środki niewykorzystane w terminie ważności wygasają.

Ile kosztuje każda operacja

Cenę liczymy z liczby tokenów, które przetworzył model, według cennika środków na AI: cena modelu u dostawcy w dolarach × kurs planistyczny 4,00 zł za dolara × 1,5. Kurs jest stały, więc cena w złotych nie zmienia się z kursem dnia. Cennik ma numer wersji i datę, od której obowiązuje. Nową wersję ogłaszamy pod tabelą, zanim zacznie obowiązywać. Działa tylko na zużycie od swojej daty, a każde pobranie zapisuje wersję, według której je policzono.

Model	Wejście	Wyjście	Odczyt cache	Zapis cache 5 min	Zapis cache 1 h
Claude Sonnet 5.5rozmowa z Kopilotem w aplikacji	12,00 zł	60,00 zł	0,60 zł	15,00 zł	24,00 zł
Claude Opus 5odczyt PDF-ów i skanów, kategoryzacja ze środków	30,00 zł	150,00 zł	3,00 zł	37,50 zł	60,00 zł

Odczyt cache to część rozmowy, którą model zna z poprzedniej tury. Kosztuje ułamek zwykłego wejścia, więc kolejne pytania w tej samej rozmowie są zwykle tańsze niż pierwsze.

Tokenów nie musisz liczyć sam:

• Rozmowa z Kopilotem: w rozmowie widzisz, ile do tej pory kosztowała. Jedno pytanie kosztuje średnio 1,26 zł. Pytanie, przy którym Kopilot czyta dużo danych albo pisze raport, kosztuje więcej.
• Odczyt dokumentu: przed odczytem AUTOPILOT podaje jego średnią cenę, dziś 3,66 zł, i na czas odczytu trzyma tyle na saldzie. Pobiera cenę rzeczywistą, najwyżej do wysokości salda.

Nic nie kosztuje tura rozmowy przerwana z przyczyn po naszej stronie: błąd, przerwa w działaniu albo odpowiedź zatrzymana przy sprawdzaniu liczb. Nie kosztuje też nieudany odczyt dokumentu.

Gdy środki się skończą

• Rozmowa z Kopilotem zaczyna się, gdy saldo jest większe od zera. Ostatnia odpowiedź może kosztować więcej, niż zostało. Saldo pokazuje wtedy zero, nigdy mniej, a różnicę pokrywamy my. Następna rozmowa czeka na doładowanie.
• Odczyt dokumentu zaczyna się, gdy saldo pokrywa jego średnią cenę. Wyciąg zaimportujesz bez AI z pliku CSV z banku, a w Claude dokument przeczyta model z Twojego planu Claude'a.
• Faktury z KSeF pobierają się dalej, bo KSeF nie zależy od środków.

Niski stan, poniżej 2,00 zł, widać przy rozmowie z Kopilotem i w mailu z podsumowaniem miesiąca.

Jak doładować

Doładowanie środków na AI ruszy razem ze startem sprzedaży. Do tego czasu rozmowa z Kopilotem i odczyt dokumentów schodzą ze środków z okresu próbnego.

1. Otwórz Ustawienia → Plan i środki. Masz tam saldo z podziałem na źródła i daty wygaśnięcia, zużycie w tym miesiącu, historię (rozmowy, odczyty dokumentów, pule, doładowania), cennik w mocy i średnią cenę odczytu dokumentu.
2. Kliknij Doładuj i wybierz pakiet.
3. Zapłać przez Przelewy24. Środki dopisują się do firmy, gdy operator potwierdzi płatność.

Pakiet netto	Brutto (VAT 23%)	Ważny
20,00 zł	24,60 zł	12 miesięcy od zakupu
50,00 zł	61,50 zł	12 miesięcy od zakupu
100,00 zł	123,00 zł	12 miesięcy od zakupu

• Doładowanie kupuje właściciel firmy albo administrator, gdy firma ma aktywny plan PRO, STANDARD albo PREMIUM, także w okresie próbnym. Konto zamrożone doładowania nie kupi.
• Środki wydaje każda osoba, która może zmieniać dane firmy. Osoba z dostępem tylko do odczytu nie rozmawia z Kopilotem w aplikacji.
• Fakturę VAT wystawiamy przy każdym zakupie, na dane firmy z formularza. PDF pobierzesz z listy faktur w tej samej zakładce.
• Zwrot: pakiet, z którego nic nie zużyłeś, zwracamy w całości, jeśli w ciągu 14 dni od zakupu odstąpisz od umowy. Po użyciu części pakietu albo po 14 dniach środków nie wymienia się na pieniądze. Jak odstąpić, opisuje regulamin w § 6.

Gdy właściciel firmy nie ma aktywnego planu, środki zostają przy firmie, a ich ważność biegnie dalej. Wydasz je po zakupie planu. Usunięcie firmy kasuje jej niewykorzystane środki.

Dobre praktyki

• Długie rozmowy prowadź w Claude. Kopilot ma tam te same narzędzia i liczby co w aplikacji, a ze środków nie schodzi nic.
• Wyciągi importuj z CSV. Plik z banku, który rozpoznajemy, przechodzi przez reguły bez AI. Odczyt PDF-a zostaw na wyciągi, których bank nie daje w CSV.
• Pytaj w jednej rozmowie. Kolejne pytania w tej samej rozmowie korzystają z cache i zwykle kosztują mniej niż pierwsze.
• Zajrzyj do historii przed kolejnym pakietem. W Ustawieniach → Plan i środki widzisz, na które rozmowy i odczyty poszły środki.